Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

02 Mart '16

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
446
 

Bir Başka Âlemin Şirinleri

Bir Başka Âlemin Şirinleri
 

Artık görmekten de yoruldum, bakıp geçebilsem keşke. Gündem canımıza okuyor; TV’den, gazetelerden uzak durup sabır da dilesek Râb’den, yürekler serinlemiyor. Vatan aşıkları bezgin, geleceklerinden umutsuz, hiç uğruna göçen şehitlerine ağlarken, mutlu Şirinlerle gözü perdeliler -fonda Mehter Marşı- “Ülke şahlanıyor.” diyor!! Yaratan aynı tanrı da olsa belli ki bazıları görmüyor ya da gördüğünü anlamıyor, “Ne mutlu sana, oğlun şehit oldu.” haberiyle ana-babalar havalara uçsun isteniyor!

Vesselam, akıllara ziyan bir durum!

Hep diyorum, keşke bir otuz sene erken gelseydim dünyaya. Ata’mı da görür, öperdim ellerinden; bugünün çaresizliğinde kahrolmazdım.

Nihayet bir seher vakti darbesiyle mutfaktaki -doğal hayatın parçası- tüm tahta kaşıkları attım. Bn Otacı homurdandı tabii de silikon kaşıkla Silikon Vadisi arasındaki derin farkı anlatınca yumuşadı. Serde aşçılık var ya bayılırım mutfak alışverişine. Koştum grosmarketlerden birine, silikon adına ne varsa dizecektim set niyetine. Tencere-tavaların bana gülümsediği raflara doğru yönelmiştim ki onu gördüm.

Ellili yaşlarında olmalıydı; ama belli ki duvardan duvara vurmuştu hayat onu. Aklaşmıştı saçları. Elindeki paspasa dayanmış, sabit bir noktaya bakıyor gibiydi. Temizlik görevlisiydi. Yaklaştıkça mırıldanmalarını da duymaya başladım; “Nefret ediyorum senden hayat, bir kere de yolunda gitsen ne olur.” diyordu. Her gün duyduğum sayısız yakınmadan farklı değildi. Tam yanından geçerken baktım ona. Nemliydi gözleri. İçim acıdı, karnıma kramplar girdi. Utanmasın istedim, uzaklaştım hızla.

Her gördüğüm acıyı benimsiyorum. Ruhum öyle yorgun ki. Kendime geldiğimde makarna reyonundaydım. Organik olanlar indirime girmişti. Fusilli ile Fettuccine severiz evde, Ravioli ile Tortellini ise gezmede.

Aklım adamdaydı. Konuşmalı ve yardım etmeliydim, yoksa gece haramdı. Ama gururunu incitmeden nasıl yapacaktım, al şu yüzlüğü diyecek halim yoktu ya. Konuşmamı kurguladım: Belki çocukları vardı ve ben hep çocukların eğitim masraflarını karşılardım, bugünün şanslısı da oydu. O olmasa başkası olacaktı filan. “Ya çocukları yoksa ya da büyüklerse”yi düşünmeden yürüdüm onu gördüğüm yere. Aynı alanı temizliyordu. Yanına vardığımda, “Allah kahretsin!” dediğini duydum. Sırtına dokundum, döndü. Perperişandı suratı.

“Kolay gelsin birader. Az önce yanından geçerken de sıkıntılı olduğunu gördüm. Üzülme be kardeşim! Hayat hepimiz için çok zor. Ülkemizin durumuna kahroluyoruz, pahalılığın yükü altında eziliyoruz, doğuda evlatlarımız can veriyor onlara ağlıyoruz, hep birlikte bilinmeze yol alıyoruz da el ele vermeliyiz. Dertlerimizi de sevinçlerimiz gibi paylaşmalıyız. Mesela sen şimdi üzgünsen ben evime mutlu gidemem.”

“Allah razı olsun abi.”

“Çocukların var mı?”

“Bir kızım var, ellerinden öper.”

“Okuyor mu?”

“Yok, evli. İki ay sonra dede olacağım Allah nasip ederse.”

Vurdun mu baltayı taşa oğlum Ata !

“Çok bitik ve üzgün görünüyorsun. Maaşın mı yetmiyor?”

“Yok bir derdim abi. Allah’a şükür maaşım iyi. Hanım da bir okulda hademelik yapıyor. Babadan kalma evimiz var, kiramız yok. Bir başımıza ne harcarız ki. Damadın da durumu iyi, hık desek koşuyor çocuk.”

“E mübarek adam; o halde niye söylenip duruyorsun, lanetler okuyorsun bir saattir?”

“Bak, şu yerdeki siyah lekeyi görüyor musun? Ben siliyorum, on dakika sonra geri kusuyor! Ne olduğunu anlayamadım, hayatımdan bezdirdi beni.”

“Allah yardımcın olsun kardeşim. Senin derdinin çaresi bende yok. Hadi kolay gelsin.”

Güleyim mi ağlayayım mı bilemedim. Ben ne TV izliyorum ne radyo dinliyorum ne de gazete okuyorum ve ne yazık ki -şu adam gibi- kara dünyanın içinde pembe bir dünya kuramıyorum.

Söylene söylene gittim eve. Sabırsızlanıyordum otacıya anlatacağım diye.

Çıkardım torbadan makarnaları ve tam anlatmaya başlıyordum ki adamı, hayat durdu!

“Silikon kaşıklar nerede Ata’cım?”

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Ne kadar iyi kalplisiniz siz! kıyamam! Çok duygulandım:( Ben diyorum size ülke sorunlarından daha önemli sorunları var insanların.. Belkide üstlerinden azar işitecek o lekeyi çıkaramadığı için, bundan daha büyük sorun mu olur şimdi yani:))

Selda Çakmak 
 12.03.2016 15:06
Cevap :
Bir insanın iyi kalpli, dürüst, namuslu, ahlaklı olması meziyet değildir, zaten her insan öyle olmalıdır; ama dünya öyle çirkinleşti ki komşusunun hatrını soran kişi dahi erdemli kabul ediliyor günümüzde:( Küçücük dünyalarında yaşayan insanlarımızın ülkenin geleceğini -olanı biteni idrak edemeden- nasıl etkilediklerine de iyi bir örnektir bu anlattıklarım. Bu arada, MB’de kıyamadığınız yazar kalmadı gibi bir şey, Meryem Ana II olmak üzeresiniz:) Muhabbetiniz bol olsun. Sevgiler.  13.03.2016 16:17
 

Ay dün Karacada rengarenk kaşıklar gördüm Atacım görsen bayılırsın.. Doğumgününde sana her renginden alıcam:-))

Celennium 
 07.03.2016 16:44
Cevap :
Silikon olduklarından emin ol ama. Mavi olmasın:)  08.03.2016 6:11
 

Bazen iyilik de çaresiz kalabiliyormuş demek ki hatta şaşkın. :))) Sabah sabah pek tadım yoktu; pazartesiden olsa gerek ama iyi geldi bu yazı. Gülümseyerek okudum. Selamlar sevgiler değerli dostum.

Adil Serkan SATI 
 07.03.2016 8:59
Cevap :
Aklıma geldikçe hâlâ gülüyorum:) Böyle büyük bir kitle var ülkede. Dünyaları, zevkleri küçük ve makarnayı çok seviyorlar:) Teşekkürler dostum, sevgiler.  08.03.2016 6:08
 

Yerdeki küçük bir leke, temizlendi sanılan ama yine ortaya çıkan leke(ler) Ata bey, temiz neresi kaldı ki ülkemizin, bir virüs ki yayıldı, dağıldı tedavisi imkansız hale geldi hastalığın. Bazıları da Polianna'cılık oynuyorlar ne yapsınlar var mı başka çaresi? Suskun, puskun, ümitsiz ve mutsuzsa kendi dünyasında belli ki kendini kandırmakta, selamlar gönderiyorum daha güzel günlerin zor beklentisinde...

Yurdagül Alkan 
 04.03.2016 9:09
Cevap :
Hiç sormayın Yurdagül Hn:( Bir kesimin olan bitenden haberi yok, bir kesim -nereden geldiği belli olmayan- para içinde yüzüyor; bir de bizim gibi her şeyin farkında olup da çaresiz kalanlar var:( En güzel günümüz bugün:( Teşekkürler, sevgiler.  04.03.2016 14:17
 
Toplam blog
: 462
Toplam yorum
: 8321
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 1153
Kayıt tarihi
: 07.03.09
 
 

Ne güzel bloglar yazdık, ne muhteşem dostluklar kurduk; onlar kaldı baki... ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster