- Kategori
- Sinema
" Bir film izledim, hayatım değişti... "
İlk blogumu yazıyorum ve bu yazımı "o çocuklara" ithaf ediyorum.
Filmdeki çocukların hayatı öyle olmasa da; biliyorum, bir yerlerde o hayatları süren çocuklar var...
2005 baharıydı ülkemizde gösterime girdiğinde. İzlemeyi istedim, birşeyler girdi araya ve kısmet olmadı o dönem.
İki yıl sonra bir gün, DVD'si geçti elime.Tesadüfen...
Her zamanki gibi bir gündü, okuldan uzakta geçirilecek eşsiz saatleri, iyi değerlendirebilmek adına bir film izleyecektim yine.
Sakin bir film olduğunu duymuştum, tam bana göreydi.
İzledim.
Hayata bakışım değişti. Gerçekten.
Bazen hiç beklemediğiniz bir anda, sizi o denli etkileyebileceğini tahmin dahi edemeyeceğiniz şeyler, dünyaya bakışınızı değiştirebilir.
Gürültülü bir ortamda, kalabalıkla boğuşurken, kelebek misali bir melodi konar kulağınıza mesela...
Ya da, kitapçıda okuyacak birşeyler ararken, sırf kapağı sade diye almaya karar verdiğiniz kitabı bitirdiğinizde tutulur kalırsınız.
Konuşmadan, başka şeyler düşünmeden, ruhunuza iyice işlesin istersiniz mısra mısra...
Benim ruhuma da Les Choristes (Koro) işledi.
Koro, bir grup çocuğun hikayesidir.
1940'lı yıllarda, Fond de l' Etang (kuyunun dibi) okulunda yatılı olarak öğrenim gören, aileleri olmayan ya da ailelerinin yeterince ilgi göster(e)mediği çocukların hikayesi...
Tıpkı benimki gibi, çocukların da hayatı okula yeni bir öğretmenin gelmesiyle değişir. Önce, Bay Mathieu'nun nota kağıtlarını sakladığı çantasını keşfederler, ardından da onun müziğe olan tutkusunu...
Artık küçük Peppinot'nun, melek yüzlü aksi Morhange'ın, şaşkın Boniface'ın ve diğer onlarcasının, severek dahil oldukları bir uğraş vardır: Koro çalışmaları.
Ancak, her şey, başladığı gibi güzel devam etmiyor ne yazık ki...
Filmin içeriğiyle ilgili yazacaklarım bu kadar olsun, zira; ilginizi çeker de izlerseniz, filmi kendi dünyanızda yaşayın isterim.
Tek kelime Fransızca anlamam, ancak; bu özel koronun, Morhange'ın eşsiz sololarıyla süslenmiş büyüleyici şarkıları; beni, bugüne kadar hiçbir şarkıdan etkilenmediğim kadar etkiledi.
Huzurlu ve sakin geçirmek istediğiniz bir haftasonunuz, ya da, bir türlü uyuyamadığınız ve zihininizin, çok sevdiğiniz aksiyon filmlerini kaldıramayacağı kadar yoğun olduğu bir geceniz olursa eğer...
Benden naçizane bir öneridir Koro...
En azından, film sırasında akıp giden 96 dakikanız için üzülmeyeceğinizi tahmin ediyorum.
Ben, hala, savaşta ölen anne-babasının cumartesi günü gelip onu alacaklarına inanan ve her gün demir parmaklıklara tutunup, yola bakan Peppinot'u içimde taşıyorum.
- Toplam blog
- : 6
- : 1016
- Kayıt tarihi
- : 30.09.07
Üniversite öğrencisiyim. Polisiye kitaplara (bilhassa Grange eserlerine), sakin filmlere, futbola ..