Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

09 Kasım '09

 
Kategori
Ben Bildiriyorum
Okunma Sayısı
704
 

Eminönü Kimlere Emanet

Hafta sonu Eminönü'de nostalji yapalım istedik. Eş dost o tarihi mekanda bulunmanın keyfini sürmeyi umarak buluştuk. Aklınızda olsun, birini bekleyecekseniz sakın Eminönü'de randevu vermeyin. Ya da tinercilere karşı ciddi donanımınız varsa, o kadar babayiğitseniz yani, Eminönü'de bekleyebilirsiniz dostlarınızı. Tineri avuçlarında göstere göstere koklayarak önüne gelen yayalara sataşan, "Ya paranı, ya canını" bakışlarıyla insanın içini titreten tinerci kardeşlerimiz.. Ve "Bu benim görevim değil" plağını döndürüp duran resmi elbiseli görevlilerimiz.. Bizim vergilerimizle maaş alan, ancak bu kamusal soruna dair kendilerinden yardım istendiğinde "155'i arayın, asayişteki arkadaşlara söyleyin" gibi yönlendirmelerle işin içinden "sıyrılan" "görevli" kardeşlerimiz..Yani Eminönü'de ne belediye görevlilerinden, ne de trafik polislerinden tinercilere dair bir yardım talebinde bulunamadık. Bulunduksa da nasihat aldık. Çünkü bu onların "görevi" değil. Dolayısıyla onların burunlarının dibinde tinerci tacizine uğrasanız da "asayişten olan" bir polise ulaşmanız gerekiyor. Arkadaşlar telsizlerini bu amaçla kullanamazlar. Tabi ki böyle bir yardım talebini alıp vatandaşın imdadına koşan ya da asayişteki görevlilere bizzat durumu ileten, sorumluluk sahibi görevlileri ayrı tutuyorum. Polisimizin genelde ne kadar özverili çalıştığını ve kimseye de yaranamadığını da vurgulamak lazım.

Neyse efendim, tinercilerin elinden kurtulup tarihi Mısır Çarşısı'nı gezelim dedik. O masum hayvanların kafeslere tıkıştırılmış halleri içimizi sızlattı. Parmaklıkların ardında sağdan sola dönemeyen o kanatlı güzeller boyunlarını bükmüş, kaderlerine razı, mahsun, umutsuz.. Güvercinden kedi köpeğe, tavus kuşundan yılana her türlü mahlukat orada. Acıklı bir Eminönü manzarası daha.

Sonra bir yorgunluk çayı içelim, hem de biraz tavla oynayalım diye avludaki çay bahçelerine yöneldik. O da ne? Ben hayatımda bu kadar asık suratlı, bu kadar saygısız garsonlar görmedim. O koca gövdeleriyle insanların önünü kesip kendi masalarına oturmalarını kollarıyla işaret ediyorlar. Eğer başka bir çay bahçesine yönelirseniz vay halinize. Garsonlardan biri arkasından koşup o bet sesiyle "Bu tarafa oturacaksınız beyfendi" diyerek müşteriyi geri döndürüp kendi gösterdiği masaya oturttu. Şaşırıp kaldım. Halbuki o çay bahçelerinin az ötesindeki bir dükkanda "güleryüzlü değilsen esnaf olma" yazısına ilişmişti gözüm. Ama Eminönü'de yazılanlarla yapılanlar çok farklıymış. Gidin görün.

Güç bela bir masaya oturduk. Tavlamızı aldık. Tam keyifle oynamaya başlamıştık ki çay diye getirdiği o çamurlu su benzeri sıvıları kocaman fincanlara doldurmuş, kirli sakallı, tırnakları simsiyah, dişlerinin arasında yemek artığı olan bir garson(!) tepemizde bitti. "Biz büyük çay istemedik" diyecek olduk. "Abicim sipariş vermeden önce küçük çay istediğinizi neden söylemiyorsunuz? Küçük bardaklarımız da kirli zaten." gibi bir salak muamelesiyle karşılaştık. Beti benzi atmış bir şekilde oradan kalkıp öbür taraftaki bir çay bahçesine gittik. Buradaki garsonun eli ayağı biraz daha düzgündü. Tavla oynayacağımızı söyleyince bizi "teras" dedikleri izbe bir yere çıkarttılar. Yukarıdaki izbandut gibi, yağlı gömlekli, pis kokan garson(!);_ "Tavla oynayacaksanız bekleyeceksiniz. Çünkü bir tek tavlamız var." dedi. Evet yanlış duymadınız. Koskoca iki katlı işletmede sadece bir tavla vardı. Sadece bir! Bunun üzerine ben Atatürk'ün bir sözünü hatırlatma gafletinde bulundum;_"Bu millete bir tek hizmet etmesini öğretemedim." Dememle beraber izbandut garson(!) açtı ağzını yumdu gözünü;_" Hizmet etmeyi sizden öğrenecek değiliz. Geri zekalı salaklar!" Biz aşağı inerken hala küfür ediyordu. Sen misin Eminönü'de nostalji yapmaya kalkan? Al bakalım.

Oradan Sirkeci'de sokak arasında birşeyler içelim dedik. Hasbelkader işletme sahibi tanıdık çıktı. Sohbet arasında;_"Abi ben Avusturalya'ya gittikten sonra buralarda hayvan gibi yaşadığımızı anladım." diye dert yanıyordu. Ama işin acı tarafı o bunları söylerken kendi garsonlarından biri kaçırdığı bir müşterinin arkasından bacağını iki eliyle tutup kaldırarak o malum hareketi yapıyordu. Hem de gözlerimizin önünde. Utanıp sıkılmadan. Eminim turistler "ne hoş bir Türk usulü uğurlama" diye düşünmüşlerdir.

Son olarak Eminönü'ne gelmişken balık ekmek yemeden gitmeyelim dedik. Hep beraber iskelenin kenarındaki taburelere ilişip küçük masamızda balıklarımızı yedik. Bittiğinde garsonlardan peçete istediğimizde ne oldu biliyor musunuz? Orada masa masa dolaşan ıslak peçete satan çocukları bize yönlendirdiler. "Kardeşim biz ıslak peçete satın almak istemiyoruz. Balık ekmeğinizi yedik. Fiş miş de vermediniz. Bari birer peçete verin de ağzımızı, elimizi silelim." dediğimizde aldığımız cevap Eminönü'ne hiç yakışmadı doğrusu;_"Abi peçete yok." Var mı böyle bir kara mizah başka yerde?

Eminönü nostaljisi bizim için "Eminönü Kabusu" oldu anlayacağınız. Oraya milyonlarca turist geliyor, ailem geliyor, annem, kız kardeşim geliyor. Yakışıyor mu Eminönü'ne müşteri masaya oturmadı diye arkasından ayıp hareketler yapılması? Tinerci tacizine karşı vatandaşa el uzatmamak hangi vicdana sığar? Size Yeni Cami'nin avlusunda dekor olun diye mi maaş veriyor devlet? Hangi kitapta yazıyor müşteriyi azarlamak, hele hele küfür etmek? Sonra da yurtdışına gittiğinde "Abi biz burada hayvan gibi yaşıyormuşuz meğer" diye hayıflanacaksın. Gel de sinirlenme. Eminönü kimlere emanet!

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Ne kadar şanslıymışım. Bu anlattıklarını yaşamadım. Peçete vermediler buna tanık oldum evet. :) Eminönü tabii ki bu bahsettiklerine emanet değil. Sadece yanlış insanlar çıkmış karşına. Sevgiler:)

Esma KAHRAMAN 
 10.12.2009 10:50
Cevap :
Siz şanslıymışsınız ne güzel:) Ben de bunula avunacağım artık. Selamlar..  10.12.2009 16:52
 

Eminönü onlara emanet edilmemiş, ortamı boş bulmuşlar ve ele geçirmişler. Hizmet işyerlerine özellikle YİYECEK-İÇECEK YERLERİNE BİR STANDART GETİRİLMELİ. Siz su ve atık su sistemi olmayan denizdeki seyyar bir işletmeden balık almayı tercih ediyorsanız ona katlanacaksınız, çünkü dünyanın neresinde sandaldan balık satılabilir veya Biskivi-sigara gibi paketli tüketim malları satmak için kondurulmuş sokak büfeleri yiyecek işletmelerine dönüştürlebilir. SUÇ onlarda değil onlardan alışveriş yapanlarda. BEN zamanında su-atık su sistemi olmayan işyerlerinin iptal edilmesi gerektiğini dilekçeyle bildirmiştim, cevap ruhsatları vardır diye cevap yazılmıştı. SONRA düşündüm ruhsata ne gerek tüketici bilinçli değilse belediye ne etsin. Özür dileyerek ifade edeyim ki siz bu yazınızla kendinizi ele veriyorsunuz, susuzluğa razıyım hiç olmazsa mendil versinler, peki yemeden önce elinizi yıkadınız mı?

Kadri KANPAK 
 10.11.2009 0:24
Cevap :
Değerli katkılarınız için teşekkür ederim. Ben yetkililerin böyle "çalakalem" ruhsat verdiklerini bilmiyordum. Sayenizde öğrendim. Bilinçli tüketici olmanın önemi burada daha iyi anlaşılıyor. Bir de ne yalan söyleyeyim her yemekten önce ellerimi yıkamıyorum. BUndan sonra yıkarım. Siz yeterki kızmayın:)  11.11.2009 9:19
 

Eminönündeki petşoplar hayvan barınağı değil adeta hayvan hapisanesi gibi. Petşoplarla ilgili doğru düzgün yasa çıkarılmalı temizlik ve hijyenik açısından ben de pek temiz bulmuyorum açıkça... Diğer yandan da eğer korkuyorsanız korkmayan şahıslarla dostluk kurmanızı öneririm. Ortak sinerji en iyi çözümdür. Selamlar.

Carya Eftali 
 09.11.2009 20:21
Cevap :
Malesef haklısınız, hem de çok. Hayvanları o halde yaşamaya sebep olanların kendi yaşam alanları ne kadar temizdir? O da ayrı bir konu. Korkunun ecele faydası yok tabi. Eminönü'ne hazırlıksız gitmek haddimize mi düşmüş? Artık yanımıza koruma almadan gitmeyiz oraya. Canımızı sokakta bulmadık. Katkınız için teşekkürler.  10.11.2009 9:25
 

Korkunç bir gün olmuş:)) Yani bu kadar da pes dedirtti.Sevgilerimle.

SINIR 
 09.11.2009 19:33
Cevap :
Ben şaşırmadım. Kazasız belasız kurtulduğunuza seviniyorsunuz zaten. Teşekkürler.  10.11.2009 0:09
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 68
Toplam yorum
: 164
Toplam mesaj
: 12
Ort. okunma sayısı
: 626
Kayıt tarihi
: 17.11.08
 
 

1964 İstanbul doğumluyum. Bekarım. Çocuk hastalıkları uzmanıyım. Halkla İlişkiler ön lisans ve İk..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster