Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

25 Şubat '08

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
513
 

Benim penceremden

Benim penceremden
 

Minicik bir bebeği, dudaklarından gözbebeklerine kadar her bir hücresiyle gülümserken görünce içimin sevinçle, mutlulukla, huzurla dolmasını ve kanımın iliklerime kadar kaynamasını hissetmek... Ufacık, pembe avuçlarına dokunup o kadifemsi yumuşaklığı hissetmek, ve o mis kokuyu ciğerlerimin ta içine çekmek...

Gökyüzüne bakıp, yıldızların göz kırpışını görebilmek... Kayan bir yıldız görünce de, anlık bir telâşla ne dileyeceğimi şaşırıp sonra bu halime içimden kıkır kıkır gülmek...

Kar yağıp her taraf bembeyaz olunca, yokuştan aşağı kayan çocukların ve çılgın gençlerin adrenalin ve eğlence dolu çığlıklarıyla uyanmak sabaha, ve sonra dayanamayıp onlara katılmak... Üstelik kayarken büyük bir hızla; o heyecanı, o coşkuyu her bir milimetrekaremde hissetmek bir çocuk gibi, belki de hayatımda ilk defa...

Her cumartesi ve her pazar gününün sonunda eve döndüğümde, oturduğum koltuktan kalktığım anda ayaklarımın ne kadar şişmiş olduğunu ve sızladığını farkedip şükretmek buna defalarca: Her şeye rağmen yaşıyorum, bir işim var ve işe yarayan bir çift ayağım var diye... Ve bu yüzden çok şanslı olduğumu anlamak yine, ve yine...

En can sıkıcı anlarda bile kendimi koyvermemek, ve geleceğe dair güzel düşler kurabilmek inadına, umutla... Acı günlerin sonunda mutlaka güzellikler olacağının bilincinde olarak; en az hasarla atlatmak için zorlukları, sabırla, sindire sindire ve hatta dalgalar halinde yaşayarak acıyı, umut etmek, ümitlenmek...

Var olan ekosistemin mucizevi bir şekilde süregeldiğini görerek, hatta insan vücudunun yapısını ve kusursuz işleyişini hayretler içinde izleyerek, bunca mucizenin ancak müthiş bir yaratan tarafından en ince ayrıntısına kadar tasarlanarak gerçekleştirildiğine inanmak sonuna kadar... Ve her fırsatta şükranlarımı O'na sunmak hiç çekinmeden; ve bu inançla hayata daha da sıkı tutunmak...

Bir çocuğun tek bir gözyaşıyla darmadağın olmak, altüst olmak... Acısının bana transfer olacağını umarak acıyan yere dokunmak, hatta o çocuğu sımsıkı sarmak kollarımla ve onu teselli etmek... Sanki acısı hafifleyecekmiş gibi! Olsun...

Huzurevine gidip, hiç tanımadığım tontonlarla sohbet etmek, fotoğraf çektirmek için birbirleriyle adeta yarıştıklarını gülümseyerek izlemek... Dijital fotoğraf makinemle çektiğim pozların ardından, "Bir daha çek evladım, belki film yanar manar..." diyen bir amcayı kırmamak için aynı pozu bir daha çekmek... İleride onlardan biri olma ihtimalimi düşünerek, ziyaretçiye aç bir halde monoton bir yaşam süren o insanları daha sık ziyaret edeceğime söz vermek...

Yaşamak, doyasıya her ânı, acısıyla, tatlısıyla, sevinciyle, hüznüyle her şeyi paylaşabileceğim birilerinin varolduğunun farkında olmak; hatta paylaşmak sonuna kadar... Hiçbir ânı ıskalamamak... Sonradan pişman olmayacağım her şeyi yapmak ve pişman olacağım hiçbir şeyi yapmamak...

