- Kategori
- Şiir
10. Sonnet
Güneş yine doğdu, yine doğacak fakat ne var
Sen şarap kasesinde bir gül, bense şarap kasesi
Tenimiz toprağa çoktan karışmış, bir köylü karmış
Yapmış topraktan bir çelenk başına takmış.
Ey köylü, başında taşıdığın o zavallı zaman
Bir erle bir dişinin kemiklerinden oluşmuş
Oraya yüzyılların ateşi karışmış
O zavallı duman; bir yarenin yarenliğinden.
Nerden geldi aklına felsefe, çanak, çömlek, aşk
Şarap, Sadi ve güller, nicedir ölüydüler
Şimdi çıktılar mezarlarından küllerini silktiler.
Gel gör ki toprak ele vermez gizlerini
Giz dediğin nedir ki, evrenin sessizliği
Bir bir yıldızlardan aşağı indirdiler.
Erdal Ceyhan
- Toplam blog
- : 2579
- : 848
- Kayıt tarihi
- : 24.10.10
Mesleğim eğitimcilik… Şimdi artık emekli bir vatandaşım… biraz şairlik, biraz hayalcilik, biraz s..