“Özel”lik kalmadı

Birçok komplo teoricisine göre, her adımımız takip ediliyor; her söylediğimiz dinleniyor. Türkiye’de satışa sunulan bazı yazılım ve cihazlar sayesinde de, bu komplo teorilerinin aslında gerçek olduğunu söylemek mümkün.

Çağımızın en önemli teknolojik aletleri olan cep telefonları ve bilgisayarlar, istenildiğinde birer dinleme cihazı ya da takip cihazı olabiliyor; hem de ardında hiç iz bırakmadan. Nasıl mı?

Bu yazılım ve cihazlar yüzünden, özel hayat denen bir kavram kalmayacak. İsteyen, istediğinin telefonunu dinleyebilecek; evinde ya da ofisinde, onu kamerayla takip edebilecek. Bu casus program ya da cihazlar, duvar saati ve resim çerçevesi görünümünde olabileceği gibi kalem, düğme ya da vida şeklinde de olabiliyor. Yani artık, hem duvarlardaki saatlere, hem resim çerçevelerine, hem de kalem, düğme ve vida gibi şeylere dikkat etmemiz gerekecek. Kısaca artık her şeye dikkat etmek ve herkesten şüphe duymamız gerekecek.

Anayasamızın 20. maddesine göre; “Özel hayatın ve aile hayatının gizliliğine dokunulamaz.” Yine anayasamıza göre, özel hayatın gizliliğine dokunabilmek için belirli koşulların ortaya çıkması ve bu şartlar altında da yetkili mercii kararı gerekir. Yani özel hayat, devletin güvencesi altına alınmıştır.

Ancak bu yazılımlar ve cihazlar, casusluk amaçlı kullanılabilecek cihazlardır. Yani devlet eliyle değil, bizzat bireyler eliyle kullanılabilirler. Üstelik fiyatları da çok makul: örneğin kalem, vida ya da düğme şeklindeki casus kameraların fiyatları 70 YTL ile 500 YTL arasında değişiyor. Ayrıca birçok internet sitesinde mevcut olduğundan dolayı, bu casus cihazları elde etmek de çok basit.

Bu kadar ucuz ve bu kadar basit yollarla ele geçirilebilecek cihazları kullanmamak insanların keyfine bırakılmış adeta. Acaba insanın özü iyi mi, yoksa kötü mü? İnsan, merakları yüzünden ne gibi çılgınlıklar yapabilir? Bu soruların cevabı, ancak bu cihazların kullanım alanının belirlenebilmesiyle birlikte ortaya çıkabilir. Yoksa, insanların insafına kaldık maalesef.