- Kategori
- Haber
10 Kasım 1938
Bu gün, Türkiye Cumhuriyeti Devleti ve Milleti için unutulmayacak bir gündür. O gün, bu devletin “Kurucu Lideri, Atatürk’ü” hayata gözlerini kapadı.
O günden bu yana tam 69 yıl geçti ve biz onun için sadece ve sadece şanına, şöhretine ve büyüklüğüne yaraşır “Anıtkabir” yapabildik.
Çok iyi biliyorum ki, “…her yüz yılda bir dahi gelir, o dahi de bu yüzyılda Türklerden çıktı…” denilerek anlatılan <ı>ATATÜRK, bir başka devletin başına konsaydı, o devlet bu gün dünyaya hükmediyor olurdu.
<ı>Atatürk’e sevgimizi, bağlılığımızı ve şükranlarımızı anlatırken bile <ı>“Atam, sen kalk da ben yatam…” diyecek kadar küçüldük.
Her 10 Kasım’larda sadece o gün için bolca nutuk çektik, Atatürk’ü bilenlere O’nu anlattırdık, hatırası olanlardan hatıralarını, sanatçıları sesinden veya eski plaklardan sevdiği şarkıları ve türküleri dinledik…
O gün akşam olup da yattığımıza, hepsini unuttuk ve ertesi gün yine bildiğimiz yerden, bindiğimiz dalı kesmeye devam ettik.
Ta o günlerden bu günlere bir gün durup da <ı>“Ya… Bu adam ne diyordu” diye düşünme ihtiyacını hissetmedik.
Hadi <ı>“Hiç değilse O’nun yaptıklarını koruyoruz” diyebilsek!...
Onu da beceremiyoruz.
Bu gün adına <ı>“Atatürk devrimleri” dediğimiz ve korunması için (Kendimize güvenemediğimizden olsa gerek) <ı>Anayasal güvence altına aldığımız ilkelerini bile yerle bir ettik, onlardan da geriye bir şey kalmadı.
O günlerden bu günlere ayakta dimdik duran tek bir kurumumuz kaldı.
<ı>Türk Silahlı Kuvvetleri…
Ne yazık ki, bu günlerde el birliği ile o kurumu da yıpratma çabasındayız.
Ben bu gün <ı>Atatürk’ün öldüğüne ağlamıyorum. O, <ı>“Elbet bir gün benim naçiz vücudum da toprak olacaktır, ama Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır” diyerek gerçeği ifade etmiş ve bir hedef göstermişti. Bugün <ı>“O hedefi” de yok etme girişimlerini görmemize ağlıyorum, hala ne demek istediğini anlamadığımıza, anlamak istemediğimize ağlıyorum.
<ı>“Atatürk’üm” diyerek ilkelerine ve gösterdiği hedefe doğru atılamadığımıza ağlıyorum.
Pürmelâl (Hüzünlü, üzüntülü, acıklı) halimize ağlıyorum…
Millet olarak eğer bir çimdik aklımız kaldıysa, oturup bunları düşünmemiz gerekir.
Tabi düşünme yeteneğimiz de kaldıysa…
10 KASIM 2007
FOTOĞRAF: www.hurriyet.com.tr
- Toplam blog
- : 1104
- : 918
- Kayıt tarihi
- : 28.01.07
Emekliyim ama “Tekaüt” değilim. 1961 yılından beri değişik “Anadolu” gazetelerinde yazdım. 1984-8..