Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

29 Ocak '08

 
Kategori
İlişkiler
Okunma Sayısı
700
 

"The show must go on"

"The show must go on"
 


Sürüp gidiyor akan zamana rağmen ayak sürçmelerimiz...

Bir o kadar da ahenksiz tüm o bir ileri bir geri, bazen hedefe, bazense zaten "kaybedilmişe" doğru inatçı ve alabildiğine koşullu yönelişlerimiz...

Sahne orada... birimiz iniyor, bir diğerimiz onun boşalltığı yeri doldurmak için bir an olsun teredüte düşmeksizin ışıkların altında olmak uğruna, koşuyor oraya...

"Ne için tüm bu heves, ya ne uğruna bu çaba? " demeyeceğim bu defa...
"Sahnede boşalan yeri doldurmak gerekir değil miı? " Show sensiz de devam edebilirdi...yapmaa... Gülerim... sakın bunu söyleme bana...

Neyi var, hatta neyi yoksa; bir avuç pırıltı ve sahnede olmak uğruna verebilecek o kadar çok aday var ki ortada...işte bu yüzden, sırf bu yüzden; bu "Show her zaman devam edecek" diyorumdum ya sana...

Ne sene bitimlerinde takvim yapraklarının yıl hanesinde büyüyen şu rakkamlar...

Ne bir butonun ucundaki nükler savaş tehdidiile sürdürülen hayatlar...

Ne açlık...

Ne de süregelen fiziksel, ruhsal toplu katliamlar...

Sahneye koşan sayısını asla eksiltemedi...
Ve eksiltemeyecek de bunların hiç biri...bu "show her zaman devam edecek" inan bana...

Her hayat bir sahne... her sahne, bir diğerinin çemberine dahil olarak süren daha küçük bir daire.

İçiçe geçmiş çemberlerde sürdürülense; benzer kurallara sahip, benzer yaşamlar halinde akıp giden oyunlar...

Perdenin arkasındaysa, hep aynı pandomim...

Bir yanda; içi başka, dışı başka yürekler; onlar, oynun kuralını erken yaşta öğrenmişler...

Öte taraftta; henüz geçişi tamamlayamamış naifler...

Birde; halen kalbi kırılabilecek, arasıra da olsa vicdanından gelen fısıltıyı duyabilecek kadar olsun umut vaad edenler...

Ahh o "çarkın dönmesi için burada olmalıyım" diyenler...

Çarkın dönmesinden kendini mesul tutupta, çoktaan dişlilerden bir olduğunu kendine itiraf edemeyenler...

Onlar, ne yazık ki aslında çarkın kendini yönettiği fısıldandığında dahi hezeyan geçirecek olan, bu denli umutsuz ve bu denli kendinden uzaklaşmış kişiler...

Çark dönecek...
Çünkü: "Makinaların çalışması için buradayım, onlar olmazsa bizler olamayız" diyenerek var oluşlarının anlamını,buna yüklediler.

"Sistemin sürmesi için, ayakta kalmak zorundayım" diyerek bu kocaman ve şu insanlık tarihi kadar eski oyuna kendini kaptırıp, bu yalanla beslenerek ayakta kalanlar! Merak etmeyin... sizler var oldukça "show devam edecek"...

Belkide tek hassas kalmış yanınız olan; o zayıf vicdanınızın sesi, size umulmadık anlarda, nadiren de olsa bir şeylerin yolunda gitmediğni, bir şeylerin aslında böyle olmaması gerektiğini fısıldayacak... ve o gün; bunu duyduğunuzda siz belkide yıllar yıllar sonra ilk defa size ulaşabilmiş okıpıtıyı hissedeceksiniz...

Fakat buna rağmen bu "show devam edecek...

Siz, makyajınız dökülürken dahi sahnede kalabilenler...
Siz, hala ışıklar gözünüzü aldığında dahi gülenler...
Siz, ne bahasına olursa olsun sadece sahnede kalmak uğruna her şeyinizi vermeye hazır olanlar; bu seslenişim size!

Belki hala içinizde bir yerlerde yaşayan ve o esirgenmiş masum kalan yanınız;
Belki on yıllar sonra dahi olsa...
Belki saf bir dokunuşla...

Ya bir gece yarısı, oyunun bitişinin ardından alkışların sesleri hala kullağınızda çınlıyor dahi olsa, yinede birbaşınıza...

Ve elleriniz cebinizde; geçerken o arka soktan, aniden yaşanacak o umulmadık karşılaşma anında, tamda yanyana geçerken oluşan o saniyelik, o minicik göz temasında....

Veya tesadüfen okuduğunuz bunun gibi bir yazının satır aralarında; tüm bu olan bitenin ardındaki pandomimi size gösteren bir ayna ile yüzleşiverirsiniz...

Ne dersiniz?

Peki...ya bu karşılaşmayı yaşarsanız, siz bunu fark edebilir misiniz?

Yada bu farkedişe rağmen; ya siz hala yüzünüzü sahneden yana çevirirseniz ?

Bence mi?
Ben cevabı biliyorum...
Ya sizce?

Not: Bana bu yazıda esin kaynağı olan "Show must go on " adlı ölümüz parçadır...

Sevgi ve ışıkla,

Ayna

28 Ocak 2008

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Yaşadığımız sürece devam edecektir. Ama yürek dolusuyla, ama cılız bir sesle... Kimsenin oyunu, anlatacakları bitmez. Herkez aslında sahnede yanlız olmak ister. İlk ben anlatayım, ilk ben oynayayım, bazen hızını alamaz bu bencillik, yalanları kendi bile göremez. Ancak kendini aşanlar anlayabilir kendileri ile yüzleşmelerini.Ve sahneyi bırakır başkalarına... Güzel bir yazıydı. Kolay gelsin.

menevish 
 06.02.2008 10:39
Cevap :
İlgi ve paylaşımınız çin teşekkürler. Sevgi ve ışıkla, Ayna  06.02.2008 13:49
 

"Aşık oldugum kadına dokunabileceğimi sanmıyorum...."E.Galeano..(Aşkın ve savaşın gündüz ve geceleri)...Ama normal bir insan aşık olmadığı kadına da dokunmamalı!..Belki hayatın saflığı burada yatıyor...iyi yazılar

sırça 
 03.02.2008 15:13
Cevap :
Değişik bir bakış açıs her ne kadar yüzde yüz katılmasamda...Paylaşım ve ilgine teşekkürler sevgili sırça. Sevgi ve ışıkla, Ayna  03.02.2008 16:02
 

''hayat büyük bir oyun, ya oyna ya seyret'' demişler...sevgilerimle

Sema CURUK 
 31.01.2008 16:46
Cevap :
Değil mi? :) Sevgi ve ışıkla, Ayna  31.01.2008 18:19
 

Hayat bir oyun ve bizler sahnedeyiz iyi yada kötü... sevgiler

Meral Yağcıoğlu 
 30.01.2008 9:48
Cevap :
Oyunu oyunda olduğunu bilerek oynamalı o zaman...Katı ve paylaşımına teşekkürler sevgili Meral. Sevgi ve ışıkla, Ayna  30.01.2008 13:56
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 268
Toplam yorum
: 1159
Toplam mesaj
: 159
Ort. okunma sayısı
: 1947
Kayıt tarihi
: 15.09.06
 
 

Var olan her oluş ve bozuluş hakkında gözlem, tahlil ve sonuca varma sürecindeki yolculuğumu, siz..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster