Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

27 Temmuz '07

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
283
 

Bize ne oluyor?

Bize ne oluyor?
 

Yaşamın koşturmacası içinde ara ara soluklanmalarda, geçmişten kısa anlara dönerek duygularımı yoklamam son zamanlarda sıklaştı. Üniversite yaşamımız, arkadaşlıklarımız, dostluklarımız ne kadar da çıkarsız ve direk o anki eylemlere bağlıydı. Anlık karar verip bir yerlere gitmeler, yoğun sınav ve ders trafiğinde gezmelere zaman ayırmalar. Bir gün görüşmediğimiz arkadaşımızı hemen arayıp ne olduğunu sormalar. Hayatı çok kafaya takmadan, günlük uğraşlarla biraz da keyfe bakmalar.

Bugün o anlara döndüğümde şu an ne kadar da iş veya sorun veya başka birşeylere çok yüklendiğimi görüyorum.O zamandan olan arkadaşlarım, dostlarım da aynı durumda, yalnız değilim. Sanki o zamanlarda işimiz , dersimiz çoktu ama sevgimiz ve tahammülümüz mü fazlaydı nedir?

Şimdi daha bir sevgisiz, mekanik mi oluyor ilişkilerimiz? Tahammülümüz mü azalıyor? ya da yaşımız artık ilerledikçe bilinç düzeyimiz artıyor, işlerimizde ve ilişkilerimizde daha seçici, daha ketum, daha kontrollümü oluyoruz?

40 yaşın aslında bir değerlendirme ve süzgeçten geçirme dönemi olduğunu çevremden duyardım. Bu değerlendirmeleri yaparken elimizde olanlar ve olmayanların muhasebesini yapmak kaçınılmaz oluyor.Ama en önemlisi de kendimize haksızlık yapmadan ne kadar geliştiğimiz, sahip olduklarımız, emeklerimiz ileride yapmak istediklerimiz daha da önem kazanıyor. Evet yaşla birlikte duygularımız da büyüyor, duygularımız da büyürken sanırım duygu süzgecimizin elekleri küçülüyor daha seçici oluyoruz. Mutluluk sanırım bu değerlendirmede yaptığımız muhasebede hesabımızı tutturmakla direk ilişkili. Herkesin bu muhasebede hesabını tutturarak geleceğe güler yüzle bakması dileklerimle, güzel arkadaşlıklar ve dostluklarla dolu günler dilerim.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

35. yaş için yolun yarısı derler ama 40. yaştaki kadar sorgulamıyor insan, kendini yolun yarısında.Kılı kırk yarıyorum ,kırka selam durduğum şu son günlerde.Belki birazcık da insafsızca.Bu yüzden tutmuyor bir türlü bilançom.Yazınızı okumak güzeldi.Saygılarımla,

Münevver Saral 
 01.08.2007 22:22
Cevap :
Öncelikle size paylaşımınız için teşekkür ederim. Acılar kadar hayatımızdaki değişimlerin paylaşılması da yalnız değilim duygusunu yaratıyor.Şair o yıllardaki yaşam beklentisinden olsa gerek yolun yarısını 35 olarak saptamış,bizler ömür beklentisinden artık 40 diyoruz(yada diliyoruz).Aslında sanırım 41 olduğumuzda da boşver bilançoyu muhasebeci olmaktan bıktım,artık tutmasın hesaplar deme zamanımız da gelecektir.Doğrusu da hesapları bekletip blançoyu tutturmaya çalışmaktansa,ara ara z raporu almak lazım diye düşünüyorum:)) Sevgiyle kalın...  02.08.2007 1:43
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 2
Toplam yorum
: 1
Toplam mesaj
: 1
Ort. okunma sayısı
: 537
Kayıt tarihi
: 26.07.07
 
 

Hacettepe Üniversitesi Sosyal Hizmetler Yüksekokulu'ndan 1988 yılında mezun oldum. Özel kreş ve günd..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster