Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

02 Nisan '07

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
533
 

Bir ben var bende

Bir ben var bende
 

Neredeyse yedi yıl oldu Türkiye’den ayrılalı. Önce Amerika, sonra Kanada derken savrulan bir yaprak misali sonumun ne olduğunu bilmeden bıraktım kendimi rüzgara. Arkadaşlarmı, sevdiklerimi, memleketimi görmek için yaz tatillerini iple çeker oldum, kaldı ki bazı yazlar dönemedim güzel ülkeme, içime akıttım yalnızlığın zehrini. Şimdi aynaya baktığımda onsekiz yaşında topraklarından ayrılan tüysüz delikanlı değil çok yakında baba olacak adam suretine bürünmüş bir çocuk görüyorum. Ben miyim o? İşte onu bilmiyorum.

Aynadaki yansımanız yaşlandıkça insanların size karşı beklentileri de artıyor. Rüzgar bir başka esiyor artık hayatınızda. Sulara gömülen bir gemi gibi yavaş yavaş hayallerinizi bırakıp artık ayakta kalmak için ne yapılabilir onu düşünmeye başlıyorsunuz. Küçükken uyumadan önce kurduğunuz hayaller geliyor aklınıza, çocukmuşum diyorsunuz kendi kendinize. Hep en tepede görmek isteriz kendimizi. İnsanın yapısında, kimyasında var sanırım bu. Kim fakir ve yalnız olarak hayal eder ki kendini? İnsanoğlu kötü olan hiçbirşeyi yakıştıramaz kendine.

Artık başında kavak yelleri esen delikanlı değilim ama özlüyorum düşünmeden hareket etmeyi, bitmeyen bir enerjiyle tüm gün bisiklet kullanmayı, her öğünü yutarcasına geçiştirip futbol maçlarına koşturmayı... Büyüdüm artık, adım atmadan önce iki kere düşünüyorum çünkü canım kıymete bindi, kaybedeceklerim var ve artık düşünmeden yapılan hareketler çılgınlık değil aptallık olarak algılanıyor erişkinler ülkesinde.

Hayata nasıl bakacağımı bilmiyorum. Amatör film çekmeye çalışan bir yönetmen olarak baksam önce genel planda hayatımı alır sonra boy planda devamını getirirdim. Bir Psikolog olarak neresinden tutsam hayat elimde kalıyor. İyi mi, kötü mü? Savaşmak mı lazım? Akışına bıraksak? Ben en iyisi ben olarak bakayım belki çocukluğumu, umutlarımı, hayallerimi de içinde bulurum. Belki hayatın içinde, derinlerde bir yerlerde benim gibi bir Ben vardır.

Arıyorum onu her gece rüyalarda
Umutsuz bir hayat ve ten kokan bir bedende,
Her gece yalnız bekliyorum gönül mağbedimde,
Belki birgün Ben’i bulurum diye.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Valla sizin hissetiğiniz duyguları ben zaman zaman yaşıyorum..evlilik öncesi ve evlilik sonrası veya araya çocuk girdikten sonraki yaşam bambaşka duygular hissettiriyor bize.Daha olgun,daha sorumlu bir hale geliyoruz.Öyle mi?..Kendimizi kaybedip başka biri oluyoruz her nedense..o eski ben arasıra çıkıyor biryerlerden merak etmeyin..sevgilerimle:)))

sema öztürk 
 02.04.2007 20:11
Cevap :
O eski ben de olmazsa bitmişiz zaten:) Sevgiler...  02.04.2007 21:25
 

Çocukken ve ilk gençlik yıllarımda çok zengin bir hayal dünyam vardı. Aslında hala da hayal kurmayı ve düşlemeyi seven biriyim ama bunu o dönemlerde ki kadar çok yapamıyorum. İnsanın gerçekten de o yaşlarda hem çok büyük hayalleri, umutları ve planları oluyor, hem de hayallerini gerçekleştirmeyi deneyecek kadar inancı. Ancak zaman geçipte çeşitli sorumluluklarla çevrelenince ister istemez "ayağı yere basan" tabir edilen bir kişi olmak zorunda hissediyor insan kendisini. Tabii ki, ailemize, kendimize ve çevremize karşı sorumluklarımızı ihmal edemeyiz ve etmemeliyiz ama yine de hayal etmeyi bırakmamalıyız. Hayallerimiz aslında bizi biz yapan düşüncelerimizdir ve biz yaşlansakta içimizdeki hiç büyümeyen çocuğun yüreğinde yaşamaya devam ederler. Zaman zaman etrafımızı çevreleyen sorumluluklardan sıyrılıp o çocuğun sesine kulak vermek iyi oluyor:) Sevgiler...

Özlem ERTAN 
 02.04.2007 18:34
Cevap :
Hayal etmeden yaşamak imkansız gibi geliyor bana. Çocukça mı bilmiyorum ama çok da zevkli. Kontrolü seven varlıklarız sanırım hayaller emrimize amade olduğu için. Teşekkür ederim Özlem, sevgiler...  02.04.2007 21:27
 

Arada bir bile olsa hiç kimsenin ne diyeceğini düşünmeden'özlediğiniz ben' in yapmak istediklerini yapın. Yoksa bir zaman sonra yapmak bile istemeyeceksiniz. İşte o zaman içinizdeki çocuğa erişmeniz daha zor olacak. Bırakın ne derlerse desinler, siz yapmak istediklerinizi yapmanın mutluluğunu yaşarken, onlarbırakın bunu yapmayı, düşünememiş bile olmanın acısını yaşasınlar.

Beyhan BiÇKİN KOZANOGLU 
 02.04.2007 17:58
Cevap :
Haklısınız Beyhan Bey, ben o Ben'i biryerlerde saklıyorum, zamanı gelince beraber eğleniyoruz. Onsuz hayat geçmez gibi geliyor zaten. Siz'den ne haber:) Sevgiler...  02.04.2007 21:28
 

Siz içinizdeki sizi bulmuşsunuz genç yaşınıza rağmen yazınızdan bunu anlamak mümkün, en azından bence öyle... Benimde on sekiz yaşında bir oğlum var onu bir kaç ay sonr ABD'ye yolcu edeceğiz, endişeliyim.. ESEN KAL...

Portakal Çiçeği ve FISILTI 
 02.04.2007 12:40
Cevap :
O yaşlarda benim de başımda kavak yelleri esiyordu ama bazıları bu farkındalığa çok daha genç yaşlarda erişiyor. Umarım oğlunuz da ona verilen şansı iyi değerlendirecek ve hayatın güzelliğini fark edecektir. Umarım ayrılık uzun sürmez. Sevgiler...  02.04.2007 21:30
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 128
Toplam yorum
: 364
Toplam mesaj
: 134
Ort. okunma sayısı
: 1962
Kayıt tarihi
: 03.10.06
 
 

Gözlerini kapat ve düşün: bir cümle kaç kişide farklı etki yaratır? Birbirimizi anlamanın gittikçe z..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster