- Kategori
- Şiir
"Cana"

Ben miyim sebep? Elem sardı seni, beni,
Savrulduk sabah rüzgarları esmeden,
Sensizlik çekilmez olur bana bilirsin.
Cana,Mefkürem,ne oldu sana?
Ben de toprağı, tohumu sevdimde,
Fidan ettim yüreğimdeki tohumu,
Sana bağlandım, bab-ı sevgiyle suladım.
Cana,Çağlayanım,ne oldu sana?
Yar mı yaradan mı elinden düşürdü beni?
Ümidini kırıp çekme elini, ömür uzun,
Sabırlı ol, yalvarma zamana dik dur.
Cana, turabım, ne oldu sana?
Vebal yok geçen zamanda, üryandım,
Sevgiye zaman ayıramadım, biliyorum,
Beni ekip fidan edene de yağdım bil ...
Cana, Katrem, ne oldu sana?
Yedi veren değildi özüm kışa dayandım.
Tadım sözündü gözlerim yollarda kaldı;
Gel artık dön, seni taşıyacak yürek var bende...
Cana, Gönül Sürurum, ne oldu sana?
Ölümlü dünyada mana sebil, madde iman.
Bilirim maddenin kıymetini, önce sensin,
Dargınım sanma! Yapamam ki; ben senim...
Cana, ben senim, ne oldu sana?
Unutulmadan sevgimiz, dikenli olsada, yürü.
Bomboş kalpler yollarda sürü sürü...
Biraz belagat, biraz feraset sevgiye yeter,
Cana, Eyy Sevgili, ne oldu sana?
Ardına bakma, geçen zaman mekan-ı hamlettir.
Ufka karşı dik dur, çizgi hep ışıldasın karşında.
Cana haydi tut elimi tut sarıl bana!...
Sarıl bana...Doyayım sana kana kana.