- Kategori
- Psikoloji
2 gün sonra Pazartesi
İki gün sonra pazartesi... Yani haftanın ilk günü..
Başlangıçları çağrıştırır pazartesileri... Genellikle milat olarak hep bu günü seçeriz ve yeni bir şeye nedense hep pazartesileri başlamayı kararlaştırırız.. “Pazartesiden itibaren diyete giriyorum”, “Bu pazartesi bırakıyorum sigarayı”, “Söz veriyorum pazartesi günü başlayacağım istemiş olduğunuz raporu yazmaya” gibi... Çoğu da tutulmaz ya sözlerin, neyse...
Bir ara camın kenarında oturup gelip geçen insanları seyrettim... Kaçı bir başlangıç yapmıştı bugün bilemiyorum, aralarında diyete giren, sigarayı bırakan var mıydı...
Günlük hayatın karmaşasına dolanmış ruhlar, bedenler gelip geçti gözlerimin önünden... Bir telaş içinde koşuşturan... Acelesi olan... Bekleyen... Yaşamı ıskalayan.. Kazanan.. Kaybeden... Sevecen... Asabi... Sakin... Herkes oradaydı.. Olmayan bir şey vardı... Işık yitmişti yüzlerde... Peki neden?
Öyle bir dalmışız ki yaşamın içine, ardı arkası kesilmeyen bir şeylerin peşinden koşarken insan robot arası bir yaratığa dönüşüvermişiz galiba...
Derya içinde olup deryayı bilmez balıklar gibi, alışkın olduğumuz günlük hayatın içinde yaşarken, hayatın ve kendimizin yeterince farkına varabiliyor muyuz acaba?
Duvarın dibinde bitivermiş güzel bir çiçek kaçımızın dikkatini çekiyor? Bugün gökyüzünün daha bir mavi olduğunun farkına varan var mı aranızda? Kaçımızın hayatında şiirlere, şarkılara yer var? En son ne zaman bıraktık kendimizi bir müziğin ritmine... Ne zaman duyumsadık içimizde bir çiçeğin kokusunu.. Sevgimizi yeterince ifade edebildik mi sevgilimize, yakınlarımıza...
Ömrümüz o kadar uzun değil ki, işimiz gücümüz bitmez ki daha bekleyelim...
Ben kararımı verdim. Pazartesi başlıyorum...
- Toplam blog
- : 30
- : 1090
- Kayıt tarihi
- : 08.03.07
İstanbul Marmara Üniversitesi'nde sahne sanatları üzerine eğitim alıyorum. Dünyanın en güzel şehrind..