1. mektuba cevap

Sevgili Onur.

Aslında aynı duyguları paylaşıyoruz ama tek korkum doktorun olduğumu unutursam sana yardım edemememdir.

Yazdıklarını heyecanla okudum. Yazmısın ya '' Hemen telefona sarılma '' diye, aklımdan bile geçmedi inan. Sana güvenim sonsuz.

Geçmişinle ilgili hesaplaşman aslında gerçek seni ortaya çıkaracak. İlk dinlediğimde haklı olduğunu anlamıştım. Ancak sana haklısın deseydim; 3. şahısların söylediği cümlelerden farklı olmaycaktı. İlk zamanlar seni olumlu etkileyecek , sonraları inanmayacak, boşluğa düşecektin. Kendinin bile inanmadığın bir konuya, nasıl olurki kanaat getirebilirsin söylermisin? Bu nedenle kendi doğrularını görmen benim için mutluluk kaynağı, senin içinse çıkış yoludur.

Serçelerden bahsetmişin bana. Haklısın! İnsanoğlu nankördür , Sevgiden anlamaz , çıkarlarına göre hareket eder. Ancak şunu unutma ki; insanlarda aslında ikiye ayrılırlar;

1- Kendini geliştirmiş, Kararlarını verebilen, onurlu, namuslu, duyguları olan, kımseyı yarıyolda bırakmayanlar

2-Başakalrının söylediklerini doğru sanıp, hareket edenler, çıkarcı, belki okumuş ama kültürsüz duyguları körelmiş insanlardır.

Sanırım senin dediğin insanlar 2. maddede olanlar. Onlar için yapılacak bir şey yok. Onlar ömürleri boyunca, belki para, pul içinde ama kalitesiz hayatlarına devam edeceklerdir.

Sıkıldım yazmaktan demişin. Sıkılıyorsan bana asla yazma. Senin şanssızlığın kendine güvenen, korkularını yenmiş, mutlu olmayı isteyen ve çalışan insanlar yerine. Duygusuz, gözü dışarıda olan, yetinemeyen, kendine bile inancı kalmamış insanlarla beraber olmandır.

Onur ''ACIYI YARADA BIRAK'' Ne olur yalvarıyorum.

Kendine iyi davran. Seninle konuşmayı özledim.

Piraye.