12 Eylül 1980 - İlk o göğüsledi ipi

Cumhuriyet tarihinin en korkunç sabahıydı o sabah. Askerler süngü takarak girdiler, Davutpaşa kışlasında diğer tutuklulardan tecrit edildiğimiz koğuşlarımıza. Hazırda beklememizi, hepimizi birer birer sorguya alacaklarını söylediler.

Akşam dediklerini yaptılar. İlk olarak İrfan, Metin, Erdoğan, Hüseyin ve Erol’u aldılar.

Birkaç metre uzaktan çığlıkları geliyordu kulaklarımıza. Öldüresiye dövüyorlardı hepsini. 14 Eylül sabahına dek sürdü bu durum.

O sabah İrfan’ı göklerde gördük. Bedeni ise yanı başımızdaydı…

İlk defa bir arkadaşımızı ağıtlar, türküler ve marşlar olma­dan, sessizce uğurladık... İlk defa bir arkadaşımızın arkasından emperyalizmden hesap soracağımıza dair ant içemedik. İlk defa yumruklarımızı sıkarak "Bir ölür, bin geliriz!.." diye haykıramadık.

Yüreklerimizle omuzladık tabutunu. Mezarına yüreklerimiz­le indirdik. Ve yüreklerimizle kızıl güller koyduk mezarına. Ve­da türkümüzü de yüreklerimizle söyledik hep bir ağızdan:

Hain tuzaklarda, kan uykularda

Vurulduk ey halkım, unutma bizi!

İşkenceler için tahta çarmıha

Gerildik ey halkım, unutma bizi!...

12 Eylül’de ipi ilk göğüsleyendi İrfan Çelik.Son olmadı, son olamıyor bir türlü…