Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

04 Eylül '18

 
Kategori
Öykü
Okunma Sayısı
424
 

Sarhoş Olun Ama Neyle? Şarapla, Şiirle, ya da Erdemle, Nasıl İsterseniz!

Sarhoş Olun Ama Neyle? Şarapla, Şiirle, ya da Erdemle, Nasıl İsterseniz!
 

Genç adam insan kalabalıklarından kaçmak için sonbaharın serin ve sisli mevsimlerini tercih ediyordu tatil için. Aralıksız her yıl olduğu gibi bu yıl da wijk aan zee’yi tercih etmişti. Burası Amsterdam’a yakın küçük bir yerleşim bölgesiydi. Kuzey Denizi’ni kucaklayan sahillerinde, genç adam da huzuru kucaklıyordu.

Daha güneş kendini gösterip merhaba demeden kalkmıştı genç adam. Sahile inip insansızlığın huzuru içinde yürümeye başladı. Önce yüksek sesle Kuzey Denizi’ne seslendi: ‘’Günaydın mavi huzur, sen, ben, kumsal ve rüzgâr hep beraber güneşi karşılamaya ne dersin?’’ Denizin dalgaları homurdanarak dövüyordu kumsalın nazik kumlarını; genç adam bunu denizin ‘’tamam’’ deyişine yordu. Hep beraber yüzlerini güneşe dönüp, güneşin kadife dokunuşlarını üzerlerinde hissettiler. Gecenin soğuttuğu bedenlerini güneş ısıtmanın telaşındaydı. Genç adamın gözleri kapalıydı, kulakları ise her zamankinden daha açık. Ruhu her zamankinden daha dingin.

Genç adam akşam gerçekleşecek olan Mavi Ay tutulması için çok heyecanlıydı. Nadir gerçekleşen bu doğa olayını kesinlikle kaçırmak istemiyordu. Biraz dinlenip, gece Ay ile olan randevusuna dinlenmiş olarak gelmek istiyordu. Denizden, rüzgardan, kumsaldan ve güneşten izin alarak dinlenmek için oteline doğru yola çıktı. Biraz ilerledikten sonra güneşe dönerek: ‘’Üzgünüm sarı dostum, bu gece bize eşlik edemeyecek olman çok acı ama üzülme biz sana yarın tüm olan biteni anlatırız.’’ Dedi.

Genç adam uyandığında güneş çoktan veda etmiş, karanlık ise görevine çoktan başlamıştı. Yanında getirdiği en güzel elbiselerini giydi. Beyaz gömleğinin yakasında mavi fuları ve mavi ceketiyle aynadaki görüntüsüne göz kırptı. Şair Charles Baudelaire’nin kitabını koltuk altına sıkıştırıp odadan ayrıldı.

Deniz tüm şiddetiyle kumsalı okşuyor, rüzgâr ise her zamankinden farklı olarak ılık esiyor ve genç adamı okşuyordu. Genç adam kurduğu rejisör koltuğuna oturmuş, kısa süre sonra başrolünü Ay’ın oynayacağı film çekimine hazırlanan yönetmeni andırıyordu. ‘’Hazır mısınız  dostlarım?’’  diye bağırdı genç adam. Rüzgâr ıslıkla, deniz şıkırtıyla, ay ışığıyla cevap verdi.  Kitabı açıp seslendi genç adam: Dinleyin öyleyse;

‘’Sarhoş olun Ama neyle? Şarapla, şiirle, ya da erdemle, nasıl isterseniz. Ama sarhoş olun. Ve bazı bazı, bir sarayın basamakları, bir hendeğin yeşil otları üzerinde, odanızın donuk yalnızlığı içinde, sarhoşluğunuz azalmış ya da büsbütün geçmiş bir durumda uyanırsanız, sorun, yele, dalgaya, yıldıza, kuşa, saate sorun, her kaçan şeye, inleyen, yuvarlanan, şakıyan, konuşan her şeye sorun, 'saat kaç' deyin; yel, dalga, yıldız, kuş, saat hemen verecektir karşılığını:  Sarhoş olma saatidir. Zamanın inim inim inletilen köleleri olmamak için sarhoş olun durmamacasına! Şarapla, şiirle, ya da erdemle, nasıl isterseniz.’’

Genç adam şiiri bitirdiğinde arkasında iki elin birbirine vurup çıkardığı sesle irkildi. ‘’Ne güzel okudunuz, ne kadar içten, ağzınızdan çıkan her bir harfi bir kelebek taşımakta, sesinizin zarafeti kalpleri sıkıştırmakta, müsaade ederseniz size eşlik edebilir miyim?’’ dedi genç kadın.

Genç adam tüm nezaketiyle karşıladı genç kadını, şaşkındı, gecenin bir yarısı bu karanlıkta ne işi var diye düşündü. Selamlaştıktan sonra ikisi de sahilin pamuk kumları üzerine oturdu ve genç kadın konuştu:

 ‘’Sahilin başlangıcındaki hotelde kalıyorum. Ressamım. Sonbaharın renkleri ilgimi çekiyor. Ve buralar sonbaharda bir başka güzel. Mavi Ay tutulmasını izlemek için indim sahile ve sizinle karşılaştım.’’

O gece genç adam ve genç kadın Mavi Ay tutulmasını birlikte izlediler. Sonbahar üzerine sohbet edip şiirler okudular. İkisi de açtılar ruhlarının şehir kapılarını birbirlerine. Gezintiye çıktılar birbirlerinde. Deniz ve rüzgâr entstürumanlarıyla , Ay, mavi dansıyla eşlik etti ikisine. Ruhlarının yangını büyürken, gecenin soğuttuğu tenlerini, ten tene bütünleşerek ısıtmaya çalıştılar. Ay müsaade isteyip terk etti geceyi, ardından deniz ve rüzgâr dinginleşip uykuya çekildi. Ve genç kadın ‘’yarın aynı saatte’’ deyip ayrıldı genç adamın yanından. Genç adam, güneşi bekledi heyecanla,  anlattı ona tüm olan biteni. Sarı saçlarını, ay mavisi gözlerini anlattı. Sonbahar kokan ruhunu anlattı. Ve ‘’yarın aynı saate’’ dedi genç adam.

Genç adam ve genç kadın akşam aynı saatte aynı yere geldiler fakat göremediler birbirlerini. Seslendiler fakat duyamadılar birbirlerini. Ertesi gün yine geldiler… Ertesi sabah, ertesi öğlen, ertesi akşam yine, yine, yine geldiler ama nafile… Genç kadın ve genç adam o bölgedeki tüm hotelleri gezdiler birbirlerini bulmak için. Bulamadılar. Hotellerde ne bir kayıt vardı ne bir rezervasyon. Üzüldüler, kızdılar, kırıldılar birbirlerine… Terk ettiler wijk aan zee’yi.

Mavi ay tutulmasının gerçekleştiği gece,  paralel evrenlerin kesiştiği, birbirleri üzerinde kapılar açıldığı bir gece oldu ve bu durum sabahında son buldu. Genç adam kendi evreninde, genç kadın kendi evreninde yaşamına devam etti.

***

İÇE KAPANIŞ

Derdim: yeter, sakin ol, dinlen biraz artık;
Akşam olsa diyordun, işte oldu akşam,
Siyah örtülere sardı şehri karanlık;
Kimine huzur iner gökten kimine gam.

Bırak, şehrin iğrenç kalabalığı gitsin,
Yesin kamçısını hazzın sefil çümbüşte;
Toplasın acı meyvesini nedametin
Sen gel, derdim, ver elini bana, gel şöyle.

Bak göğün balkonlarından, geçmiş seneler
Eski zaman esvaplariyle eğilmişler;
Hüzün yükseliyor, güleryüzle, sulardan.

Seyret bir kemerde yorgun ölen güneşi
Ve uzun bir kefen gibi doğuyu saran
Geceyi dinle, yürüyen tatlı geceyi.

***

Saygıyla... 4 Eylül 2018 - Denizli / Özkan SARI

 

Kenan ışık, SAHAFÇA, Adil Bozkurt bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

Bu blog Editör'den Öneriler alanında yayınlanmaktadır

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Ardı ardına müthiş öyküler... Müthişsin Özkan kardeşim...

Kenan ışık 
 10.09.2018 15:31
Cevap :
Teşekkürler Kenan Abi... Senin bloglarını tekrardan görmek sevindirdi bizi... Saygıyla...  10.09.2018 21:08
 

Yaratıcı sembollerle örülü bir hikâye ve şiir... Bilhassa şiir çok ustaca... Tebrik ederim. Selâmlar...

İsmail Hakkı CENGİZ 
 08.09.2018 10:44
Cevap :
Teşekkürler İsmail Bey... Şiir Fransız yazar Charles Baudelaire'e ait bbir şiir. Saygıyla...  08.09.2018 15:59
 

Hayâl ve gerçek perdesinde yaşananlar içiçe geçmiş. Bazen hayâller gerçekmiş gibi yaşanır ancak insan sonunda yalnızlığıyla kalır. Sevgiyle kalın

SAHAFÇA 
 06.09.2018 21:18
Cevap :
''Hayal edebildiğin her şey gerçektir.'' der Picasso. Hayal gücünü kullanmayan insanlar kendi hayatlarını yaşarken, hayal gücünü kullanan insanlar onlarca, yüzlerce farklı bedende farklı hayatlar yaşar. Teşekkürler. Saygıyla...  06.09.2018 22:58
 

Aştın sen Aslanım.. Aştın.. bir kitap yazma zamanın.. Senin yazılarına yorum?.. hatırlar mısın senin adını çalışmıştım Kaligrafik.. başlığı neydi hatırlyor musun o bloğun.. "Susulur Özkan Sarı'nın adı yazılır" ta o zaman yanılmamışım.. Senin yazıların okunur ve susulur Özkan kardeşim.. Atölyeden selam sana.. saygılar aslan kardeşim..

yucel evren 
 04.09.2018 17:55
Cevap :
Nasıl unuturum o kaligrafi çalışmanı ve yazını. Gördüğümde çok duygulanmış ve çok mutlu olmuştum. Emeğine sağlık tekrar Yücel Abi... Düşüncelerin beni çok mutlu etti. Teşekkürler. Saygıyla...  05.09.2018 10:44
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 106
Toplam yorum
: 337
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 2822
Kayıt tarihi
: 05.09.15
 
 

Kalın Sağlıcakla... ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster