- Kategori
- Gündelik Yaşam
Kötü durumdakilere bakıp halinize razı olmayın; belki siz daha iyisini hak ediyorsunuz onlar etmiyor

Böyle bir acayip durum var; bak millet ne halde, haline şükret! Olur başüstüne! Adamın evi yoksa benim de olmasın!
Nereden çıkıyor bu abuk sabuk düşünceler anlamıyorum ki! Ben çalışmışsam hak etmişsem sarayda otururum, o çalışmamışsa kulübede yaşar. Ve onun kulübede yaşaması beni hiç ilgilendirmez.
Ortada ona yapılmış bir haksızlık varsa neden fakir derim; fakirliği tembelliğindense sürünsün!
Kendimizi başkalarının durumuna göre ayarlama diye bir şey yok. Yetenek ve çabamla kendi ölçülerime göre en iyi duruma gelirim, diğer insanların ne durumda oldukları beni ilgilendirmez. Ortada bir haksızlık yoksa niye fakirsin diye sormam bile.
Böyle şey olur mu ya, ileride olan benim, onlar bana göre durumlarını ayarlayacaklar. Fakir bir mahallede zengin bir adamım, umurumda değil, onlar da çalışsın kazansın.
Bugün eğer ben fakirlerle ilgili konuşuyorsam Türkiye’de yoksul kesime haksızlık yapıldığına inandığım için. Yoksa tembel fakirle hiç işim olmaz, aç ölse yardım etmem, hayat herkese zor, yaşamak için mücadele edeceksin.
Onun için ben yardım ederken fakir aramıyorum, haksızlığa uğramış arıyorum ki ona da yardımım hakkını araması için destek olmak.
Bütün fakirler mağdur sanılıyor, öyle bir şey yok, çoğu tembellikten.
Çok zengin ya da her bakımdan çok iyi durumda olabilirsiniz, hak etmişseniz bu sizi hiç rahatsız etmesin, hatta gurur duyun ve tembel fakirlere acıyarak küçümseyerek bakın. Gözleri kör mü senin yaptığını onlar da yapsın, geçliğimde ben hamaldım!