Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

23 Ocak '19

 
Kategori
Güncel
Okunma Sayısı
115
 

Güle Güle Ayşen Gruda'cığımız

Türkiye bir zamanlar daha iyi insanlar ülkesiydi.

Mahallenin, kasabanın, köyün yoksul, hadi bilemedin orta halli iyi komşuları bir arada dayanışma içinde yaşar giderlerdi.

O zamanlar komşu komşunun külüne muhtaçtı. İyi günde, kötü günde, düğünde, dernekte, sevinçte, kederde bir arada olunurdu. Mutluluk da paylaşılırdı, keder, kasavet de… 

Elbet ayrık otları da yok değildi. Onların bile çoğu, şimdinin kötüleri gibi değillerdi. O iyi ortamlarla aralarına yıkılmaz duvarlar öremezlerdi.

Zamanın hırsızı, uğursuzu şimdilerde gördüklerimizin yanında zemzem suyuyla yunmuş kalırlardı.

Köyden gelmiş, şehirlerin kenarlarını yurt tutmuş insanlardı…

Önceleri türküleri, masalları, hikayeleri vardı.

Geldikleri bu yeni dünyada sinemayla, televizyonla tanıştılar.

O büyülü perdeyi, ekranı çok sevdiler. Yeni yaşamlarına çabucak alışmalarında rehberlik ediyordu şehrin bu icatları…

Mahallenin açık hava sinemalarında ve tek kanal televizyonun Türk filmlerinin Salı akşamlarından başlayarak ezber ettiler hepsini… Güldürürken, aynı anda yüreklerini acıtan hüzün sahnelerinde göz pınarlarına hücum eden yaşlarını kahkahalarının arkalarına saklayarak yüreklerine akıtırlardı.

O sahnelerin kahramanlarını çok sevdiler.

Kemal Sunal’lar, Tarık Akan’lar, İlyas Salman’lar, Hulusi Kentmen’ler, Adile Naşit’ler, Zeki Alasya’lar… Ve kimler, kimler…

Yarattıkları türlü çeşitli karakterlerle bir koca Ulusun her bir bireyinin gönüllerinde taht kurarlarken hep birer koca ekibin parçalarıydılar.

Birlikte üretiyorlar, birlikte yüceliyorlardı…

O sahnelerle kahramanlarını yücelten ekiplerin yıldızlarından biri de Ayşen Gruda’ydı.

İstanbul hanımefendiliği denen mevhum öyle bize belletildiği gibi şık, kasıntı ve güzel tanımlamalarına sığacak kadar basit değildi.

Ayşen İstanbul’a bir hanmefendi olarak doğmuştu. Hep öyle kaldı.

1944 yılında İstanbul’un  sosyete semti olan Yeşilköy’de dünyaya gelmişti. Doğuştan komedyendi. Küçük yaşta babacığını kaybetti. Yoksulluk çektiler. Ayaklarının üstüne dikildi, tiyatroya kapağı attı.

Sonra sinema ve televizyon…Ve hayatlarımıza giriverdi… Sanatıyla yarattığı tipleri hep çok sevmiştik. Tanıdıktı hepsi… Ailemizden, mahallemizden, yanımızdan yöremizden tanıdığımız, bildiğimiz, yakınlarımızı, kızlarımızı, annelerimizi, teyzelerimizi görüyorduk güleç yüzünde… Bizi anlatmaya çalışıyordu bizlere…

Öyle pek “baş rol” alamazdı. Ama nice “baş rol”ller vardı artık esamisi okunmayan ve bir de Ayşen Gruda vardı, unutulması mümkün olmayan…

Gruda soyadı, Yılmaz Gruda’yla uzun süren evliliğinden geliyordu. Belki, yaşamının sonuna kadar sürdürdüğü  sanatçı, yani bir anlamda muhalif kişiliğinde her birinin diğeri üzerinde kalıcı etkileri olmalıydı… Tam bilemiyoruz. Bildiğimiz, Ayşen Gruda’nın tüm yaşamı boyunca sadece bir “oyuncu” olarak değil, aynı zamanda bir büyük ve gerçek “sanatçı” olarak da adını tarihimizin güzel sayfalarına altın harflerle kazımış olduğuydu.

Bu başarı kolay mıydı? Hayır… Bir aşırı  titizlik ve mükemmeliyetçilik de şarttı. Ve bu “endişeli” kişiliği yüzünden ızdırap çekiyor olmasından yakınırdı… O endişeli yürek, ülkesi, insanları için de titrerdi. Sanatçı olmak kolay değildi. Oyuncu olmaya benzemezdi…

Sonuç; bir koca milletin gönlünde taht kuran “dev” bir sanatçı ve bu başarıya ulaşabilmenin bedeli sinsi bir hastalık…

Erkenden…

Hayır, ağlamıyoruz…

26 yıl önce yarın da Uğur Mumcu’muzu kaybetmiştik.

Ve, Türkiye’miz bir zamanlar “daha iyi insanlar” ülkesiydi…

 

Kenan IŞIK

 

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

İyi insanlar her zaman var kötüler de ...bundan bin yıl önce neyse şimdide o ..hayatın keyfini çıkarın sevgiler

jale kasap 
 29.01.2019 0:09
Cevap :
Teşekkürler Jale hanım. Haklısınız. Sağlıkla kalın.  29.01.2019 10:10
 

Özlenen insanlarımızla daha çok güler bir zamanlar ve gülerken DÜŞünürdük cümleten, yüzümüzü güldüren, yaşanmaz sandığımız acıları hafifleten koca yürekler, her gidenin bizi biraz daha yalnızlaştırdığı güzel insanlar toprağın üstündeki bizlerden daha çoklar altında Nurlar içinde yatsınlar, selam söyle sevgili Ayşen Guruda hepsine selam söyle, emeğinize sağlık Kenan bey saygılarımla

Cemile Torun 
 23.01.2019 22:14
Cevap :
Her dönemin ayrı güzellikleri vardır mutlaka ama bizim kuşak çok şanslıydık demeden de duramıyoruz Cemile hanım... Ne çok iyi insanlar kaybettik... İyi ki hayatımıza girmişler. Sevgiler Cemile hanım. Sağlıkla kalın.  24.01.2019 0:44
 

İyi İnsanların Ülkesi ne kadar güzel bir betimleme. Özlüyoruz o güzel insanların engin hoşgörüsü içerisinde herkesin birbirine gülümseyerek bakışını. Özlüyoruz gülmeyi, gülümsemeyi, paylaşmayı, yardımlaşmayı. Doğruluğu, dürüstlüğü. Şefkat dolu kollarını açan Devlet adamlığını ve ve adalet dolu güveni. Dili lâl olanların, düşkün ve muhtaçların korunup kollandığı sanatçısıyla, sanatıyla var olanları... Saygıyla...

Adil Bozkurt 
 23.01.2019 18:53
Cevap :
Bir de Ayşen Gruda'yı ekranlarda görüp gülümsemeden durabilen kimse var mıydı ki, değil mi Adil kardeşim. Şu günde dahi gülümsetiyor hüzünle. Selamlar Adil kardeşim.  24.01.2019 0:46
 

Satırlarınızdan hislenmemek mümkün değil, çocukluğumuzun güzellikleri biz büyürken kayboldu. Güldürken hüzünlendiren, düşündüren değerli bir sanatçıydı Ayşen Gruda, hangimiz filmlerini seyretmedik ki, Allah rahmet eylesin, başımız sağolsun Kenan Bey, sağlıcakla kalın.

AYFER AYTAÇ GAZETECİ YAZAR 
 23.01.2019 16:36
Cevap :
Milletçe başımız sağ olsun. Sağlıkla kalın Ayfer hanım. Sevgiler  24.01.2019 0:47
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 430
Toplam yorum
: 632
Toplam mesaj
: 10
Ort. okunma sayısı
: 1935
Kayıt tarihi
: 16.05.07
 
 

Mülkiye mezunuyum. Emekli müfettişim. Ankara'da yaşıyorum. S'oligarşi isimli kitabı yazdım. Kitap..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster