Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

09 Şubat '10

 
Kategori
Blog
Okunma Sayısı
3361
 

Mektup yazmadım ama mektup konulu bir yazı kaleme aldım

Mektup yazmadım ama  mektup konulu bir yazı kaleme aldım
 

Gökhan Cenker mesaj atmış, sobelemece oyununu devam ettirmemi istemiş...

“Tamam, olur” dedim önce... Yazmak için mutfak masasında, kalorifer peteğinin yanında artık neredeyse popomun şeklini alan iskemleye oturdum, bir taraftan çayın demlenmesini bekliyor diğer taraftan da kime mektup yazacağımı düşünüyorum...

Geçmiş arkadaşlıkları küfesinde taşımayı beceren bir adam değilim...

Eskilerden; ilkokuldan, ortaokuldan, liseden, üniversiteden, askerden, çalıştığım şirketlerden bugün görüştüğüm neredeyse kimse yok!

Mahalle arkadaşlarımı ayrı tutarım...

Gözden ırak gönülden de ırak...

Ortak amaç ve paylaşımlar bittiği zaman, arkadaşlıklar da bitiyor...

İnsan eski arkadaşlarıyla telefonda bile konuşmayı beceremiyorken, tutar nasıl olur da mektup yazar?

Hem mektup yazmayı seven bir tip değilim ben, hiç olmadım...

Çay demlendi, bergamot karıştırıyorum bir süredir çaya, kokusu da, rengi de, tadı da iyi oluyor...

Mektuplarla aram hoş değil!

Bir haftalık askerim yemekhanede oturuyoruz...

Askerin biri kapıda elindeki mektupların sahibini yüksek sesle okuyor...

Kimin adı söylenirse ayağa fırlıyor, askerin yanına mektubunu almaya gidiyor...

Mektubu gelenlerin sevinci, cakası görülmeye değer...

Askerden önce radyoda program yapıyordum hoş döndükten sonra da devam ettim bir süre... Veda programında nereden aklıma geldiyse acemi

birliğinin adresini verdim dinleyenlere...

Mektuplar dağıtıldı, tam “ bana bir şey yok herhalde” diye düşünürken asker gürledi...

“ Ali Gülcü kim lan? Boncukali!”

Hevesle ayağa fırladım “benim” dedim...

“ Otur otur ben yanına geliyorum” dedi çocuk dişlerini gıcırdatarak...

“ Sen ne iş yapıyordun lan sivilde?”

Benimle böyle konuşanda yarı boyumda, benden üç-beş ay önce askere gelmiş bir tüysüz...

Adı da aklımda da yazmak olmaz şimdi, ezberimde olan iki arkadaş daha var acemi birliğinden... Bir gün karşılaşırsak feci hatırlatacağım kendimi...

Şimdi son cümleyi okuduktan sonra arkadaşlarını bugüne taşıyamıyorsun ama kinini yanından ayırmıyorsun diye geçirenler olabilir...

Saygı duyarım... Kindar olmadığımın da altını özellikle kırmızı fosforlu kalemle çizerim...

“ Radyoda program...” Cümlenin sonunu getiremedim, el kadar yavrudan tokadı yedim...

O da asker ben de askerim ama ben acemiyim, acemi olunca yakalarından tutup, ayaklarını yerden kesip kafa atamıyorsun adama ( acemi birliği bitine kadar attım!)

Esas duruşu bozmadım...

“ Postacın mıyım ulan ben senin!” dedi yavru bir tomar mektubu masaya fırlattı, arkasını döndü gitti...

Geçmiş gün, ya 127 mektup vardı ya da 140...

Bak şimdi hak verdim biraz, gurur yapmış evlat, hiç mektubu gelmediyse o güne kadar gücüne gitmiştir... Eski düşüncelerimde bir değişiklik yok! Rastlarsam...

Mektup yazmadım ama “ mektup” konulu bir yazı kaleme aldım Gökhan... Sıramı savdım...

Ben de Harun'u sobeliyoruuum...

http://blog.milliyet.com.tr/Blogger.aspx?UyeNo=207143

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

hemşom ellerine sağlık. askerlik anıları hiç bitmez asla. bak şimdi benim de canısım çekti askerlik mektubu yazmaya. Adımı yazarken Gökhan Cenker olarak yazsaydın daha çok sevinirdim aslına. Bir de Harun'u sobeliyorum demişsin ama hangi Harun ? Blog sayfası linkini de ekleseydin ya beya :)) dost acı süüler ama toprak ultra acılı süüler anadın mı epten :)))

Sokrates 
 15.02.2010 8:28
Cevap :
Gerekli değişiklikleri yaptım : ))  15.02.2010 18:15
 

Bir arkadaşım bu yılbaşı özene bezene yeni yıl kartları gönderdi. Nasıl duygulandım alınca kartı. mektuplarsa hiç yok artık. Anınız önemli bir gerçeğe değinmesi bakımından da önemli. sağlıcakla.

Ezgi Umut 
 15.02.2010 2:45
Cevap :
Demek hala kart gönderen insanlar var... On yıl önce olsa dikkat çekmezdi “ ne var bunda” derdik...  15.02.2010 18:19
 

yazmayı da seviyordum.Şimdi kalmadı… Tabii sizden bir önceki yaş grubu mensubu olarak, mektuplar iletişim aracımızdı diyebilirim. Telefon olmayınca…Pek çok mektup hatıralarım var. Okulda, Rusça dilini, geliştirmek için mecburi mektup arkadaşlarımız bile vardı. Rus çocuklarıyla… Bizim sınıf, Rusya’da bir okulun sınıfına toplu mektup gönderiyordu. Sonra kim kimi seçerse…yazışma başlıyordu…Mektuplarınızı , Rusça dersine, getirmeziseniz, vay halinize…Bir arkadaşım vardı, kız diye seçmiştim, Tolya ismi kız gibi gelmişti, bir tuhaflık vardı yazılarında fakat( arabalardan söz ediyordu sürekli), şüphelendim:)) resmini istedim, oğlan görünce bıraktım yazmayı : ))))

Gül AYAN 
 11.02.2010 17:44
Cevap :
Bulgaristan’dan Rusya’ya mektuplar keşke saklasaydınız bir iki tanesini Yazardınız bizler de okurduk...  15.02.2010 18:22
 

seni aşk adamı sanardım, hiç mi karalamadım derken:)) askerlik anısı. olsun. sevgiler.

Ruksan İLDAN 
 10.02.2010 22:21
Cevap :
Ben öyle mektuplar yazardım da gönder(e)mezdim, uzaktan uzaktan öyle : )  10.02.2010 22:46
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 1280
Toplam yorum
: 7730
Toplam mesaj
: 187
Ort. okunma sayısı
: 1105
Kayıt tarihi
: 09.08.06
 
 

Deniz tutkunu.Amatör kıyı balıkçısı. Aynı Şarkı ve Ilık Havada Hoşça Kal adlı kitapların yazarı ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster