Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

22 Temmuz '11

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
661
 

Hayata Mavi'yi katmak!

Hayata Mavi'yi katmak!
 

Mavi umuttur, mavi hayaldir, mavi "Mavi"dir...


"Acaba" diyorum bazen... Acaba beni fark eden biri var mıdır? Benim varlığımın farkında, benim nefes alışımın farkında olan biri var mıdır?
Ben çevremde olup bitenlerin farkındayım çünkü. Şuradaki kız ve erkek yeni sevgili. Çünkü hem yakın, hem uzak duruyorlar birbirlerine, yüzlerinde heyecan ve gülümseme. Yaşlı kadının arkasında kendi boyundan uzun oğlu var, birlikte çıkmışlar alışverişe. Şu banktakilerin Teyze-Kız ya da Hala-Kız olmadıklarından eminim. Bunlar kesinlike Anne-Kız. Çünkü kadının yüzünde hafif bir tebessüm var kızının saçlarını düzeltirken. Şu minikler de evcilik oynuyorlar galiba.

Ellerinde oyuncak bebekleri var. Herkesin farkındayım ve her birini ayrı bir sevgiyle seviyorum. Mesela her sabah ben okula giderken otobüs bekleyen lise öğrencisini seviyorum. Kıyafetleri hep düzenlidir, inanır mısınız, her gün yüzünde heyecanlı bir gülümseme vardır. Anlaşılan okuduğu okulu seviyor. Bir başka örnek... Ben her gün o yoldan geçerken adam otobüse zar zor yetişiyor. Hızlı adımlarla yürüyor, bazen koştuğu da oluyor. Biraz çocukça galiba, o adamın çocukça halini seviyorum. Sonra... Bir kadın var, hepsinden ayrı yerde, yalnız, işe gitmek için otobüsünü bekliyor. Hiç geç kalmaz. Yüzünde yorgunluk ifadesi var. Ama bu uykusuzluk değil, ağır bir yük var sanki omuzlarında, ya da kalbi kırık. Hani, "yardım et" dese koşa koşa gideceğim yanına.

Ama hepsinden ayrı, bambaşka birini, bambaşka bir sevgiyle sevmek istiyorum. O sevginin adı "aşk" olmasın ama, aşk acıtıyormuş, öyle dediler...
Birine umut olayım istiyorum. Kimse tarafından sevilmediğini düşünen biri çıksın karşıma ve seveyim onu. Hayalleri elinden alınan birine umut olmak kadar güzel birşey olabilir mi hayatta? Farklı hayatlar tanımak istiyorum, farklı dertler. Kendi dertlerimden, kendi hayal kırıklıklarımdan, kendi umutsuzluklarımdan sıkıldım. Ve de "yoruldum"... Yorulmuş başka birini hayata kazandırmak istiyorum. Birini mutlu etmek...

Bir çok tanıdığım var. Ama kimse için "olmazsa olmaz" değilim. Elbet yardımım dokunmuştur ama ben olmasam başkaları da olabilir onlar için. Kimsesi olmayan birine "kimse" olmak istiyorum ben. Çok kötü hissediyorum bunları düşündüğüm zaman. Bu ne kadar büyük bir sorun, ne kadar kötü bir his bilir misin!?
"Daha önünde uzun yıllar var" deme, yarın yaşıyor olacağımı nerden bilebilirim?

Ben sevmeye, ben yardım etmeye, ben umut ışığı olmaya, ben hayal süsleyen olmaya hazırım!
Gerisi karşıma çıkacak olana kalmış... 

umutheart bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Hayata karşı bu kadar pozitif birilerini görmek ne kadar mutluluk verici. Hayatta bir gün yaşanılacak o da bu gündür. Çevrene karşı duyarlılığın çok etkileyici ve takdire şayan. Yalnız kimsenin sana yapamazsın demesine izin verme. Bir süre sonra insanların senin bu duyarlılığına verdiği tepkiler çok sinir bozucu olmaya başlıyor. Sevgiyle kalman dilegiyle

umutheart 
 02.12.2011 12:22
Cevap :
Herkesin bir yanı pozitiftir ama negatif yönü ağır basan insanlar çokçadır çevremizde. belki de bu yüzden umutlu ve pozitif birilerini görmek mutluluk vericidir. ben de bazen güzel hislerimi kaybediyorum ve karanlıkta buluyorum kendimi. önemli olan o karanlıktan aydınlağa çıkabilmek, o yolu bulabilmek. yolunuzu bulmanız dileğiyle.. teşekkür ederim yorumunuz için, sevgiler :)  05.01.2012 17:07
 

Etrafınızdakilerin sizin gibi pozitif enerji ile dopdolu bir kızı fark etmemeleri mümkün değil gibime geliyor. O kadar iyilik dolusunuz ki sevgili Elif, insanların sizi incitmesinden korkuyorum. Eğer umut ışığı olmak istiyorsanız yakınlarınızdaki bir huzurevini ya da çocuk esirgeme kurumunu ara sıra ziyaret edebilirsiniz... Sevgiyle.

Melek Koç 
 01.08.2011 11:26
Cevap :
Öyleyse farkındalar ama belli etmiyorlar..?İncinmekten korkmuyorum eskisi kadar, bir alışılmışlık var artık. Teşekkür ederim ince düşünceniz için.. Çocuk esirgeme kurumu ya da huzurevi çok iyi fikir. Araştırmasını yapacağım.. Tekrar teşekkürler, sevgilerimle..  01.08.2011 12:51
 

Senin kendinin ve çevrendeki şeylerin farkında olman bile, bence başlı başına bir yetenek, bu farkındalığını hiç yitirmemeni dilerim. Çünkü çoğumuz ya çevremize odaklanmaktan kendimizi unutuyoruz, ya da kendimize odaklanmaktan çevremize karşı duyarsızlaşıyoruz. Sende iki farkındalık da mevcut. Bazen de frekansların aynı boyutta olması gerekir arkadaşım; yani senin algı kapasitende, senin frekansında biri varsa eğer çevrende, mutlaka seni fark edecektir. Ki kimse bizi fark etmese bile, bunda üzülecek bir durum yok; hayat herşeye rağmen çok güzel, biz farkında olduğumuz sürece. Umutsuzluklar uzak dursun senden, sevgilerimle..

Mor Okyanus 
 25.07.2011 9:56
Cevap :
Mor Okyanus, canım ablam. Teşekkür ederim bu güzel yorumun için... Yazılarımı okuman ve yorumlarında iyi dileklerde bulunman çok hoşuma gidiyor. Söylediklerinde haklısın. Umarım bir gün çevremizdekiler hem kendinin hem çevrenin farkında olmayı başarırlar. Çünkü o zaman hayat herşeye rağmen güzel oluyor. Sevgilerimle ablacım..  26.07.2011 11:43
 

Adin ne olursa olsun, yasin kac olursa! Denemeni okudum, dönüp yine okudum... Yasamak maviyi görebilmek mavliklerde nefes alabilmek ve maviye boyamak umutla dünyayi... Yazmayi sakin birakma, maviyi de... Umudu da... umutsuz birine umut olma sevdani da sakin unutma sakin.... Bu pislikten mavisini yitiren dünyamiza mavi umut ol. Sevgiyle...

kırıkkalp 
 22.07.2011 14:42
Cevap :
Adınızı görünce şaşırdım, sayfa ismimle ne kadar benziyor:) Demek siz de "mavi"nin ne demek olduğunu bilen ve "mavi"yi hissedenlerdensiniz. Çok mutlu oldum yorumunuzu okuyunca. Yazmak artık bırakabileceğim birşey değil, zorunlu hale geldi neredeyse, eğer kalemim susarsa "ben"den eser kalmaz... Unutmayacağım. Sadece gökyüzü mavi kalan bu dünyaya bambaşka bir mavi umut olacağım belki de. Çok teşekkür ederim.. Kucak dolusu sevgilerimle...  22.07.2011 17:36
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 30
Toplam yorum
: 50
Toplam mesaj
: 17
Ort. okunma sayısı
: 482
Kayıt tarihi
: 27.02.11
 
 

Hayatı film gibi yaşayan, başından dert eksik olmayan, durup dururken ağlayabilen ama herşeye rağ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster