"Aklı olan parmak kaldırsın ! "

Ve öyle...

Dargın, küskün, yılgın ve bir şey bilmeden...

Ne biliyoruz ki bu alemde düne ve yarına dair...

Bir şeyler bildiğimizi sanıp avunup duruyoruz...

Düşün düşe, gerçeğin gerçeğe benzemediği ortamda

Kendi doğrularımızla, çelişmiş olarak

Daha çok pencere varmış önümüzde açılacak

Kendimizi akıllı sanmaktan kurtarmak için.

Çok fazla okumak, gezmek ve görmek de bir şey değil...

Sezgiler, doğaçlamalar da öyle...

Ne kadar yorarsan yor beyni

Açmış kollarını "metafizik" bekliyor seni !

Bir şeyler var, uzakta mı yakında mı , sağda mı solda mı belli değil.

Kafayı yorma desende, yetmiyor zaten kafanın gücü, belki de insanoğlunun mutsuzluğun temeli bu...

Tekerleğin icadından bu yana büyümüş gibi gözükse de beyin, dar alanında yalpalayıp duruyor...

Dinlerin evrim süreci, düşüncelerin evrim süreci de çözemiyor, gidip "metafiziğe" tosluyor.

Felsefeye bulaşmaya gör , alıp götürüyor, tekrar getiriyor ve o da metafiziğe teslim ediyor .

Sorgulamaya, algılamaya, çözmeye de gücü yetmiyor aklın.

Akıl aslında çok mahçup, yapamadıklarından çözemediklerinden dolayı...

Madde, birikim-bilgi- ve akıl.

Ne kadar çok içinden çıkılmayacak kaleler var beynimizde.

Belki de "Cehennem dedikleri yer yaşadığımız ve adına Dünya dedikleri yer"

Binlerce yaradılış öyküsü içinden, beyni tatmin eden bir şey çıkmıyor.

İnsan oğlunun acizliğinin adı "din" oluyor galiba.

Aklı olan parmak kaldırsın !

Emekli öğretmenim ve emeklemeye devam ediyorum. Emeklilik yaşamın sonu değil, yaşama yeni amaçl..