<özlem boral="">

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Hayat mucizelerle ve sürprizlerle dolu.. Bence hatı olduğu gibi kabul etmek lazım. Güzel günler kadar kötü olanlar da yaşadığını hissettiriyor insana… Gülüşünün hiç eksik olmayacağı bir ömür diliyorum sana.( Keşke tüm keşkelerinin yerini iyi kiler alsa :) Kafiyeli oldu :)

Rana Ak 
 01.03.2008 3:54
Cevap :
Teşekkür ederim değerli yorumlarınız için. Ben de sizin için aynı şeyleri diliyorum :)  01.03.2008 20:33
 

yüreğinize sağlık... sizin gibi düşünüp davranan kaç kişi var ki...

Canan Öz 
 29.02.2008 19:40
Cevap :
İtiraf etmeliyim ki ben de her an bu kadar olumlu bakmıyorum hayata. Zaman zaman bardağı dolu tarafından görmemi sağlayacak şeylere şahit oluyorum ve iyimser biri oluveriyorum; ama her zaman değil. Keşke...  29.02.2008 21:18
 

Başlığımı okuyunca beni kötü birisi sanmayın. :) Ben de en az sizin kadar duygusal biriyimdir. sadece 21 yaşındayım. Çok iyi bir aile terbiyesi aldığımı düşünüyorum. Huzur evlerini annemle ziyaret ettik onlarla sohbet ettik gözlerinin içinde ki özlem duygularının nasıl tüttüğünü gördük. Fakat onları çok sık ziyaret edersem yapım itibariyle çabuk umutsuzluğa kapılan biri olduğum için bu ziyaretlerin beni olumsuz etkilediğini gördüm. Belki bu da bir kişilik bozukluğudur ama size bunu bakın saklamadan söyleyebiliyorum. Fakir bir aile gördüğümde mahcup oluyorum konuşamıyorum hemen ordanda kaçasım geliyor. o tonton yaşlılara bakınca yine öyle hissediyorum kaçasım geliyor. sanki onlar tutsak hayatı yaşıyor ve benimde özgürlüğümü tehdit ediyorlar gibi bir his. Sanırım bilinçaltımda birgün bende aile ortamı yerine burda yaşamak zorunda kalırsam diye bir saplantı var. Sizin ne kadar iyimser sevgi dolu olduğunuzu görünce acaba hep böyle mi yoksa yazmak için mi böyle söylüyor diye düşündüm.hoşçkl

Atatürkiye1919 
 26.02.2008 20:33
Cevap :
Tabi ki hep böyle iyimser değilim. Bundan bir önceki yazımda babamın vefatından bahsetmiştim. Çevremde gelişen olaylar beni hemen etkileyebiliyor ve ruhsal durumum günden güne kolaylıkla değişebiliyor. Her zaman pozitif olmak güzel olurdu değil mi? Ailenizin sizi ne kadar iyi yeetiştirdiği cümlelerinize yansımış gerçekten. Bence kişilik bozukluğu değil de duygusallığınızdan kaynaklanıyor olumsuz etkilenmeniz. Her şeyin azı karar, çoğu zarar aslında; özdenetim burada devreye giriyor işte. Sevgilerimle...  26.02.2008 21:05
 

Falcıdan daha iyi bakıyorum valla :D Neyin var neyin yok söylerim :D Özlem'cim mühim olan yazının samimiyetini algılayıp ortak bir gülümsemeyi paylaşabilmek… Elmanın diğer yarısıyla mutlu kal…

Rana Ak 
 25.02.2008 18:25
Cevap :
Tamam fincanımı alıp geliyorum o zaman :) Şaka bir yana, yazdıklarımın altına iliştirdiğiniz sözcüklerin samimiyetinden hiçbir şüphe duymadığımı söylemeliyim. Kalın sağlıcakla...  25.02.2008 21:17
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 152
Toplam yorum
: 964
Toplam mesaj
: 60
Ort. okunma sayısı
: 1889
Kayıt tarihi
: 19.08.06
 
 

Ortada bir problem görüyorsak bu bizim de problemimizdir. Ve eğer 'birisi'nin bu konuda bir şeyle..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster