Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

02 Ekim '06

 
Kategori
Çocuk Psikolojisi
Okunma Sayısı
2228
 

Sevgi şımartır mı?

Sevgi şımartır mı?
 

Düşünün bir annenin çocuğuna sevgiyle dokunduğunu. Dokunuşunun çocuktaki etkisini. Yarattığı güveni düşünün.

Sevginin en belirgin özelliğidir dokunmak. Şefkatin kalpten akarak parmakların ucuna, oradan da çocuğa geçmesidir.

Sevgi ile büyüyen bir çocuğu hemen farkedebilirsiniz. Dışa dönük, sosyal ve daha aktiftir.

Ailesinden aldığı o pozitif enerjiyi herkese dağıtabildiğini görürsünüz.

Ben aynı zamanda tenis öğretmenliği yapıyorum. Bu yüzden çocukları inceleme fırsatım da oluyor. Hepsi aslında ailelerinin birer yansımaları gibi. Ailelerinden gördüklerini sosyal hayatlarında aynen uyguluyorlar.

Bir kız öğrencim vardı, diğerleri gibi değildi. Onu hemen farkedebilirdiniz. Diğerleri gibi çok gülmezdi, daha ciddi dururdu ve arkadaşlarıyla çok konuşmazdı. Ben ne zaman onu sevmeye çalışsam hep beni garipserdi. Önceleri beni sevmediğini düşündüm daha sonra ailesiyle bir görüşmemiz sırasında anladım ki aile her eğitimin başladığı ilk durak. Ailesinin onu yetiştirme tarzı bana çok ilginç geldi. 8 yaşındaki bir çocuğa tam bir yetişgin gibi davranıyorlardı. Bu güzel evet ama bir eksiklik vardı. Aile çocuklarını çok sevmesine rağmen ona bunu yeteri kadar göstermiyorlardı. Nedeni ise şımarmaması.

Sevgi insanı şımartır mı gerçekten?

Asıl bana ilginç gelen öğrencimin annesinin bana verdiği cevap oldu “Bizim ailede herkes birbirini sever ama bunu göstermez. Bir aile alışkanlığı sanırım”

Bir aile çocuğuna sevgisini yeteri kadar göstermiyorsa o ailde birşeyler eksiktir sanırım.

Sevgi ile büyüyen her çocuk daha neşeli, atılgan ve kendine güvenli olabilceğine inanıyorum.

İnanmakla kalmıyorum bunu savunuyorum.

Hangi aile bunu çocuğuna yapabilir ki?

Sevgiyi öğretmeden bir birey yetiştirmek nasıl bir şeydir anlamıyorum.

Şunu kabul ediyorum herşeyin fazlası zararlıdır hatta sevgi gösterelim derken çocukları kabuğuna sığmaz, herşeye itiraz eden, huysuz, herkesi ve herşeyi beğenmeyen bireyler olarak yetiştirmekte yanlış.

Sanırım bir çocuğa herşeyi dozunda ve kararında göstermek en doğrusu.

Çocuklara tenis oynamasını öğretiyorum evet ama onlardan da çok şey öğreniyorum.

Ve tabii ailelerden.
Anladım ki çocuk yetiştirmek tam bir sanat. Hatta oldukça zor bir sanat.

Mutlu aileler ve mutlu çocuklar dileğiyle...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sevgili Pelin ,sevgisiz bir hayatı düşünemiyorum... Eğer Bir çocuk sürekli eleştirilmiş ise Kınama ve ayıplanmayı öğrenir. Eğer Bir çocuk alay edilip aşağılanmış ise sıkılıp utanmayı öğrenir. Eğer Bir çocuk kin ortamın da büyümüş ise Kavga etmeyi öğrenir. Eğer Bir çocuk devamlı utanç duygusuyla eğitilmiş ise Kendini suçlamayı öğrenir. Eğer Bir çocuk hoşgörü ile yetiştirilmişse Sabırlı olmayı öğrenir. Eğer Bir çocuk desteklenip yüreklendirilmiş ise Kendine güven duymayı öğrenir. Eğer Bir çocuk övülmüş ve beğenilmiş ise Taktir etmeyi öğrenir. Eğer Bir çocuk hakkına saygı gösterilerek büyütülmüş ise Adil olmayı öğrenir. Eğer Bir çocuk güven ortamı içinde yetişmiş ise İnançlı olmayı öğrenir. Eğer Bir çocuk kabul ve onay görmüş ise Kendini sevmeyi öğrenir. Eğer Bir çocuk ailesi içinde destek ve arkadaşlık görmüş ise Dünyada mutlu olmayı öğrenir...

Latif 
 02.10.2006 20:57
Cevap :
Latif Usta, Ellerine, gönlüne sağlık. Çok teşekkürler. Kucak dolusu sevgiler...  03.10.2006 8:00
 

Bir çocuğun şımarıklık yapacağı ilk yer ailesinin içi. Bu kötü mü? Hiç sanmıyorum. Ama yazıda denildiği üzerine her şey dozajında... Şımarıklık yapılacak yada yapılmayacak yer, şakalaşılacak yada şakaleşılmayacak yeri çocuk görecek ailesinden... Kabul görecek koşulsuz ve bilecek her ne olursa olsun ailesinin onu sevdiğini ve yanında olduğunu... ama alacak aynı zamanda yaptığı şeylerin sorumluluğunu vb. vb. vb. Zor iş çocuk yetiştirmek ama, sevgi göstermeden nasıl yapılır ben de bilemiyorum...

Barış 
 02.10.2006 13:51
Cevap :
Sevgili Barış, Öyle aileler var ki inanamazsın. Çocuğu basit bir topu kaçırsa etmediği hakareti bırakmıyorlar. Hele hele maç kaybediyorsa inanılmaz cezalar veriyorlar. Bunlar nasıl aile demekten geri duramıyor insan çoğu zaman. Yorumun için teşekkürler. Sevgiyle kal...  02.10.2006 15:07
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 139
Toplam yorum
: 1145
Toplam mesaj
: 191
Ort. okunma sayısı
: 3236
Kayıt tarihi
: 09.06.06
 
 

Ya herşeyim ya hiçim.... Birbirinden güzel fotoğraflarıyla yazılarımı destekleyen canım arkadaşı..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster