Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

02 Temmuz '16

 
Kategori
Güncel
Okunma Sayısı
130
 

Atatürk Havalimanına

Atatürk Havalimanına
 

İşe gitmek üzereyken aldım  şok edici  haberi..

Bir yandan giyinmeye çalışıyorum diğer yandan haberleri dinliyorum…

Koşarak aşağıya iniyorum servisi kaçırmamak için, elimde telefon şefimi arıyorum farklı biri açıyor telefonu “hepimiz iyiyiz  merak etme” diyor.

Servis gelmiyor, tekrar arıyorum şefi ; işe nerden gireceğiz ?

“Hayır” diyorlar “ eve dönün tüm girişler iptal”

Susmak bilmeyen telefonlara cevap veriyorum gözüm televizyonda…

“iyiyim , merak etmeyin, evdeyim “

GECE SESSİZLİĞİ GETİRİYOR  …

İki dakikada bir kalkan uçak sesleri yok o gece …

Bu kadar ağır geleceğini hiç tahmin etmezdim ….

**

Bugün Atatürk Havalimanı'nda ilk mesai günümdü..

Ne diğer arkadaşlarım gibi gözümün önünden gitmeyen facia dolu anlarım ne de burnumda keskin bir kan kokusu.

Fakat  kalbimde aynı havayı soluduğum, evinden çok terminali görüp üç kuruş ekmek parası kazanmak için gece gündüz çalışan tüm mesai arkadaşlarımın ve  yolu bizimle kesişen kim bilir hangi hikayelere sahip tüm kurbanların acısı, baktığım her çift gözde sevdiklerini aniden yitirmiş olmanın verdiği şok ve acı. Teselli etmeye çalışmak bomboş…

Dün törenler yapıldı bu gün öyle …

 

Bu gün ilk mesai günümdü….

Bir yerlerde köprüler açıldı ….

Bir yerlerde yeni  yeni ağıtlar yakıldı …

Uçaklar dolusu yolcular geldi bu gün gene ….

Bugün ne dünden farklıydı ne de önceki günlerden …..

Bugün ilk mesai  günümdü ;

Kayıpların acısının ciğerimi dağladığı …

Eve gelir gelmez göz yaşlarına  boğulduğum ve  kendimi çaresiz eli kolu bağlı  hissetiğim kimbilir kaçıncı kez.

Çok  da farklı değildi yani DÜNLERDEN…

 

   *******

KARANLIĞI PEŞ PEŞE KALKAN UÇAK SESLERİ DELİYOR...                                                                    

 

 

 

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Haberi duyduğum ilk anda dehşetle aklıma gelen tek kişi sendin ne yalan söyleyeyim... Annene hissettirmeden seni ararken kalbim duracak gibiydi ...Sesini duyduğum anda ise yeniden doğmuş gibiydim...Ateş en çok düştüğü yeri yakıyor biliyorum, o yüzden kayıpları olan ailelere sabırlar diliyorum...Ve ne hüzünlü değil mi, yaşanan acılara rağmen hayat kaldığı yerden devam edip gidiyor!..

fatma iyibilgin 
 04.07.2016 23:55
Cevap :
Kelimeler yetmiyor işte ne desem boş   05.07.2016 0:26
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 200
Toplam yorum
: 624
Toplam mesaj
: 33
Ort. okunma sayısı
: 943
Kayıt tarihi
: 21.04.08
 
 

Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Arkeoloji Bölümü mezunuyum . Maalesef bir takım..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster