​ "Şarkılar yazdım sana, sazlar seni kıskandı" / Gezi - Tatil / Milliyet Blog
Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

09 Eylül '09

 
Kategori
Gezi - Tatil
 

"Şarkılar yazdım sana, sazlar seni kıskandı"

"Şarkılar yazdım sana, sazlar seni kıskandı"
 

Sıkıldınız mı, hayatta bir mola vermek şart. Yoksa güme gidersiniz. İşte o ka!


Bodrum denilince, aklıma hep Halikarnas Balıkçısı düşer. Taa, Aydın’dan kâh yaya, kâh at sırtında Bodrum’a varışı canlanır gözümde. İki jandarma arasında, elinde tahta çanta, koltuğunda paltosu, yaka paça açık yollara düşmüş bir filozof. Bodrum sürgünüdür o.

O zamanlar Bodrum, 5 – 10 haneli bir yerdi. Etrafı ince bir surla çevriliydi, yıkık dökük. Balıkçılık, süngercilik ve kaçakçılık, ana mesleklerdi.

Gel zaman, git zaman Halikarnas Balıkçısı, o sürgünleri, mavi yolculuğa çevirmiş, Kendisini de gönüllü sürgün ederek Dünyaya mavi yolculukları tanıtmıştır.

Mavi yolculuk, Bodrum’dan yayıldı Dünyaya. Ya şimdi? Turizmden nefes alacak yer kalmamış, altında kalmış.

Veli Bar’ı aradım. Zeki Müren’in devamlı gittiği yerdi. Yok! Han’ı aradım. Eğlencelerin daniskası yapılırdı. Şimdi mağaza olmuş orası. Raşit’in Kahvesi de bir mağaza oluvermiş. Karaada’ya motorlar kalkıyor ama, eski neşe yok. Orada Erol Kavşit’in Restoranı vardı. Bir şiir okulu idi orası. Eğlencenin yumağı idi. Zevkten, neşeden yumak yumak olmuş gruplar, sabahı sahillerde birbirlerinden zor çözülürdü gitar ve sıcak şarap partilerinde.

Aşkını yitirenler, ağıt yakmağa gelirdi Karaada’ya. Karaadalı Erol, Halikarnas Balıkçısının resmini çerçevesiyle astırır, öyle dolaşırdı taka’sı ile. Milliyet Ege ilâvesinde tam sayfa röportajım olmuştu onunla. Yazdığı güfte, radyoda çalındıkça, fıçılarla içerdi şarabı. ‘’ Şarkılar yazdım sana, sazlar seni kıskandı’ diye başlardı şarkı.

Şimdi Halikarnas Balıkçısının orta yerde bir çevrili yeri var ve mask’ı duruyor. Turistlerin uğrak yeri olmuş. Sabaha karşı barda mantı verirlerdi. O bar hiç kapanmazdı. Ayıldıkça mantıyı dayarlardı. Hadigâri Bar, Azmak Başı, tanınmaz halde. Halikarnas Disko duruyor bütün ihtişamı ile o kadar. Bir de gariban kale aydınlatılmış. O ka!

Şimdi varsa da, yoksa da tatil. Eskiye mazi, yenmişe de kuzu diyorlar burada. Millet rahatını sever oldu. Derdini ulemalara değil, Ummanlara döktü. Böyle diye diye Karaincir’e geldik. En iyisini yapmışız. Bodrumun en temiz denizi imiş burası. Sahilinde bir futbol sahası kadar çimenler, üzerinde güneşlenenler, etrafı yüksek ağaçlarla çevrili bir mola yeri burası. Tabelâsını okuyoruz: ‘Medis’ Oteli Genel Müdürüne suallerimiz oldu. Onca işi arasında, kırmadı. Kendisi yüksek mühendis. Otel de 1954 fakülte mezunlarının eseri. 1984 den beri de faaliyette.

Genel Müdür Kubilây Akpınar: “ Geçen sezon çevrede fiyatlar düşüktü, şimdi de düşük. Her yerde kriz var. Bodrum’un imar durumuna göre bina yapılmıyor. Bir başıboşluk var. Turgutreis’te vapur gibi bir otel yapıldı. Geceliği 250 lira. Bu yıl zar zor çalıştı. Bodrum ve çevresini tanıtmalıyız. Atina’da, Pire’ de bir boncuk bile kredi kartı ile alınıyor. Alışverişleri yaymalıyız. Nerde hareket, orada bereket demişler. “ Diyor, haklı olarak

Medis’te parola: ‘ Hayatınızda bir mola’ diye başlıyor. Zaten bu sıcakta yorgun gelmişsin. Bu lâfı duyunca, iki seksen uzanıveresiniz geliyor bütün yorgunluklardan kurtulmak için. İyi seçilmiş bir spot bu, kim bulmuşsa.

Muzu, hangi niyetle yerseniz, o tadı verirmiş, derler. Tatil de öyle. Koskocaman ağaçlarla çevrili bir bahçedesiniz. Orta yerde futbol sahası büyüklüğünde yemyeşil çim saha var. Üzerinde güneşlenenler var. Teraslarda dinlenme ve kahve mola yerleri, havuzlar, haftada bir müzikli eğlence. İster tatil köyü, ister kulüp deyin her kalıba uyar burası. Ana teması ise “Huzur” Bodruma 18 Km. Sistemde her şey dahil de var.

Bodrum yarımadası, dağı ile, taşı ile bembeyaz. Nereye baksanız ev var. Dağın en tepesinde bile. İnsanlar evlere nasıl gider? Devrilmeden o yokuşları nasıl çıkar? Su damacan’ı elinizden kurtulsa, ana yola kadar gitti gider.

Bir sayfiye evi gördük, imrendik. Bir TRT’cininmiş. Merak ettik. Bizi buyur etti ve sorduk: ‘ Denize sıfır evde oturmak, nasıl bir his?’ dedik. Adam; “ev evdir, deniz de, deniz!” demez mi? Pişmanlar olduk! Gel de ‘Ört ki, ölem!’ deme!

Bir havuz güzeli seçtik otelden. Karaincir mevkine veda ederken sıra sıra beyaz evlerin arasından geçip gittik. “Hey gidi koca Bodrum, hey” dedik.

ÖZÜR Notu: Bazı “Densiz’liklerin” yaşanmaması için, yorum sayfamı kapattım. Sevgili İdaremiz, ta ki, yorum-cevap trafiğini düzeltinceye kadar.

 
Toplam blog
: 1616
: 918
Kayıt tarihi
: 13.08.06
 
 

Hayatın dikenli yollarından geçmenin  sırrı, aralarından çabuk geçmektir. Ümit, naylon çorap giyd..