- Kategori
- Dilbilim
“Şey” Nedir?

Bilgisizliğimizi örten bu sözcük işimizi kolaylaştırıyor ama yaşamı da biraz flu yapıyor. Böyle bir sözcük olmasaydı her nesneyi kavramı tek tek adıyla söylemek zorunda kalırdık.
Zor olurdu ama daha iyi olurdu. Şimdi “şey, bir şey, her şey, herhangi bir şey” sözcükleri ile neyi kastettiğimiz bilinmiyor.
Ben net bir dünyadan/hayattan yanayım; bildiğimiz anlattığımız, kullandığımız az olsun ama adıyla sanıyla (ne olduğunu bilerek) ifade edelim.
Şey deme, misalen armut de. Her şey/herkes deme tek tek say. Kimse deme adını söyle. Bazı, bazısı, biri, birkaç vs türünden kelimeler tümüyle konuşma/yazma dilinden kalkmalı.
“Biraz param var” Kaç liraysa onu söyle, biraz ne demek. “Arada bir gelir” Hangi günler geliyorsa o günleri söyle.
“Bu işte ters giden bir şeyler var” Böyle bilinmez cümlelerle kafa karıştıracağına şüphelendiğin neyse onu söyle. “Ama bilmiyoruz ki…” Öğren de öyle söyle.
Bu durumda kimse bilmediği şey hakkında konuşamaz ki konuşmasın zaten. Bir şey diyeceğine özneli konuş.
“Şey” biraz da cehalettir, “şey” li konuşanların kelime hazineleri düşüktür. Unutup hatırlayamazsak da “şey” deriz.
Uzatmayım konu anlaşıldı; Nasıl olur bilmiyorum ama Kerim Korkut düzenlerinde böyle bir yaşama geçilmesi düşünülüyor. Yani siz ne söyleyecekseniz adıyla sanıyla söyleyeceksiniz, öyle şey mey yok!