Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

20 Mart '16

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
429
 

Siz hiç ağaç öptünüz mü?

Siz hiç ağaç öptünüz mü?
 

İnternetten alıntı


İki gündür çok mutluyum... Hafta sonunda İzmir den Balıkesir e gelmek çok iyi oldu . Balıkesir i seviyorum sakinliğini, güvende hissediyorum burada kendimi.   Çok rüya görmeyen ben birkaç gün önce kayınpederimi rüyamda gördüm .  Kendisini hiç tanımadım rahmetli olmuş yıllar önce. Israrım sonucu zor ikna ettim eşimi ve mezarlığa ziyarete gittik. Duamızı ettik, ziyaretimizi yaptık ve ben her zamanki gibi başucundaki selvi ağacına sarıldım sıkıca. Küçük bir kızken den beri devam eden bir huyum bu benim. Ağaçlara sarılıp gözlerimi sıkıca kapatır ve yok olurum sanki .Hatta o  büyülü reçine kokusunu içime çeker ve  tırtıklı kabuklarından öperim gövdesini. Harika bir duygudur o. Sanki çok güçlü birine sığınıp kendini güvende hissetmek gibi.. Haliyle böyle davrandıkça arkadaşlarım ve hatta kardeşim bile dalga geçer benimle. İlk gördüğünde eşimde sordu "ne yapıyorsun sen, hiç ağaç öpülür mü ?" dedi. "Gel sende dene" dedim. saçma geldi kendisine. Ama ileride çocuklarım olursa   bu duyguyu yaşamaları için elimden geleni yapacağım.  Mikrop kaparmış yok efendim böcek ısırırmış, üstü başı batarmış amaaannnn...
 
Hiç duydunuz mu , İngilizce deki 'tree hugger' kelimesini, aslında çevrecileri aşağılamak için kullanılan bir tabirdir. Ağaç kucaklayan demektir.
 
Sizler denediniz mi bilmiyorum ama denemediyseniz mutlaka deneyin. Eğer kendinizi ağaca bırakırsanız ve ona tüm benliğinizle sarılırsanız hissedeceğiniz duyguyu tarif edemem. Bu tıpkı kendinden bir parçayla bir bütün olmak   gibi bir duygu. Yüreğinin ait olduğu yere  dönmek gibi bir duygu.
 
Ben aynı hisleri çıplak ayakla toprağa bastığımda da hissederim mesela. Ayaklarımın altında hissettiğim o toprağın ılıklığı ve ayaklarıma yaydığı  huzur bambaşka birşeydir. Bütün bunları sevdiğim ve çocukluğum hep bunlarla geçtiği için o bol ışıklı çok gürültülü AVM lerden hiç hoşlanmam. Doğayı, beton yığınlarına dönüştürerek toplum sever görünmeye çalışan insanları hep yabancı gibi hissederim. Ve bu yüzden beton yığınları ortasında bir apartman katında balkonunu minik bir bahçeye çevirmiş insanların gidip kapılarını çalasım gelir. Pencerelerine saksı saksı çiçek dizenleri, odasının köşesinde minyatür ağaççıklar olanlara sevgiyle bakarım. O yüzden ileride hep bir bahçeli evim olacağı hayalini kurarım. Enva-i çeşit çiçeklerim ve çeşit çeşit meyve ağaçlarımın olacağı bir bahçem olacak. Ve asla kapısına "dikkat köpek vardır" tabelası asmayacağım. Paylaştıkça çoğalır çünkü...
 
Bazen değişik sohbetlerde " hepimiz kardeşiz" denir ya. Biz ağaçları kucaklayanlar, sokakta aç kedi ve köpeklere  su ve yiyecek verenler, kuruyan ekmekleri balkonun bir köşesine kuşlar için ufalayanlar, evinde de olsa saksılarda  çiçek büyütenler, toprağın dokusunu herşeyden üstün tutanlar ve cana kıymayıp birbirini sevenler. Evet bizler  kardeşiz. Ama ağaçları kesip, kocaman beton bloklarını  dikip tabelaya bulabildiği yıldızı yapıştıran ve cebini doldurup kendi doğasını kaybetmiş bir hayatı yaşamak isteyenlerle ve cana kıyanlarla  ise iki farklı insan  türüyüz. 
 
Size tavsiyem ağaçlara sarılın bu yüzden. Dikkat edin onlar size  daha sıkı sarılacaklar. Ve gözlerinizi sımsıkı kapatın, o sevginin vücudunuzdan toprağa karıştığını hissedeceksiniz.. Toprağa da basın mutlaka o size sevgi olarak geri dönecektir . Üzerine basıldığı için şikayet etmeyen tek şeydir toprak unutmayın.
 
Ağaçların çoğalarak özgürce kök saldığı, toprağın güneş altında sevgiyle insanoğluyla kucaklaştığı  bir dünya diliyorum...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

Bu blog Editör'den Öneriler alanında yayınlanmıştır

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Ağacı, taşı, toprağı, suyu, havayı sevmeyen olamaz olmamalı diye düşünüyorum değerli doğa kardeşim benim, yine kaleminiz gülümsediği gibi gülümsetti duygularıma tercüman oldu. Yürüdüğüm sürece yanından geçerken ağaçlara dokunurum. Çeşme gördüğümde mutlaka üç yudum içerim. Biri çeşmeyi yaptırana, biri yaşamasına yardım edenlerin tümüne biri de kendi kaybettiklerimin ruhuna can suyu olabilsin diye, eşim de bana söylenir. "İçilip içilmeyeceğini bilmiyorsun. Bak bir gün zehirleneceksin!" Balkondan her gün erikler büyümeye başladı en büyük keyfim izlemek, vişne ağacına dokunurum kentsel dönüşüm sürecinde olduğumuzdan onları kaybedecek olma ihtimali çok üzüyor. Dileklerinize katılıyorum selam sevgilerimle

Cemile Torun 
 15.04.2016 21:12
Cevap :
Aynı duyguları hissetmemize çok sevindim Cemile Hanım. ÇOk teşekkür ederim. Sevgiler...  21.04.2016 13:39
 

Ne güzel bir yazıdır bu okuduğum, içim aydınlandı Papatya Tarlası, bir ağaca sarılmak babaya sarılmak gibidir. Çocukluğumda servi ağaçlarımız olan bir bahçemiz vardı, aralarında dolaşıp saklambaç oynardık sarılıp kucaklamışlığımda vardır, servi ağacının kokusunu şimdi tekrar hissettim.Artık bunu daha sık yapacağım...Varsın deli delisinler bize :)) Bizler kardeşiz evet...Harikasınız Papatya Tarlası, sevgiyle kucaklıyor selamlarımı yolluyorum...

emine gezkin 
 11.04.2016 12:06
Cevap :
Mis gibi de kokar selvi ağacı. Çok iyi birer arkadaştır ağaçlar. Sizde benim gibi ağaç kardeşisiniz Emine Hanım. Teşekkür ediyorum güzel yorumunuz için. Sevgilerimle..  11.04.2016 13:52
 

Kıymetli Papatya Tarlası: Vaktiyle dertli biri bir çam ağacı altında oturur acılarını, dertlerini çam ağacı ile paylaşırmış.Yakınları doktora götürmüşler doktor sormuş neler yapıyor diye anlatmışlar ağlaya, ağlaya kalkar gidip çam ağacı ile konuşur, güle, güle gelir evde oturur. Doktor öyleyse bırakın çam ağacına gitsin çam ağacı onu anlıyor, o çam ağacını anlıyor acılarını çam ağacı ile paylaşıyor. Karışmayın böyle devam etsin.Saygılar sunuyorum.Sağlık ve mutluluk diliyorum.

Mehmet Burakgazi 
 28.03.2016 10:41
Cevap :
Değerli Mehmet Bey, insan gönlünü açabilip dertlerini anlattıktan sonra çam ağacı da çok iyi bir dost olur. Benim menekşelerim var mesela cam önünde . Birgün belki onları da yazarım :) Saygılarımla...  28.03.2016 11:45
 

Sevgili Papatya Tarlası, bende senin gibi AVM lerden hoşlanmıyorum. Rengarenk çiçeklerin olduğu yerler, yağmurdan sonraki toprak kokusu, yeni filizlenmiş bir çiçek... bunlardan daha güzel ne olabilir ki... Yazınla beraber gözümde kocaman rengarenk bir orman canlandı. Teşekkürler...

Merve Ballı Acar 
 24.03.2016 8:00
Cevap :
Benim gibi düşünen insanların varlığı mutlu ediyor. Teşekkür ederim Merveciğim. Sevgilerimle..  24.03.2016 9:08
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 146
Toplam yorum
: 1191
Toplam mesaj
: 1
Ort. okunma sayısı
: 650
Kayıt tarihi
: 02.05.14
 
 

İnsanları ve yaratılmış tüm canlıları severim. Yazmak amatörce de olsa hayatımda bir süredir var...

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster