- Kategori
- Çalışma Yaşamı
"Çalışmam lazım paraya ihtiyacım var" sözü "Çalışmam lazım çalışmadan olmaz" sözünden daha mantıklı

Bu insanlar bu işi sevdikleri için mi yapıyorlar?
Rasyonel davranış böyle. Çünkü çalışmanın amacı para kazanmak olmalı. İnsanı mutlu eden çalışma zaten çalışma değildir, insanın sevdiği şeyleri yapması çalışma değildir; mesleğine âşık bir ressamın çalıştığını söyleyebilir misiniz? Sırtında taş taşıyan birine sorun bakalım, mutlu musun diye!
Bu durumda çalışmanın öyle sanıldığı gibi insani bir amacı olmadığı görülüyor. İnsanlar çalışmadan olmayacağını düşünüyor olabilirler; çalışmanın insanı mutlu ettiğini de. Çünkü çalışma onların zamanını dolduruyor. Hatta bazıları için çalışma paradan bile önemlidir, bedava çalışırlar icabında, yeter ki vakit geçsin!
Acınacak bir durum! Bir kere zamanı doldurmak diye bir şey olmaz. Git dağlardan çakıl taşı topla, öyle de zamanı doldurursun. Hayat zamanı doldurmak için yaşanmaz. Bu tür insanların bilgisi kültürü yoktur, ne yapacağını nasıl vakit geçireceğini bilmezler. Bunlar paraya ihtiyaçları olmasa da sırtlarında kum torbası taşırlar. Sevdiği iş olsun olmasın bir şeyler yapmak isterler.
Çalışma (sevdiği işleri yapanları kastetmiyorum) matah bir şey değil, paraya ihtiyacımız olduğu için çalışıyoruz. “İşe yarama” da saçma bir kavram. Sen patronun işlerinin bir parçası değilsin. Yapmak istediğin şeyler olmalı. Uşaklık etme, hamaliye tarzı, getir götür, şurada dur, burayı bekle gibi işverenin işine yarayan ama sana bir şey kazandırmayan işleri sadece para için yaparsın.
Niçin çalışıyorsun sorusunun tek bir cevabı vardır: Para kazanmak için. Çalışmayla meslek ve sanat karıştırılıyor. Bir konuda kendini yetiştirmiş kişi yeteneğini göstermek ister; bu çalışma (en azından bugünkü anlamda)değildir. Ben burada elbette önce yapacağım işi düşünürüm çünkü ortada bir başarı durumu var, kendimi ispat edeceğim. Ama işte bugünkü memurluk, otur masaya yaz. Burada neyi ispat edeceğim. Saat dolsun evime gideyim, tek amacım para kazanmak.
Benim param olsun çalışmam, sevdiğim bir sanat ya da kendimi ispat edeceğim bir uzmanlık alanıyla uğraşırım; bu çalışma değildir.
Çalışma kutsal olarak kabul ediliyor, çalışmazsan olmazmış. Adam zengin, hobileriyle falan uğraşıyor, dünyayı geziyor. Bilinçsiz halk bu zengin çocuğuna “aylak, serseri” diyor. E ne yapacak? Girecek bir işe çalışacakmış. Adamın paraya ihtiyacı yok ki, kendini mutlu edecek şeyler yapıyor; yaşamak serserilik değildir. Biz mecburuz; bu yüzden affedersin eşek gibi çalışıyoruz, adamın ihtiyacı yok ki niye çalışsın, o da başka şeylerle uğraşıyor.