“Methiye” modası…

Son günlerde yerel basında, milletvekilliği adaylığını gönüllerinden geçirenlere (olur-olmaz demeden) ısmarlama “methiye” yazmak moda…

Yazının yanına övülen kişinin ön cepheden çekilmiş gülen bir fotoğrafını da koydun mu, bu iş tamamdır!

Hele bir de “metheden usta” biraz maharetliyse, o zaman aday adaylığın, adaylıkla sonuçlanması artık kesindir.

Çünkü taraflar reklâmın gücüne inanan insanlar. Dolayısıyla vasat bir ürünün, iyi bir reklâmla ancak pazarlanabileceğinin farkındalar...

Burada bir uyarıda bulunmazsam, içim el vermez!..

Bu tür “metih” yazıların ortaya çıkmasında gerçek ilham kaynağının “maddi menfaat” olduğunu düşünenler, yanılırlar.

O nedenle, hakikati maddiyatın ötesinde aramak gerekir. Mesela: ülkeyi yönetecek yeni vatan evlatların keşfinde kolaylık...

Veya memleketin haline içerlenip, üzülenlerin kurtuluşa dair girişimlerinden saymak, daha hayırlı olur!

Allah korusun, öbür türlü düşünmek; külliyen yanlış!

Ne yazık ki aynı şahsiyetler mevcut siyasilerden konu açılınca, onlara toz kondurtmamaya özel ihtimam gösterirler.

Hatta kimileri bunun için günlerce başkalarıyla çene çalıp, mevcutların çok iyi olduklarını ispatlamaya çalışırlar.

Peki ya buna ne demeli?

İşte, görüyorsunuz ya! Konu “memleket menfaati” olunca; küçük ayrıntılar ve sıradan çelişkiler(!) görünmez oluyorlar…

Ancak kimi işgüzarlar da fırsat kolladıkları için, benzer durumlarda ”bu ne perhiz bu ne lahana turşusu!” demeden, edemiyorlar.

Bu günlerde benzer yazılardan birini okuyan bir tanıdık, beni aradı ve şu teklifte bulundu: “Hocam gelin siz bana bir ‘methiye’ yazın, ben de size”

Doğrusunu söylemek gerekirse, teklif hoşuma gitti. Ancak o’nun “methetme” kabiliyetini tam olarak bilmediğimden, şimdilik işi muallâkta bıraktım.

Neyse, üzülmeye gerek yok. Ölmezsek, daha çok seçimler göreceğiz…

Belki o arada bizleri düşünen birileri çıkar, hakkımızda bir, iki süslü laf eder ve bizi de vatandaşa “vekil adayı” diye yutturur.

Belli mi olur!

Emekli; Öğretmen, Yönetici ..