…Tanrıların ihaneti…

Yarattığım bütün tanrılar ihanet etti bana. Tanrıçalarımı benden alarak, beni tanrıçasız bırakarak... Şimdi isyan ediyorum bütün tanrılara. Asi oluyor adım. Cehennemler sunuluyor kırmızı kadehlerde. Kusuyorum. Leş kokan kaldırımlarında isyanımın…

Koşar adım kadehlerde tükettiğim yarınlar vuruyor yüzüme. Tiksintisi kalıyor dünün. Yarattıklarım tanrılaşmıyor artık ihanetin üstüne. Küçük bir tebessümüm dahi çok buluyorum aynadaki yüzüme. Ben de ihanet ediyorum artık. Hem tanrılarıma, hem de tanrıçalarıma. Mutluluğu öteliyorum olmazlara. Uçurumlar yaratıyorum. Düşündüklerimi, hissettiklerimi, düşlediklerimi, her şeyimi sürüklüyor ve atıyorum derinlerine.

Hıçkırıkları başlıyor gecenin. İçkine zehir karıştırıyorum ellerimle. Ölüm dökülüyor dudaklarına zamanın. Şehirler tükeniyor adımlarımda. Seferim garlara uğramıyor. Şehir diplerine tükürüyor beni saatler ve tren. Yüksük kaldırımlı sokaklar üşüyor. Sarılıyor ardın sıra lambalara. Lambaları düşüyor gecenin. Aydınlığını yitiriyor hayatlar.

Ve sabah oluyor…