"Çocuklar duymasın!" aileler çöküyor!

Türkiye’nin tüm coğrafyalarından, içeriden ve dışarıdan bakılınca gerçek gündemi ekonomidir… % 15 işsizlik, % 14 küçülme, % 13, 6 hane halkı borçları, yazılan çekler, protestolu senetler, kapanan kepenkler, sökülen fabrikalar, tarımdan sürgün veren nüfus; kredi kartı, telefon, elektrik, benzini Dünya’da en pahalı kullanan bir halk. Tablo, budur!

“İş ve aş” yoksa, yaşam ve umut da yoktur!

Ekonomimiz iş yaratamamakta, aşı arttırıp adil dağıtamamaktadır. Ötesi laf’tır. “<ı>Çocuklar okula başlarken giderleri nasıl karşılarız?, Gerek duyulduğunda daha iyi sağlık hizmeti bedelini nasıl sağlarız? Anayasal hak olan tatile çıkabilecek miyiz?” soruları, yanıtı aranan sorulardır.

Bu sorulara yanıtı “boru hatları” veremez. “Açılım paketi” de kimsenin karnını doyurmaz!

Tüm bunlara karşılık Türkiye’nin gerçek gündemine dönmesini dileyen sorumlu çalışmalar da var… Onlardan birini Radikal Gazetesi 10 Ağustos günü haberleştirmiş: İstanbul MMM Odası yayınladığı raporla, “krizdeki ekonomi”yi bir kez daha gözler önüne sergilemiş.. Raporun başlığı da çarpıcı, “Çocuklar Duymasın: Aileler Borçlu!”..

Buna göre; 1 milyon 600 bin kişi borcunu ödeyemez duruma düşmüş. Ailelerin toplam tasfiye olunması gereken kredi kartı borcu, 3, 6 milyar TL (eski parasal değerle üç buçuk katrilyon!) Bireysel kredi kartı borcu 3, 1 milyar TL. Bunun da aile bütçesi içindeki payı % 12, 7. Yani aile gelirlerinin yüzde ondan fazlası “hem var hem yok!”

İşte bu tablo gazetelere yansıyan diğer trajik haberlerle bir arada okununca şu acı gerçek yüzümüze çarpıyor: “Aileler çözülüyor!”

Aile, ki, toplumun çekirdeğidir, her geçende eziliyor! Dahası kendilerini muhafazakar+liberal olarak tanımlayan siyasetlerin ekonomik tercihlerinin sonucunda bütün bu olumsuzluklar yaşanıyor. Oysa “muhafazakarlık” en başta aile denilen kavramın, değerin özenle korunmasını gerektirmez miydi?

Yine Rapor konuşuyor: “2008 sonunda toplam 128, 9 milyar TL borcu olan ailelerin harcanabilir gelirleri 543, 3 milyar”

Rapor konuşuyor, hayat konuşuyor.. Hayat susuyor, utanç konuşuyor: “Binlerce kadın vesika almak için beklemekte”!..

Vicdanlar kanıyor, ekonomi kan kaybediyor!

Bizim de tedrisinden geçtiğimiz genel sol literatür “emek en yüce değerdir” der. İnsancıl sol anlayışla “üretken emek ve emekten gelen girişim” de daha da yüceltilesi değerlerdir. Ama bir başka değer vardır ki, o, en az bunlar kadar önemlidir: “Aile”

O açıdan, aileler geliriyle, geçimiyle güçlendirilmelidir. Aileler güçlenirse, toplum güçlenir. Devletin güçlendirilmesinin yolu da toplumun güçlendirilmesinden geçer. Bu anlamda;

- Sosyal güvenlik kapsamına aile yardımları programı da alınmalıdır,

- Ailelerin eğitim ve sağlık harcamaları vergiden yeterince bağışık olmalıdır.

- Aile danışma merkezlerinin sayısı ve etkinliği artırılmalıdır.

- Okullarda aile kavramının önemine vurgu yapan ders programları önemsenmelidir.

- Okul-aile birlikleri eskisine oranla çok daha fazla işlevselleşmelidir.

- Kitle iletişim araçlarında aileye en büyük değeri veren tarzda yayım yapılmalıdır.

- Özellikle ekonomik durgunluğu da aşmak için aile yardım çekleri düşünülmelidir.

Aileleri mutlu bir Türkiye, evlatları da umutlu bir ülkedir!