Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

18 Temmuz '12

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
260
 

Bir maniniz yoksa mazinize gelmek istiyorum

Bir maniniz yoksa mazinize gelmek istiyorum
 

......


Sevgiliye Mektuplar

……… Sokağından geçen yaşıtlarımız hisseder mi bilmem ama ne zaman yakınına ulaşsam o anılar sokağında çocuksu fırtınalara yakalanırım… Sümerbank’dı o, başka mağazalar doğmamıştı kapitalizm esintisinden… Okullar açılmaya yakın Sümerbank’dan alınırdı okul çantalarımız ve ayakkabılarımız…

……… Elektrikler sık kesilirdi o yıllarda ve ben çok sevinirdim, her evde bulunan gaz lambası yakılınca, sevincim yarım kalırdı ama hep, o dönemde en büyük lüksümüz radyodan dinlemekten keyif aldığım Arap bacı bir türlü çıkmazdı gaz lambasından ve ben sonraki gün küser, dinlemezdim radyo tiyatrosu ile Arap bacıyı… Gazocağında pişerdi yemeklerimiz, çok severdim sönmesin diye ara ara pompalamayı ve bitmeyen yemekler tel dolapta saklanır, komşu tel dolaplar içinde hangi yemekler olduğunu çok merak ederdim… Oyuncaklarımız plastiktendi, ne bozulur ne de kırılırdı… En çok huniye benzer, tenekeden yapılmış megafonla duyurulan, at arabası ile geçen, afişleri, ters V yapılmış panoya raptiyelenmiş, sinema filmlerinin reklamını severdim… Ne zaman Yılmaz Güney’in afişini görsem, eve koşar tahtadan tabancamı alır, annem görmeden belime takardım…

……… Ve sokağın eksilmeyen ziyaretçileri pamuk atan, kalaycı, şalgamcı, aşlamacı, bici bicici, çok çokçu olurdu, ama başka kentlerde olmayıp Adana’ya özgü tatlar olduğunu öğrenmem yıllar sonraydı… Banyomuzda altı odun sobası, üstü su kazanı, sarı çeşmeli bir garip sac soba vardı banyo yaptığımız… Ayağımızda takunyalar olurdu banyo yaparken siyah lastikli, benzerini tuvalette kullandığımız ve günümüzde şark köşelerini süsleyen… Yazlık sinemalarda çekirdek çitlenir, çitlenen seslere sinir olurken, tam arakamda biri Arap kızı sakızını patlatır, tüm sinir sistemim harekete geçerdi, oysa Arap kızı sakızının içinden çıkan artist resimlerinden koleksiyon yapardık o yaşlarda…

……… Tek bir iğne ile koca sınıf aşı olur, ama iğne kolumuza battığı anda ertesi günün tatil olması acımızı unutturur, şişen aşı yerlerimize de dokunmaktan geri durmazdık… Defter ve kitaplarımız mavi yada kırmızı kaplama kağıdı ile kaplanır, annem ısrarla kırmızı kullanır, maviyi kıskanırdım o yaşta… O yüzden tüm pikapları mavi düşünür, Erol Büyükburç, Şükran Ay, Beyaz kelebekleri aynı renk ve zevkle dinlerdim… Bir Ahmet Kaya, Grup Yorum yoktu o yıllarda ama Ali Rıza Binboğa ‘’Yarınlar bizim’’ şarkısıyla kulağımızın pasını az da olsa silmiş, Eurovizyon’dan da elenince tüm renkler yine kirlenmişti… Mahallemiz, okulumuz, sınıfımızda kim Kürt, kim Türk, kim nereli bilmez sorgulamaz, kardeşçe yaşar, hepimiz siyah önlük giyer, beyaz yaka takardık…

……… Amerikan yardımı! Süz tozu verilir, her gün bir öğrencinin annesi içeriği belirsiz tozla yoğurt yapar, beslenme saatlerinde salakça yerdik, sorgulamayı bilmeyen açgözlülüğümüzle… Asfalt yolun mahallemize ulaşamadığı toprak sokaklar oyun alanımızdı, oyunlarımızda yerden toz kalkar, kimse hasta olmaz, antibiyotik nedir bilmezdik… Bizim olan sokaklarda oynarken ekmek üzerine sürülen sana yağı ve üzerine serpilen tok şekerli ekmeği yiyen çocukları ‘’süt çocuğu’’ olarak küçümser ve ben o anlarda ekmek üzerine evlerde bugünde yapılan salça sürer yerdim, bugün bile arada bir keyifle yerim… Günlerden Pazar ise mutlaka akşam banyo yapılır, patiskadan donumuz değişilir, okul yakamız annemizce büyük bir özenle kolalanırdı… Kızlar ip atlar, çizgi, sek sek oynar, biz bilye yuvarlar, güvercin taklasına bayılırdık… Oynardık ama oyundaki oğlanların bakışlarını izlerdim çaktırtamadan, ip atlarken, ya da çizgi oynarken Serpil’e bakan var mı diye? Annesi Serpil’e sürekli minicik etekler giydirir, beni de deli eder, bende çevreye bakışımla güya onu korurdum…

………Pedalına basıp uçuyor gibi olmak en büyük özgürlüğümdü bir bisikletin, mahallede hemen her çocuğun bisikleti vardı ama ‘’olmaz’’derdi annem, ‘’uzaklara gider, dönmezsin’’ … Ah benim güzel annem, nelere dayandım, katlandım, sen için, neleri erteledim hala sen için...Ama uzaklar yok olmaz ki, uzaktaki yakından vazgeçilmez ki… Ellerimi uzattım o uzaklıklara, benim bir elimde şarap, onun dudaklarında bir karınca öpüşü, öyle sıcak ve kırmızı…

**1960-70'li yıllarda ''Bir maniniz yoksa annemler size gelecek'' sözünü söylerken, hiçbir komşunun ''hayır''  demesi mümkün müydü?  

 

22 Haziran 2012 - Pozantı

Tülay EKER bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Beni nerelere aldın götürdün... Kaç şiir çıkar bu yazıdan... Baki selamlar

UFUK KESİCİ 
 19.07.2012 14:42
Cevap :
Şiir kısa kalınca yazıya dönüştü anılan nedenle. Sevgimle.  19.07.2012 16:28
 

Sevgili Olgun, yaşımız ortaya çıkıyor :) iyi ki de çıkıyor ...Ne güzel günlerdi onlar ...Seni tanıdığım da nerden baksan 7 sene civarı olmuş....Hoş gelmişsin ...Çok güzel bir yazımla gelmişsin ...Sorgulamayı daha yeni yeni öğreniyoruz :))...Sevgiler...

Nil ALAZ 
 19.07.2012 7:56
Cevap :
Sorgulamayı öğrendiğimizde yaşamı da kavramış olacağız. Sevgi ve saygımla.  19.07.2012 13:04
 

Nerelerdeydiniz değerli yazarım:) Benim gibi ara veren ne çok arkadaş olmuş.. Yazınızı gördüğüme sevindim ve her zamanki keyifle okudum. MB'da herkes gerçekten de farklı bir renk ve herkesin tarzı kendine has, sizinki de öyle. Sevgi ve selamlarımla.

Mor Okyanus 
 18.07.2012 23:40
Cevap :
Teşekkürler, eklediğim yazıların karakteri ile oynayarak yayınlıyorlardı, ara verdim istemeyerek...Sevgimle.  19.07.2012 0:01
 

Merhaba Olgun Dost...özlemişiz yazılarını,seni...ama ne günlerdi o günler...neler çağrıştırdın neler...eyvallah...

nedim üstün 
 18.07.2012 17:01
Cevap :
Teşekkürler, eklediğim yazıların karakteri ile oynayarak yayınlıyorlardı, ara verdim istemeyerek...o günler en güzel günlerdi... Sevgimle.  19.07.2012 0:02
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 111
Toplam yorum
: 825
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 694
Kayıt tarihi
: 22.01.09
 
 

Adana doğumluyum halen bu kentteyim.. Marmara Üniversitesi İşletme mezunuyum. Deneme ve şiir yazıy..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster