- Kategori
- Sosyoloji
Zenginler bencil ve kötü; yoksullar ise iyi ve yardımsever midir?
Her genelleme gibi, zenginlerin toptan kötü; yoksullarınsa iyi olduğu iddiası da yanlıştır hiç kuşkusuz.
‘'Her genelleme yanlıştır ‘ argümanından ötürü, başlıktaki genelleme de yanlıştır' diyebilir miyiz?
‘Her genelleme yanlıştır’ önermenin neden olduğu paradoksu göz ardı ederek devam ediyorum. Evet, bütün toptancı yaklaşımlar ve genellemeler gibi, hiç kuşkusuz, ‘zenginler bencil ve kötü, yoksullarsa iyi ve yardımseverdir’ genellemesi de yanlıştır.
Öte yandan, bazı sınırlı hayat pratikleri, bu gibi genellemeleri doğrulayan istatistiki sonuçlara neden olabilmektedir.
Şimdi, Felsefe yapmadan, bilimsel argümanlara başvurmadan, özellikle de büyük büyük lâflar etmeden, sadece ‘yabancıları otomobiline almak’ pratiğine dair son 14 ayda yaşadıklarım üzerinden tartışmaya açacağım bu metnin başlığını.
Bahçeşehir 1. Mahalle muhtarlığına bağlı, yeni kurulan bir sitede oturuyorum. Bir araca sahip değilim. Sitemizin bulunduğu güzergâhta toplu taşımacılık olanakları da, neredeyse yok mertebesinde. Site ile Bahçeşehir merkezi arasındaki servisler sabah ve akşam saatleri dışında, çok seyrek olduğundan, Bahçeşehir merkezi dışındaki mahallere giderken bayağı zorlanıyorum.
Akşam 20.00’den sonra, İstanbul’un herhangi biri semtinden döndüğümde, Alaçayır durağında iniyor, ve, toplu taşıma olmadığı ve son serviste kalkmış olduğundan, bir özel otonun beni almasını bekliyorum.
Bazen birkaç saniye içinde bir araç bulurken, bazı günlerde de, bir saat civarında beklememe karşın, geçen onca araçtan birisi bile beni almamış olabiliyor.
Bahsettiğim bu olayın klasik oto-stop'la karıştırılmaması gerek. Zira, ne ben, ne de benimle birlikte bekleyen diğer kişiler, oto-stop'a damgasını vuran, karakterini kazandıran o başparmak sallama davranışını sergilemiyoruz. Sadece bekliyoruz, o kadar!
Son 14 ayda, en az 100 sefer yaşadığım bir pratik bu. Bunların 2 tanesinde siteden komşularım aldı aracına beni. Birinde, bekleme sürem 1 saati aşınca, taksi ile döndüm.
97’sinde ise, hemen üstümüzdeki sitenin sakinlerinin arabasıyla varabildim evime.
Taksi ile dönüşümü, ve, komşularımın aracına bindiğim 2 geceyi dışarıda tuttuğumuzda, toplamda 97 kere araçlarına bindiğim bir sonraki sitenin sakinlerinin araçlarına baktığınızda, enteresan bir istatistikle karşılaşıyorsunuz.
Bu 97 aracın sadece 5 tanesi lüks kategorisindeydi. Geri kalan 92’si ise alt ve üst orta sınıfların tercih ettikleri mütevazı marka ve modellerdendi.
Beni, zengin ve lüks araba sahibi çok yakın komşularım araçlarına buyur etmezken, birkaç km yukarıdaki sitenin orta halli insanları, yani uzak komşularım, adeta can simidim olmuş, her seferinde imdadıma yetişmişti.
14 ay gibi bir periyotta, en az 100 kere tekrarlı olarak yaşadığım bu ‘yolda bekleyen yakın ya da uzak bir komşusunun ulaşımına yardımcı olmak’ pratiğimden; ‘Özel aracına almak konusunda zenginler bencil ve kötü; görece yoksullar ise yardımsever ve iyidir’ sonucunu çıkardım.
Bu durumda, başlıktaki sorunun cevabı da, (en azından, yukarıda işaret ettiğim 'aracına yabancıları almak' konusuyla sınırlı bir davranış sahasında) kaçınılmaz olarak 'EVET!'tir.
Ne dersiniz, yanılıyor muyum, haksız mıyım Allah aşkına?
Hamiş: Peter Ustinov'un şu aforizması, yukarıdaki metinle doğrudan bir irtibatı olmamasına karşın; ele aldığı konuyu zengin - yoksul zıtlığı üzerinden okuduğu için, buraya yakışacaktır sanırım:
- Toplam blog
- : 297
- : 1623
- Kayıt tarihi
- : 29.08.11
1958 Fatih / İstanbul doğumlu. Etiler Lisesi ve İTÜ Maden Fakültesi Petrol Mühendisliği Bölümü me..