Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

30 Ocak '12

 
Kategori
Anılar
Okunma Sayısı
2401
 

Güçlü İnsanlar da Ağlar...

Güçlü İnsanlar da Ağlar...
 

Her zaman güçlüydü,  ne olursa olsun, başımıza ne gelirse gelsin, daima dimdik ayakta durmayı bilirdi. Dağ gibiydi, sonsuz güvenirdik ona.

Ben içten içe hep ona özenirdim, onun kadar güçlü ve kararlı olmak isterdim büyüdüğümde.

Aslında biraz da kavgacıydı, yaşamla kavga eder gibi bir hali vardı.

Sanki bunu içten içe savunma mekanizması haline getirmişti.

Sert görününce insanların ondan uzaklaşacağını, ona ve ailesine zarar vermeyeceklerini düşünürdü.

Kısmen de haklıydı aslında, öyle olurdu çoğunlukla.  Bağırmaya ve öfkelenmeye başladığı zaman, yanında kimse kalmazdı!

Sesi her zaman gür çıkardı. Bazen olur olmaz zamanlarda öfkelenir, hıncını bizlerden, kardeşim, ben ve babamdan alırdı.

Onu ilk kez ağlarken gördüğümde 10-11 yaşlarımdaydım.

O günü hiç unutamıyorum.

Babamla tartışmışlardı. Aslında her zamanki sıradan ve klasik tartışmalarından biriydi. Özel bir durum yoktu ortada.

Sonra birden yüksek sesle bağırarak ağlamaya başladı!

O gün dayımlar da bizdeydi. Şaşırarak ve biraz da endişeyle ne olduğunu anlamaya çalıştık.

Aynı şaşkınlığı dayım ve yengem de olanca şiddetiyle yaşıyorlardı. Çünkü hiç birimiz onu bu kadar çaresiz, acılı ve ağlarken görmemiştik!

Hepimiz sustuk, birbirimize bakıp, donup kaldık.

Annem ağlayarak artık tahammül edemediğini, dayanamadığını söylüyordu....

Onu öylesine savunmasız, acılı ve kederler içinde görmek kardeşimle beni adeta yıkmıştı. O güçlü dağ gibi kadın gitmiş, zayıf, ağlayan, güçsüz bir kadın gelmişti yerine.

Annemin ağlamasına ilk kez tanık oluyorduk. Bizi derinden üzmüştü bu kadar güçlü bir kadının ağlaması.

Kardeşimle birbirimize sarılarak bizde ağlamaya başlamıştık. Dayım annemi yatıştırmaya çalışırken, yengem de bizleri başka bir odaya götürüp sakinleştirdi.

Tabii olayda en çok zarar gören ve şok geçiren rahmetli babam olmuştu aslında.
 
Çok şaşkındı ve dokunsak ağlayacaktı. Eminim o da ilk kez annemi ağlarken ve bu kadar çaresiz, güçsüz görüyordu.

İşte o gün hayatımın dönüm noktası olmuştu.

Çocuk aklımla kendi kendime düşünüp, olaylar karşısında insanlar ne kadar güçlü olurlarsa olsunlar bir an geliyor mutlaka ağlıyorlardı!

Ben mi?

Evet, her zaman güçlü bir insan oldum.

Güçlü ve ağlayan !

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Bence kadınlara demir perde gibi extra gücü veren çocukları. Konu çocukları olduğunda durum bambaşka oluyor. Biz erkeklerde baba yoğunluğu sonradan görme gibi bir şey.

serifsoner 
 31.01.2012 12:11
Cevap :
Merhabalar, farklı bir yaklaşım. Kadın anne olunca gücü de bir kaç kat artıyor. Teşekkür ederim yorumunuz için, saygılar, sevgiler, selamlar.  31.01.2012 12:26
 

Gülmek nasıl doğal karşılanıyorsa ağlamak da öyle olmalı. Bir duygu yoğunluğu göstergesi değil midir ağlamak? Güçlü olmak mı, o bambaşka bir durum bence ve her babayiğitin de harcı değil. Anneniz size güzel rol model olmuş aslında. Güçlü olanın da ağlayabileceği çıkarımında bulunmuşsunuz. Sevgilerimle adaşım.

Nilgün Akad 
 30.01.2012 19:59
Cevap :
Canım adaşım güzel yorumun için yürekten teşekkürler. Evet, elbette ağlamak bir duygu patlaması, ama bunu yapan çocuk aklınla senin güç sembolün olunca, tüm değer yargıların değişiveriyor birden bire... Güzel bir tespit, evet her çocukta olduğu gibi rol modelim olan annemin bana öğrettiği şeylerden biri olarak hafızamda kaldı... Sadece güçsüzler ağlamaz! Öpüyorum, Ankara'dan sevgiler, selamlar, saygılar.  31.01.2012 9:04
 

Canım beNim tek kelime ile harikaydı öneriyorum bir tanem sen iyi ki varsın.SEVGİLERİMLE.

Şennur Köseli 
 30.01.2012 18:09
Cevap :
Canım benim, güzel yürekli arkadaşım, çook teşekkür ederim. Seni kocaman öpüyor kucaklıyor ve sevgilerimi gönderiyorum.  31.01.2012 8:59
 

Nilgün Hanım o kadar etkiledi ki yazınız beni... güçlü ve ağlayan olmak herkesin harcı değil aslında. İkisini bir arada yaşamak ne fırtınalar koparır insanın içinde. Güçlü misyonu bir kere üzerine yüklendiğinde insan ağlamayı acizlik olarak değerlendirir. Halbuki ne kadar yanlış. Duygu patlamaları yaşamasak bu gücün biriktirdiklerini zaman zaman dışarı atmasak bizler ne yapacağız değil mi? haftanız aydınlık olsun

Merve Ballı Acar 
 30.01.2012 11:55
Cevap :
Merhaba Merve'ciğim, ne güzel bir noktaya değinmişsin. Hem güçlü olmak hem de bazen ağlayabilmek, herkesin misyonu değil, çok haklısın. Ama hayat bazen bizleri öyle durumlara getiriyor ki, gülerken ağlıyor, ağlarken gülebiliyoruz. Bu anne de olsanız geçerli, baba da olsanız geçerli... Sana duygularını özgürce yaşayacağın güzel bir hafta dilerim canım, herşey gönlünce olsun, öpüyorum.   30.01.2012 13:49
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 562
Toplam yorum
: 1939
Toplam mesaj
: 119
Ort. okunma sayısı
: 8444
Kayıt tarihi
: 30.03.10
 
 

Kişisel gelişim uzmanıyım. Yaşam Koçu, İlişki Koçu, NLP Uzmanı ve Eğitmeni, Kuantum Yaşam Koç..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster