Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

06 Eylül '06

 
Kategori
Gündelik Yaşam
 

Nereye kadar...

Bir fesleğen kokusunda duyumsamak hayatı, olduğu gibi kabullenmek zamanı geldiğinde tüm zorluğuna rağmen bir gökkuşağı renginde seyredebilmek, bazen de bir annenin şefkatiyle sarılmak hayata.

Her ayrılığı bir kavuşmaya döndürebilmek en zor anlarda. Beyaz bir mendil semada ayrılıklara ortak olurken, eller acı acı sallanırken ve istasyonda son bakışlar dolaşırken merhabalara yelken açmak.

Bir balıkçı gibi umutlara doğru ağ atmak ve bir deniz yıldızının yorgunluğunda kıyıya vurduğunda, kendini yeniden maviliklere teslim etmek hayatın ta kendisi belki. Bir martı edasıyla acıların üstünden geçebilmektir hayatın özü belki de. Belki de geçmişi ve geleceği masal tadında yaşayabilmektir aslolan. Ne olursa olsun hayat gerçektir. Ne uyandığında gördüğünü hayra yorabileceğin bir rüya, ne de çocukken bir uçurtma kadar renkli sandığın hayallere benzer. Bazı an gelir deli bir fırtına gibi tutar kolundan savurur, bazen kışın ortasında baharı yaşatır gönlüne. Çıkmazlara girersin, patikadan yürürsün, yokuşlar tırmanırsın.

Bir gün bakmışsın düz yola çıkmışsın. Kocaman bir kutu gibidir hayat,içi sürprizlerle dolu. Tahmin etme, hep yanılırsın. Gençlik bahar mevsimidir yaşadığın ömrün. Hayat kovalar, sen kaçarsın. Sonra sonbahar gelir çalar kapını. Eskiden başında esen kavak yellerinin rüzgarı üşütür içini, kendine sarılırsın. Güz yaprakları gibi sararır düşlerin, düşlere kırılırsın. Ardından kış gelir. Peşini yaşlı bir gölge izler. Gündüzler siyah bir sise bürünüp gece olduğunda karanlıklar serpilir üzerine ağır ağır.

Yıldızlar parlasa da, gözün yine karanlığın o serin o esmer koyuluğunda gezinir. Saatin sesi gecenin sessizliğinde sana yalnızlığını haykırır, sen unutmak istedikçe. Müptelası olduğun bir gülüş, özlediğin bir çift göz sonsuzlukta gözlerinden geçer durur, kim bilir kaç kez? Her şeye rağmen kişi yasarken bile her şafak yepyeni umutları getirmeli, uçup giden hayallerinden bomboş kalan avuçlarına. Binlerce kez solsan da bir çiçek saflığında tekrar açabilmeli ve aynada hayatın getirdiği yorgunlukla belirginleşen yüzüne gülümseyebilmelisin...

Ta ki, hayat sana sırtını dönüp gidene dek!....

 
Toplam blog
: 13
: 1286
Kayıt tarihi
: 24.08.06
 
 

Her şeye rağmen kişi yaşarken bile her şafak yepyeni umutları getirmeli, uçup giden hayallerinden bo..