Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

04 Ağustos '07

 
Kategori
Mizah
Okunma Sayısı
2685
 

Görücü usulü kız istedik (3)

Görücü usulü kız istedik (3)
 

Öyle sıkılıyorum ki. Her şey yapma. Sırayla hâl hatır sormalar filân benim bütün hevesimi aldı götürdü. Yahu kardeşim biriniz, ikiniz sordunuz, hâlimiz ortada işte! ''İyiyiz'' dedik ya, niye hepiniz teker teker aynı soruyu hepimize sorarsınız da içimizi karartırsınız, bizi yorarsınız?

Bunların birbirine güveni yok. Birine verilen cevap diğerlerini tatmin etmiyor. İlle de kendileri soracaklar. ''Allah'ım yarabbim, sabır ver de helva yapayım!'' diye düşündüm bir ara. Evdeki asmanın koruğuyla...

Yalan söylüyorsam ne olayım, 9. veya 10. şahıs benim nasıl olduğumu sormaya başlayınca koptum artık. Pimi çekilmiş el bombası patladı sanki. Ama fazla hasar yok. Sadece şaşkın bakışlı insanlar.

''- Nasılsınız Mustafa Bey? İyisinizdir inşallah!'' diye bana sorunca o tanımadığım kadınlardan biri,

''- İyiydim ama yavaş yavaş kötüleşmeye başladım. Bir adama da on kere nasılsınız diye sorulmaz ki... Deminden beri ''iyiyim'' diyorum, sıkıldım artık.''

Bizimkiler kendi aralarında mırın kırın etmeye başladılar. ''Bu Mustafa'nın böyle yapacağı belli idi. Keşke onu getirmeseydik.'' gibi mırıldanmalar.

Ama ''Nasılsınız, iyi misiniz hoş musunuz, dolu musunuz boş musunuz?'' faslı bıçak keser gibi kesildi. Geriye 3-4 kişi kalmıştı ama sabredemedim. Düşünebiliyor musunuz 10 kişi 6 kişiye teker teker soruyor. Altmış kere aynı sorular ve cevaplar. Böyle örf mü olur, adet mi?

Evin büyükleri bir iki kişi sorsun söyleyelim. Ötekileri de bir tanıştır mübarek. Kim bunlar? Devamlı soru soran, etrafa samimi olmayan gülücükler saçan kişiler. Bu kadar insanın ne işleri var salonda.

Bu sırada kız içeri girdi, elinde bir tepsi ile. Tepsi de ince belli çay bardakları ile dolu. Bir diğer kız da kurabiye, poğaça getiriyor tabaklarla. Arkadan meyveler filân.

Kız çayları dağıttıktan sonra yine gitti mutfağa. Kapı aralığından bizleri gözetliyor. İçimden ''Allah senin melânı vermesin! Rezil kız, saklanıp duracağına gelsene şuraya, bir iki kelime konuş da sesini duyayım.'' diyorum. Kız duymuyor tabii. Ben artık bir odaya kapanıp konuşmaktan da caydım, yanımıza gelsin otursun, ona da razıyım.

Kızın babası bana Almanya'da ne iş yaptığımı soruyor ben de anlatıyorum. Adam devam ediyor sormaya,

''- Türkiye'ye ne zaman temelli döneceksiniz?''

''- Vallahi işlerimi bir düzene koyayım, ondan sonra.'' oluyor cevabım.

''- Ama biz Almanya'ya kız vermeyiz. Bugün söz keselim, siz 1 yıl içinde temelli dönün o zaman da nişan ve düğünü yaparız.'' diyor.

''- Yani benim işlerim düzelse de düzelmese de hemen geri mi dönmemi istersiniz?''

''- Eeee... Biz kızımızı dışarı vermeyiz.''

''- Ben hiç gitmeyeyim Almanya'ya. Siz bana burada güzel bir iş açın, geçeyim onun başına. İşler düzelinceye kadar da her hafta yüklü bir harçlık verirsiniz artık''

İşte bu sözlerim bir el bombasının daha patlaması gibi oldu. Herkes birbirine bakıyor ve kendi aralarında da konuşuyorlar. Ortalık Zekeriya Beyaz Hoca'nın katıldığı TV açık oturumuna döndü. Bizimkiler artık kalkma hazırlıkları yapıyorlar.

''- Abla bir dakika, şu cümlemi bitireyim de öyle kalkalım.'' dedim ve devam ettim.

''- Beyefendi biz buraya kızınızı tanımak için geldik. Siz olayı kız istemeye, söz kesmeye getirdiniz. Kızınız mutfakta saklanıyor, kapı arasından burayı gözetliyor. 'Nasılsınız, iyi misiniz'le akşamı bitirdik. Kızınızla iki kelime konuşmamıza izin vermediniz. Buraya gelmemizin, sizi ziyaret tememizin amacı buydu.

Ama nasip değilmiş. Ben Almanya'dan ne zaman temelli döneceğimi, sizin kararlarınızla değil kendi hür irademle tespit edeceğim. Bu arada kızınızla tanışma fırsatı verseydiniz, hayırlı bir durum olsaydı, evliliğimizden sonra ne zaman temelli döneceğimize de ikimiz karar verirdik.

Neyse bize müsaade. Kusura bakmayın sizi biraz yorduk. Tanışmış olduk ama belki de ömür boyu birbirimizi görmeyeceğiz. Bugün de bir anı olarak kalsın böyle.''

Cümlelerim bitmeden bizimkiler ayaktaydılar. Bitince harekete geçtik. Ablamın koltuğunun altına çiçeklerimizi ve çikolata kutumuzu koymuşlar. Şaşırdım tabii.

''- Çok ayıp ediyorsunuz. İsterseniz ufak hediyemizi atın ama bize geri vermeyin. Bizim de içtiğimiz çayı ve yediğimiz poğaçayı geri vermemizi isterseniz, o biraz zor.''

Ablam çiçeği ve çikolata kutusunu elinde tutuyor ama vermeye hevesli değil. Elinden çekip aldım ve orada koltuğun üzerine bıraktım.

Benim her bir şeyi bildiğini zanneden akıllı ablam, merdivenlerden inerken bana kızıyordu,

''- Çikolatamızla, çiçeğimizi niye bıraktırdın?'' diye.

Sahi biz bir kutu çikolata ve bir çiçek buketi ile kızı istemeye gittik, vermediler, niye hediyemizi geri almadık?

İşte bu düşüncelerden kurtulmalıyız artık. Hediye verildikten sonra geri alınmaz. Evlilikler; kız ile erkeğin birbirlerini tanıyıp, kaynaşmalarına fırsat verilmeden, ana, baba ve akrabaların arzusu üzerine kurulmaz. Her şeyin inceden inceye düşünülmesi gerekir. Kutsal bir müessesedir. Pazardan alışverişe benzemez.

O günden beri Emine Abla'yı bir daha görmedim. Zaten bizim mahalleden de taşınmış. Ama bana yaptığı yamuğu da unutmadım.
SON

http://blog.milliyet.com.tr/Blog.aspx?BlogNo=55549
http://blog.milliyet.com.tr/Blog.aspx?BlogNo=55596

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Mustafa Bey,kız isteme maceranızı okurken çok gerilere gittim.Ben de görücü usulüyle evlendim.Ama biz ''mercimeği fırına vermiştik.''Flörtün tadını yeterince almıştık .Aynı sahneleri yaşadım.Çok güldüm.Günümüzde'' yazar yetişmiyor ''diyenler yanılıyorlar.İnşallah bu anılarınızı kitaplaştırırsınız. Bizim lise yıllarımızda, ''Akbaba''dergisi vardı.Radyoda Orhan Boran'ın güldüren sohbetleri vardı;''Yuki' ,''Uğurlugiller Ailesi''yayınlanırdı.Gırgır'ın Avanak Avni'si keyifle okunurdu.O güzelim günlere götürdün beni.Sizin yazınızdaki gibi gelenek ve göreneklerimizin komik yönleri ustaca kaleme alınır dinleyiciyi,okuyucuyu güldürürken eğitirlerdi.Elazığ yöresinde,kız isteme sırasında sadece hal-hatır sorulmaz,daha da genelleştirerek,konuklar kız babasına ,tek tek:''-Osman Efendi,nasılsın,eyi misen;çoluk-çocuk;yenge-emice;davar-mavar;tavuk-çuluk(Civciv) eyidir inşallah''diye sorarlar.Bu soruyu 10 kişinin sorduğunu düşünün ...Adam,''fıttırır''tabi. Aziz Nesin tadındaokudum.Sevgilersaygılar.

Mesut Selek 
 03.09.2007 18:14
Cevap :
Sevgili Mesut Bey, değer verip uzun yorum yazdığınız için teşekkür ederim. Vallahi tam benlik olmuş. Gülmekten kırıldım. Davar-mavar, tavuk- mavuk, civciv- mivciv nasıllar? diye soranlar da oluyor demek. Bizim buralarda onları pek sormuyorlar. Mesut Bey'ciğim ben Akbaba, GIRGIR dergileriyle büyüdüm. Lise yıllarımda en büyük zevkim hafta sonları 4-5 gazete ve 5-6 dergi almaktı. Pazar günlerimin en büyük zevki onları okumaktı. Hayat ve Ses Mecmuaları da dahil. Sizin espri kabiliyetiniz de benden aşağı kalmamış hani. Güzel düşünceleriniz için de ayrıca teşekkür ederim. Sağlıklı ve mutlu günler, saygılar, sevgiler.  03.09.2007 18:59
 

Hal hatır sormak neyse de bir de öpüşmek faslı vardır.El öpmek...Hele kalabalıksa, düğün dernekse...Yazı süper olmuş.Hala gülüyorum...

Ozlem Ozkulak 
 26.08.2007 3:12
Cevap :
İnşallah 8 Eylül İzmir Toplantısı'ndan sonra beni iyice çileden çıkarmazlar da burada yazmaya devam ederim. O zaman bilhassa sizin gülmeniz için güzel mizahî yazılar yazayım. Sizin yazılarınızı da zevkle okuyorum ama az yazıyorsunuz. Vaktiniz yok galiba. Saygı ve sevgiler.  26.08.2007 11:46
 

Sizin yorumunuza verdiğim cevap galiba editöre takıldı. Onların da görevi kontrol etmek tabii. Biraz esprili bir şeyler yazmıştım. neyse bekleyeyim biraz takıldığı yerden kendini kurtarıp gelemezse bir cevap daha yazarım dikkatlice Saygılar, sevgiler.

Mustafa Mumcu 
 06.08.2007 15:45
 

Tekmili birden üç hikayeyi de okuyunca aklıma bir arkadaşımın ablasının bir anısı geldi. Bu matrak ablamız da yaşı biraz geçmiş, halk tabiriyle hafif evde kalmış bir durumdaydı. Birgün eve; hallerinden kız isteme amaçlı oldukları anlaşılan bir kalabalık bir ekip gelir. Bizim sevgili ablamız bu durumu kendine değil evdeki genç yeğenine yorar. Kendi üzerine hiç alınmadığından, ağır başlı gelin kız rolu oynaması gerektiğini de bilmez. Kalkar gelir damadın yanına oturur. İlk kez karşılaşmış insanların soğuk sessizliğini bozmak ve ortamı ısıtmak için damatla sohbete dalar.. Bunu anlatırken bize demişti ki; ""Sohbeti o kadar koyultmuşum ki, neredeyse bacak bacak üstüne atıp, damatla karşılıklı birer sigara yakacaktık. İçerden seslenip beni çağırdılar. Kızım görücü sana dediler. Ama ben bir daha dışarı çıkamadım..:))"" Sizin hikayeniz de en az bukadar komikti. Sevgiyle kalın

Yıldız... 
 06.08.2007 14:23
Cevap :
Sevgili Yıldız Hanım, Aslında görücü usulü öyle olmalı, kızla damat adayı yan yana oturmalı, öpüşüp koklaşmalı:), derin muhabbete dalmalılar. Bu arada sigara, içki, uyuşturucu madde kullanımı da serbest bırakılmalı ki birbirlerini iyi tanısınlar. Diğer figüranlar da kendi aralarında bir okey masası kurmalılar, tavla atmalılar ki, ileride evlilik olursa anlaşıp anlaşamayacaklarını belirlesinler. GÖRÜCÜ USULÜ böyle olmalı. Bak o zaman herkes görücü usulü ile evlenmez mi? Saygı ve sevgiler.  06.08.2007 14:36
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 325
Toplam yorum
: 2858
Toplam mesaj
: 684
Ort. okunma sayısı
: 3117
Kayıt tarihi
: 10.04.07
 
 

06. 06. 1945 İzmir doğumluyum ve İzmirli olmaktan da gurur duyuyorum. 1968 yılında birkaç yıllığın..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster