Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

27 Mart '08

 
Kategori
Eğitim
Okunma Sayısı
3022
 

Çocuğunuza sınır koyma

Çocuğunuza sınır koyma
 

Sorunları olan bir çocuğum var sınıfta. 1. sınıfta okuma yazmayı öğrendi ve ondan sonra ilerleyen konularda geri kalmaya başladı. İki yıl önce rehber öğretmenimize (o zaman vardı, şimdi ne yazık ki yok) gönderdiğimde aldığım cevap “Okuma-yazmayı öğrenmiş, başka şey bekleme” oldu. Bu yıl 4. sınıftalar. 4 yılda bütün çocukların nasıl geliştiklerini gözlemliyorum. Onu bir kenara atıp bırakmak olmaz. Benim içim elvermez. Annesiyle defalarca görüştüğüm halde, hep duyduğum “Söz geçiremiyorum, beni dinlemiyor”. Mesela çoğunlukla ödev yapmadan geliyor. Performans ödevlerini ailesine haber veriyorum, zoraki bir şeyler karalayıp getiriyor. Annesinden çocuğu ödev yapmadan dışarı çıkarmamasını istiyorum. Malum bu mahallede çocukların en büyük zevkleri sokakta oyun oynamak. Aynı sokakta oturan arkadaşları, onun okul saati dışında sürekli dışarıda top oynadığını söylüyorlar.

Kulakları çınlasın emekli olan bir öğretmenimiz vardı, bana hep söylenirdi. “Hepsi üniversiteye gidecek değil ya, bu ülkeye işçi de lazım “derdi. Tamam, bırakayım işçi olsun ama meslek lisesine bile giremeyecek bu gidişle. Bugün anneyle yine görüştüm. Anne de hasta, biraz üzüldü mü küt diye düşüp bayılıyor. Bir kere veli toplantısında bayıldı ki, çok korkmuştum. Anne bıkmış çocuğundan, “Evde tutamıyorum, her şeyi kırıp döküyor” diyor. Ben anneye “Nasıl olur, o daha çocuk, sözünü nasıl dinletemezsin” diyorum. Anne “Bırak öğretmenim kendini üzme, ben bundan bir şey beklemiyorum” diyor. Böyle durumlarda bir rehber öğretmenimizin olmayışı sorumluluğumuzu artırıyor.

Şimdi, ilkokulu zor bitirmiş velime bir kitap var, sen oku diyemiyorum. Çevremde eğitimli, meslek sahibi anne babaların bile çocuklarına söz geçirmekte zorlandıklarını görüyorum. Aynı sorunu yaşayan veliler varsa, şu anda da bu yazıyı okuyorlarsa “Çocuğunuza Sınır Koyma” adında, eğitim psikologu ve aile terapisti Robert J. Mackenzie’nin yazdığı bir kitap var. İçinde anne babalar için çok önemli öneriler ve bilgiler mevcut. Öğretmenler için de çok yararlı bir kitap olduğunu düşünüyorum. A.B.D.’de yaşayan ailelerin sorunları bize uymaz diye düşünmeyin. Sonuçta çocuk her yerde çocuktur. Kitabın giriş bölümünde diyor ki:

“Artık vaaz vermelere, tehditlere, cezalara ve ikna yöntemlerine veda edebilirsiniz, onlara ihtiyacınız olmayacak. Tartışma ve güç mücadeleleri yok artık. Kesin sınırlar koymayı ve sözlerinizi etkili davranışlarla desteklemeyi öğrendiğinizde, çocuklarınız sizin ne demek istediğinizi anlayacaklardır.”

Ben, oğlum 3–4 yaşlarında henüz anaokulundayken, oradaki eğitimcilerin önerisi ile bu kitabı okumuştum. Kendi çocuğumda sınır koymada, kuralları uygulamada çok fazla sıkıntı yaşamadım. Bir iki öğrenci dışında sınıfta da çocuklarımla bu konuda çok fazla sıkıntı yaşamıyorum.

Kitaptaki önerileri uygulamak çok kolay değil. Hele çocuğunuzun yaşı büyükse, belli alışkanlıklarından vazgeçirmek daha zor. Aynı şeyi sınıfta, başka okuldan gelen nakil çocuklarda yaşadığım için biliyorum. Fakat denemeye değer. Ayrıca ergen çocuklarla ilgili de bir bölüm var.

Bu kitap ana babalara neler kazandırıyor?

*Anlaşılır, kesin ve etkili sınırlar koymak

*Çatışmalara ve güç mücadelelerine bir son vermek

*İşbirliğini teşvik edecek kurallar belirlemek

*Çocuklara sorun çözme becerilerini öğretmek

*Yanlış davranışlarla ilgili mantıksal sonuçlar uygulamak.

Çocuk büyütmek büyük sabır işidir. Kararlı, tutarlı, sabırlı ve her zaman sevgi dolu olmak gerekiyor.


Yeğenim Çınar Ege bugün sabah 10’da dünyaya geldi. Hoş geldin Çınar Ege, sağlıklı, mutlu, aydınlık bir yaşamın olsun. Sana daha güzel bir Dünya bırakamadığımız için bizi affet…

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

yanıma geldi, h,ç ummadığım bir şekilde bir kitap uzattı bana ve "bunu okumanızı rica ediyorum" dedi. Kapağına baktım, "kuralları ebeveynler kuyar" yazıyor. Hiç sorgulamadan, kibarca teşekkür ederek aldım kitabı. Belki başkası olsa bozulurdu bilemiyorum ama dikkatle ve özenle okudum, benim için işartetlediği yerleri ajandama not aldım ve bitince kendisine tekrar teşekkür ederek iade ettim. Hiç problem haline getirmeden bütün arkadaşlarıma olan biteni anlattım. Atahan'ın sınıf öğrretmeni benim ya da oğlumun kötülüğünü istemez. Gayet aklıbaşında bir kadındır. Muhtemelen ben de bir otorite boşluğu gördü ve beni de kendine yakın hissettiki müdahale etti. ya umursamasaydı, ya bana ne boşver deseydi? o birşey kaybetmezdi belki ama ben????

Mehtap Erel 
 06.04.2008 18:12
Cevap :
En eğitimlimiz bile çocuğa sınır koymada sorun yaşıyoruz. Ben de bu kitabın çok faydasını gördüm. Çocuğumla inatlaşıp, germeden çoğu kuralı uyulur hale getirdim. Ne mutlu sana, öğretmeninize de teşekkürler. Öğretmenlerin çoğu ailelerin eğitimi ve bilgisini umursamıyor çünkü. Sevgilerimle...  06.04.2008 19:02
 

gerçi ben o zamanları biraz olsun aştım ve aşıncaya kadar da neler çektim.. herşey ailede başlıyor ve bitiyor ama, biraz da çocukta da var olacak birşeyler ki, verebilesin... çocuk verdiklerinizi almıyorsa, hiçbir şey yapmak istemiyorsa... onun için yapılacak hiçbirşey olamaz.. içinde öğrenme ve çalışma isteği olmalı ki, verebilesin, verdikçe mutlu olasın. Çocuk büyütmek insanlığa faydalı bir hale getirmek sabır işidir. Bu görev en çok biz annelere düşüyor..yeğeninize sağlıklı bir ömür dilerim.. selamlar.. sevgiler.

Yağmur zamanı 
 28.03.2008 13:26
Cevap :
Teşekkür ederim. Her anne baba kendine göre bir yol tutturmuş gidiyor. Ancak çocukta davranış bozuklukları başlayınca hatamızı anlıyoruz. Alışkanlık değiştirmek, alışkanlığı kazandırmaktan çok zor olduğu için de çoğunlukla beceremiyoruz. En başta kararlı, tutumlu, ne yapacağını bilen olmak gerekiyor. Deneme yanılma yolu eğitim için geçerli bir yol değil bana göre. Sevgilerimle...  28.03.2008 19:29
 

AhhhhAh. Kitaplar,öneriler,bilgiler,belgeler,seminerler,öğütler....Hepsi iyi güzel de sıkıntı nedir biliyormusun?Çocuğu için,çocuğunun geleceği için kaygı duyan anne baba zaten elinden geleni yapıyor ve çocuklar genelde düzenli ve başarılı.Ben çevremdeki velilere bakınca bunu net olarak görüyorum.Sıkıntılı çocuklar zaten sıkıntılı anne babaların çocukları.Yani çocukları ile ilgilenmeyen,sen yol göstermeye çalıştığında (ben kendi adıma demiyorum,öğretmenimiz ve rehberlik öğretmeni)sana kızan ne karışıyorsun diyen yada tamam diyerek evinde bunları uygulamayan veliler.Bu bir kısır döngü gibi devam edip duruyor.Geçen hafta sınıfımız öğrencileri şiir dinletisi düzenlediler velilere,arada skeçlerde vardı.İnanırmısın çocukların hepsi ama hepsi harikaydı.İsteyince ne kadar başarılı olabileceklerini gösterdiler.Kaldıki ben zaten inanıyordum.Çünki hepsi cıvıl cıvıl,pırıl pırıl.Ancak veliler düzenli çalışma ve hayat prensibi yaşatamadıkları için okulda başarısızlar.İnanın ne yapacağımı bilmiyoru

basak_33 
 28.03.2008 9:57
Cevap :
Ne yapalım, bütün insanlar farklı. Bazıları çocukları için birşey yapmıyorlar, veya yaptıklarının yanlış olduğunun farkında değiller. Eğitimli olsun olmasın, sevgi ile büyütülüyorlarsa bu bile yeter. Sevgilerimle...  28.03.2008 11:11
 

sınırsız bir özgürlük ortamı ister. Bu da onu hayta ve sorumsuz yapar. Aile, okul ve çevre üçgeni bir düzen koyarak öğrenciyi toparlar. Bazı öğrenciler, özellikle '' Kaynaştırma'' eğitimine alınanlarda aykırı davranışlar olurki bunları ancak uzmanlar tarafından belirlendikten sonra ve belli bir eğitim proğramı dahilinde eğitmek gerekir. Çevremizdeki eğitim düzeyi ve şartları da gözönüne alındığında bu çocuklarla daha etkin bir ortamda verim alınabilmesinin tek yoludur bu. Eğer çocuk, kaynaştırma kapsamında değilse sorun daha da büyük ve veli, okul, çevre işbirliğini sıkılaştırmaktan başka bir yol kalmadı demektir. Selamler...

Fahrettin Çitil 
 28.03.2008 9:08
Cevap :
Öğretmenim sorunun kaynağı aile biliyorum, görüyorum ama değiştirebileceğim bir şey yok. Saygılarımla...  28.03.2008 11:10
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 115
Toplam yorum
: 741
Toplam mesaj
: 12
Ort. okunma sayısı
: 3919
Kayıt tarihi
: 11.12.07
 
 

1997 yılında öğretmenliğe başlamış bir mühendisim. Bir oğlum var. Çocukları ve yaşamı seviyorum. ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster