- Kategori
- Şiir
Zemheri
Puslu yüzümde yalnızlık..
Olabildiğine karanlık ve sevgisiz...
Arkamda her zamanki vurulmuşluğun izi...
Var olup, göklere çıkartılan aşkın en kirlisi...
Ve en sahtesi gecelerin...
Yalan sevişler ve daha niceleri...
Koyu siyaha boyanmış mavi İzmir*in yüzü...
Eğri kaldırımlarda ayaklarımda hüzün kaplı...
Başucumda sıkıcı bir iç dünya kitabı
Gözlerim kan çanağı...
Ve en yorgunu bulutların...
Avucumdaki korkular ve daha niceleri...
Matematik kitabım gibi hiç bitmeyen bir tazelik kokusu...
Tertemiz, Harp edilmemiş,
Yalnız...
Ölü bir anne gibi suskun...
Ve en kahpesi günlerin...
İflasa uğrayan ruhum ve daha niceleri...
Çıkmaz bir sokakta çıkarcı yüzlerle boğuştum...
Küllerim uzanır kaybolurum...
Zamana dur derken kendimi durdurdum...
Akrep yelkovandan çok uzakta,
Ve en kalpsizi zamanın..
Senin gibi ve dahası yok...