Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

14 Aralık '12

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
327
 

Mutluluk davetiyesi

Mutluluk davetiyesi
 

resim hayattır. com.dan.


Şu anda nereye bakıyorsunuz? Başınızı bilgisayardan hafifçe çevirin, pencereye, içeriye girmekte olan güneş ışığına mı yoksa fazla aydınlık olmayan hole mi?

Pencereye bakmışsanız, mutlu olmaya meyillisiniz... Hiç sebep yokken hole bakıyorsanız, mutsuzluğu davet eden bir iç yapınız var... Fal gibi oldu ama ben falcı değilim :-))

Yaşamın sınırlı olduğunu düşünürüz ama bitiş çizgisinin hangi tarihe rastladığını bilmediğimizden gün be gün "son"a doğru yaklaşmakta olduğumuz hesaplarıyla kalan ömrümüzü daha güzel, daha daha güzel yaşama arzusuyla hırslanırız.

Var olanlarımızla yetinmeyiz, daha, daha ama daha çok olsun herşeyimiz derken arzularımızın çıtası yükseltiriz. Farkında olmayız ama hırs katsayımız da hayli yükselmiştir.

İşte bu hırs insanı yer, bitirir. Nasıl mı? El cevap:

Her isteğine kavuşur mu insanoğlu? Ne mümkün!.. Gerçekleşen arzularıyla mutlu olmaz da, ulaşamadıklarıyla mutsuz olur... Of...

Kalkın bilgisayardan, açın gar de robunuzu... Askıdaki kıyafetlerinize şöyle bir bakın... Neleriniz var, neleriniz... Olanları görün lütfen olmayanları değil...

Sakın aklınıza getirmeyin "benim neden bir kürküm yok" diye... Şimdi kürk modası yok bu bir...Kürk bir hayvanı örtüyordu bir zamanlar. Öldükten sonra bir insanı örtecekse, beni örtmesin, istemem. diyebiliyor musunuz? İşte bu yeter... Bu da iki...

Teknoloji ilerledikçe sık sık yeni buluşlar insanlığın hizmetine sunuluyor. Bu buluşların sağlık, iletişim, bilim, sanay üretim gibi hizmetlerde kullanılması çağımızın gereği. Ama evlerimize giren ambalajı küçük, kendi küçük teknoloji aletciklerine ne demeli? Her yeni üründen almak zorunda mıyız? Aldık, aldık, arkası kesilmiyor almalarımızın. Bir de bakıyoruz ki, ev teknoloji çöplüğüne dönmüş... Hiç bahsetmedik ama ya bununla ilgili bütçe harcamaları... Cüzdanınızın dili olsaydı da konuşabilseydi!

Sade yaşam mutlu yaşamdır. Atalarımızın sağlıklı mutlu ve uzun ömürlü yaşamalarının sırrı bu...

Kullanmakta olduğumuz eşyalarımız da öyle. Her birinin hatıraları var hem de güzel hatıralar :-)) Kıyabilir misiniz onları? Modası geçmiş ve biraz da yıpranmış diye düşünek atmakta olduğunuzu varsayalım, eşyalarınızla birlikte anılarınızı da atmaktasınız... Yo, hayır! Kıyamam anılarıma...

Şu koltuk takımını alırken kızım çok beğenmişti, yemek odası takımı oğlumun zevki... Değerliler benim için...

Bunlar maddesel...

Yaşantımızın başka bir yönünde insan ilişkileri var bizi mutlandıran veya mutsuz eden...

Her insanın duygu ve düşünce sistemi farklıdır, algılamaları ise daha farklı... Güzel bir girişim gibi düşünüp güzel bir şeyler söylersiniz. Ama muhatabınızın yaşam ortamı ve düşünce halesi farklı olduğundan aynı manada anlamayacaktır. Anlamaya çalışsa bile aynı kıvamda değil... Kompleksleri varsa alınganlık yapabilir, hiç arzu edilmez ama kendi kırıldığı gibi sizi de kırabilir...

Böyle durumlara da fazlaca önem vermemek lazımdır, normaldir deyip geçebiliyor musunuz?. Gece yatarken o günün hesabını kapatmalısınız. (Bununla ilgili Sn.Nilgün Aktaş'ın yazı linki aşağıda)

O günün hesabı geceleyin mutlaka kapatılmalı ki ertesi gün, yeni bir gündür. Yeni bir gün yeni bir hayat... Derin bir nefes alıp:

-Dün yaşandı bitti, yarın belirsiz. Bugündür yaşadığmıız... O zaman ânı yaşamalıyım...

Diyebiliyorsanız, mutlu olmayı hak edenlerdensiniz.

Ama, günlerce, aylarca hatta yıllarca "falanca beni şöyle üzmüştü, filanca bana şunu yapmıştı, oysa ben ona anasının babasının bile yapmadığı iyilikleri yapmıştım" gibilerinden olayları tekrar tekrar yaşıyorsanız bunun zararı kendinizedir.

Kendiniz mutsuz olursunuz, keyfiniz kaçtığı için ev halkını da etkilersiniz. Bunların doğal sonucu olarak da sağlıktan olursunuz...

Değmez sayın okur, değmez...

Bu hayat bize bir defa lütfedilmiş, başkalarına ve kendimize zarar vermeden mutlu yaşamak hakkımız...

Bu beden Yaratan'ın bize verdiği bir emanet, emaneti iyi korumalıyız yani beden ve ruh sağlığımızı...

Ben,

Pencereye bakarım gündüzse güneşi geceyse yıldızları görürüm, yerdeki çamurları değil...

Bardağım hep doludur, boşalsa da ben doluymuş gibi görürüm...

Kulaklarım neşeyi, çocukların seslerini ve kuşların cıvıltılarını duyar, başka bir şey duyamaz...

Renklerden açık renkleri görürüm en çok da pembeyi,

Çiçeklerden de gülü...

Selam ve sevgilerle...

Yurdagül Alkan.

http://blog.milliyet.com.tr/duygulariniz-sizi-yonetmesin--siz-duygularinizi-yonetin--/Blog/?BlogNo=392281

 

Cemile Torun bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sevgili Nilgün Aktaş'ın yazısını ben de okudum. Anladıklarımı aldım, cebime koydum, uygulamaya da başladım. Sizin mutluluk davetiyenizi de en unutmayacağım şekilde hafızamın en güçlü yerine monte ettim. Lazım oldukça, açıp okuyacağım. Cemce sevgilerimle...

Cem Beraat Çamsarı 
 02.01.2013 22:14
Cevap :
Mutluluk, mutluluk! Çok zor yakalanan bir kuş gibi görülür ve düşünülür. Oysa mutluluk içimizde ama görebilecek bir göz, hissedebilecek bir yürek lazım. Sonu gelmez istekler, olabilirliği mümkün olmayan arzular mutsuzluk sebepleridir. Yetinme duygusu huzuru ve beraberinde sağlık ve mutluluğu getirir. Bazı beklentilerin gerçekleşmemesi tedirginlik yaratmamalı, yaşamı biraz akışına bırakmalı, tıpkı su gibi. O, eğimine göre akacağı mecraı bilir. Mutlu yıllar dilerim, 2013 yılı şans ve güzellikleriyle Cem Beraat'e gelsin. (amin.)   03.01.2013 23:23
 

Hepsi doğru da ben koltuk takımıyla yemek odasına takıldım: yani evlatlara. Yaşam onlarla çok farklı bir anlam kazanıyor. Çok zengin bir boyuta geçiyor insan. Sevginin sıcaklığı insanın içini ısıtıyor. Onlarla biz de büyüyor, olgunlaşıyoruz. İnsanların hepsi neden iyiye ve güzele yönelmez, şaşılacak şey. Oysa mutlu olmak o kadar zor değil. Ama olmuyor işte. Saygılar.

Güz Özlemi 
 20.12.2012 16:02
Cevap :
Ne kadar güzel ve sıcak evlat sevgisiyle tel tel işlenmiş bir yorum. Kopyalanıp bir blog yazılabilir. Evlatların sevgisiyle insan bir başka boyuta geçiyor sanki zaman ötesi gibi. Yaşam onlarla anlam kazanıyor, sağlık ve mutluluk iksiri gibi oluyor biz büyüklere. Sevgi,"sevgi". Ne varsa çevremizde ölçümü yapılmış çeşitli birimlerle ama sevginin ölçümü yapılabilmiş değil. Sanıyorum matematikteki "sonsuz" bu olmalı. Teşekkürler, selamlarımla esenlikler dilerim...   20.12.2012 21:34
 

Yurdagül Abla'cığım, işlerimin yoğunluğu yüzünden, yazınızı ancak okudum ve yorum yazabiliyorum, öncelikle lütfen kusuruma bakmayın. Egoları dengede, iç sesi sevgi ve güzelliğe dair melodiler fısıldayan bilge kraliçe... Şu karlı ve çok soğuk Ankara gününe bahar esintileri getirdiniz. Yazımı referans gösterdiğiniz için çok teşekkür ederim. İçten sevgiler, saygılar, selamlar, öpüyorum.

A.Nilgün Aktaş 
 17.12.2012 21:09
Cevap :
Nilgün'cüğüm, tahmin etmez miyim yoğunluğunu...Yeni misyonun sana yüklediği tatlı meşakkati :-)) Ama olsun, zevk verir insana ve daha fazlasını, daha beğenilesini yapmak için içsel bir dürtü içine girer, "Yapacağım" der ve yapar, "başaracağım" der ve başarır.İşte bu tarifler seni anlatıyor...Seni tanıyor olmaktan mutluluk duyuyorum, övgülerin beni yüceltiyor...Teşekkürler, yürekten sevgiler ablasından Prenses'ine...  17.12.2012 22:15
 

Merhaba, Hemşerim dediğiniz gibi başımı hafif sola doğru çevirince, Konyaaltı Kent Meydanı ve simsiyah olmuş denizin üzerini gördüm. Çünkü hafa yağıyor. Selamlar...

Mesut KARİP 
 17.12.2012 15:30
Cevap :
Değerli hemşerim, Antalya havası bu hava, bugün kapalı bakarsın yarın günlük güneşlik olur...Ama içimiz her daim aydınlık olsun Mesut bey kardeşim...Selamlarla esenlikler dilerim...  17.12.2012 22:05
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 320
Toplam yorum
: 5674
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 1668
Kayıt tarihi
: 09.04.09
 
 

Özel bir finans kuruluşundan emekliyim. Hayatın her aşamasını acısıyla tatlısıyla yaşamış biri ol..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster