Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

03 Mayıs '07

 
Kategori
Aile
Okunma Sayısı
2726
 

Melek Kardeşime...

Melek Kardeşime...
 

Bugün bir fidan diktim senin için. Bugün bir fidana adını verdim.

Telafisi olmayan bir zaman hatasına denk geldik daha çok küçükken, kısa olan çöpü sen çektin. Şimdi hayat senden çaldığı yılları bana ekliyor. Sen 1,5 yaşından bakarken hala bana, benim gözlerim yaşlanıyor.

Biliyor musun en çok gökyüzüne baktığımda hatırlıyorum seni. Gözlerinin rengindendir diye düşünüyorum. Bu yüzden belki de en sevdiğim renk mavi...

Belleğimin tozlu rafları arasında beynimi kanatırcasına dolanıyorum. Bir yüz, bir ses, bir iz aradığım, bana seni anımsatan. Hayalet yüzlerle dolu çerçeveler taşıyor raflardan, kulaklarımda çınlayan boğuk sesler arasında yarım kalan çocuk gülüşün var. Dokunuşunu anımsayamadığım eller uzanıyor bedenime, küçücük ellerini arıyorum aralarından. Tanıdık bir yığın bakış dolanırken üzerimde, senin mavi gözlerin bana çok uzaklardan bakıyor.

Belleğim anılar mezarlığı, ölü düşlere gebe. Artık rüyalarımda bile sana rastlayamıyorum. O kadar çok zaman geçti ki üzerinden belki bu yüzden bu kadar küçük, bu kadar az sana ait anılar, anlar taşıyorum.

Çok akıllı olduğunu söylerdi annem. Ve benim tüm cadılığıma ve kıskançlığıma rağmen bana çok düşkün olduğunu, beni çok sevdiğini...Bu kadar büyük bir akla ve yüreğe sahip olduğun için mi sığamadın bu dünyaya ve ansızın çekip gittin bilmiyorum.

Düşünüyorum da, artık daha iyi anlıyorum annemi. O sınırsız yüreğinin aniden dikenli tellerle çevrilip için için kanayışlarını, karşılıksız bir sevginin bir avuç toprağa gözyaşı olup akışlarını, bir yanı eksildiği için diğer yanına, “bana” olan sarılışlarını, sığınışlarını...

Yaşandığı anda adını koyamadığım bu acının, bir ucundan tutup azaltamadığım bu yasın gizli bir tanığıydım bir zamanlar. Ama şimdi dile dökmediğimiz kelimelere, kaçırılan bakışlara sığınıp birbirimizden habersiz, her sene bu tarihte birlikte söylüyoruz ismini...

Bugün bir fidana adını verdim. Büyüdükçe, dalları gökyüzüne kavuştukça söyleyemediklerimizi iletsin birbirimize diye...

Seni benim yaşıma getirsin, ya da beni senin çocukluğunda yaşatsın ki yeniden, kaybettiğimiz zamanı, eksik kalan yanlarımızı, tamamlayamadığımız oyunlarımızı telafi edelim.

Bugün bir fidan diktim senin için...Adını beyaz bir taşta görmektense yeşil bir fidanda bilmeyi seçtim.


Resim: Salvador Dali


*** "Anadolu'da bir kızım var, öğretmen olacak" projesi için;
http://blog.milliyet.com.tr/Blog.aspx?BlogNo=45243

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Ne yazsam bilemiyorum, deldin geçtin kalbimi...Bu kadar da güzel yazılmaz ki! Gözlerim doldu, içim burkuldu; anlatamıyorum hislerimi... Eminim o da biliyordur adına diktiğin fidanı, çok sevinmiştir buna... Ne güzel bir yol seçmişsin kendine onu anmak için. Bir şey daha söyleyemiyorum bu yazının üstüne, ellerine sağlık... sevgilerimle

Zz cansu 
 29.05.2007 3:33
Cevap :
canım ebruli çok teşekkür ederim bu sıcacık içten yorumun için...umarım sevinmiştir o'da meleklerin arasından. ve bu fidan umarım zamanında kuramadığımız bir bağın öncüsü olur aramızda. kocaman sevgiler.özlem.  29.05.2007 13:25
 

kelimelerin kifayetsiz kaldığı bir durum şu an yaşadığım. Yazıyı okudum ve gözyaşlarımla kaldım monitörün karşısında öylece... Sonra düşündüm de ne kadar şanslı bir kardeşin var Sevgili Özlem. Onu ölümsüz bir sevgiyle seven bir ablaya sahip çünkü. Dualarım kardeşine ve tüm meleklere...Sevgiyle

Tülay TERZİOĞLU 
 17.05.2007 9:06
Cevap :
canım benim ağlatmak yerine güldürebilseydim seni keşke...ama hüzünler, acılar paylaşıldıkça azalır ya ben de azaltmak istedim sadece. paylaştıkça çoğaltacağımız mutluluklar yaşamak dileğiyle. sevgiler canım.  17.05.2007 11:49
 

Özlem Hanım,hani anlar vardır yalnız ömrü karşılayan diyoruz ya...Hani sevdiklerimiz vardır sıcak bir kan misali tüm damarlarda dolaşan..Ama gitgide yüreğimiz alışık kazanır ,kanatan zamanlara..Gözlerimizde anılar saklı durur ve duman duman..Kulağımızda tınısı kalır bir türkünün ağıt yüklü ezgisi..Ve bakarız göğün maviliklerine yüreğimiz umut yüklü..Çünkü doğan her güneş yepyeni bir aşkı müjdeler gibi,alır sever üstüne usulca titreriz...Ve sonunda gün akşam güneşleri yeşertir yüreğimizde ...Bir coğrafyayı baştan başa hasret,acı ve özlemelerle bırakıp süzülür mavinin en kılzıl yerinden....Yazınızı okuyunca Anadolu'nun uzak bir köy okulunda yüreğim şiire kaydı nedense..Yazı için yüreğinize sağlık diyorum...

İbrahim kaya 
 07.05.2007 23:27
Cevap :
bu güzel ve anlamlı yorumun üzerine daha ne yazılır ki...ne güzel etmiş de gelmişsiniz anadolu'nun uzak bir köy okulundan...uzak diyorsunuz ama paylaştığımız gökyüzü bizi kavuşturuyor işte bu yazıda olduğu gibi...size ve sevgili küçük öğrencilerinize kucak dolusu sevgi ve saygılar...  08.05.2007 9:44
 

Adaletinden sual olunmaz ama.. Bazen çıkamıyoruz işin içinden...

Ali Gülcü 
 07.05.2007 13:56
Cevap :
doğrudur. :( sevgi ve saygılar...  07.05.2007 14:47
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 246
Toplam yorum
: 3111
Toplam mesaj
: 623
Ort. okunma sayısı
: 951
Kayıt tarihi
: 27.01.07
 
 

30’ lu yaşların ağırlığında geçiyor artık yaşam ama teğet geçerek, ama kurcalayıp didikleyerek...İst..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster