- Kategori
- Gündelik Yaşam
“Amca seni kim tutuyor”
Tekerlekli sandlyeli birey haline gelmeden 2 yıl önce çektirmiş olduğum resim.
Bugün bir ara bilgisayarda bulunan resimlerime bakıyordum, tam bu sırada yanıma henüz dört yaşında olan yeğenim geldi ve onunla beraber resimlere bakmaya başladık.
Resimleri yavaş yavaş geziyorum bir yandan da yeğenime resimler hakkında bilgi veriyorum "bak burada bebektim" "denize gitmiştik" “bu baban bu ben” diye tek tek anlatıyorum. Bir resmim var 1994 yılında “Zeytinburnu Ticaret lisesi”nde okurken okul bahçesinde çekilmiş olduğum resim, yeğenim o resmimi görünce bana "amca seni kim tutuyor" dedi. Çocuktaki akıla bak ya, bunlar nasıl nesildir anlamıyorum ki.
Ben 1994 yılında okul bahçesinde ki o resmimde bahçede tek başıma dikiliyorum. Yeğenim beni bu halde yani hep yürüyemeyen biri olarak gördüğü için her zaman yanımda birileri varken ayakta durduğumu gördü. Çocuk beni bahçede tek başıma ayakta görünce algılayamadı ve birden bana "amca seni kim tutuyor" dedi.
Zaten yeğenimin, resim albümümde ve odamda bulunan resimlerime yaptığı yorumlar çok ilginç gelmiştir bana. Odamda duvarlarda her zaman benim iki üç resmim asılıdır. Bu resimlerden bir tanesi bir bahçede çekilmiş bebeklik resmim siyah beyaz bir resim ve ayaktayım bir yaşımda filanım. Diğer duvarda da başka bir resmim var ama o resmim vesikalık çekildiğim bir resmim. Ara sıra yeğenimi yanıma alırım sorarım resimlerimi “bu kim? Ora neresi?” diye filan. Dikkatimi çekti yeğenim on beş yıl önce çektirdiğim vesikalık resme “sensin” diyor veya albümünde benim bebekliğim olan bir resme “sensin” diyor ama dikildiğim bir resmimi görünce tepkisi “bu kim?” oluyor.
Ben bu olaya; "onun yaşı daha küçük olduğundan beyni tam olarak algılayamıyor" diyerek bakıyorum. Tabi ki akıl olarak o çocuk çok akıllı bir çocuk olacak, ama şu anda benim hakkında kafasında yürüttüğü düşünce bakımından bir çıkmaz içinde, benim hep bu tekerlekli sandalyede yaşamış olduğunu sanıyor. Bu düşüncesinde haklı çünkü doğdu doğalı hep bu sandalyedeyim, doğdu doğalı beni hep birileri tuttu ve hep birilerine yaslanarak ayakta durdum.
Şimdi de bir çıkmaz içinde o çocuk.
- Toplam blog
- : 120
- : 522
- Kayıt tarihi
- : 15.12.10
His kaybı olmayan, sol tarafı felç, tekerlekli sandalyeli bir bedensel engelliyim... 1996 yılında..