- Kategori
- Bebek - Çocuk
5 yaşında olsam Anne-Babamın hangi davranışlarına kızardım ?

bu resim http://www.cocuklaroyunda.com adresinden alınmıştır.
-Okuldan eve geldiğimde "bugün okulda neler yaptınız?" diye soran anne-babamın ben bir şey anlatmadığımda sinirlenmelerine ya da bu çocukta bir sorun var bizimle hiçbir şey paylaşmıyor diye düşünmelerine kızardım .Çünkü annem ya da babam gün içinde neler yaşadıklarını ,nelere üzülüp sevindiklerini benimle paylaşmıyorlar ki.
-Okulda arkadaşımın saçını çektiğimi öğretmenim anneme söylediğinde annemin evde bana televizyon izlememe cezası vermesine kızardım, ve hatamı bu cezayla düzeltemezdim;çünkü yaptığım davranışla verilen ceza arasında herhangi bir bağ yok ki!
-Sofrada tabağıma koyulan yemeği bitirmediğimde babamın bana kızmasına ve zorla yedirmeye çalışmasına kızardım;çünkü tabağıma koyulacak yemek miktarına benim karar vermemem izin verilmesini ve karnım doyduğunda buna saygı gösterilmesini beklerdim.
-Ev temizliği için anneme-babama yardım etmek istediğimde "sen çocuksun beceremezsin" demelerine kızardım; çünkü yaşıma uygun bazı işlere yardım edebileceğimi, bunları yaparak aileme destek olmak istediğimi ve bana izin verildiğinde ilerde bu davranışları daha iyi yerine getirebileceğimi biliyorum.
-Bilgisayar ve cep telefonunu çok kurcaladığım için annemin-babamın beni öğretmenime şikayet etmesine kızardım; çünkü annemin babamın çok yorgun olduklarında ya da misafirleri geldiğinde ben onlara çok bulaşmayayım diye elime telefon ve bilgisayar verdikleri ve bu sayede benim bunlara çok fazla ilgi duymamın normal olduğunu biliyorum.
-Anne ve babamın beni başka çocuklarla kıyaslamalarına kızardım ;çünkü anne ve babamın biricik olduğunu ben biliyorum, onların da beni olduğum gibi kabul ederek koşulsuz sevmelerini, ve her çocuğun eşsiz, farklı olduğunu benim de pek çok güzel yönüm olduğunu görmelerini beklerdim.
-Bazen ağzımdan onların küfür dediği benim içinse sadece duyduğum bir kelime olan bir söz söylediğimde babamın-annemin bana bağırmasına kızardım; çünkü ben bu kelimeleri ya babam maç izlerken ya televizyondan ya da sokakta yürürken duyabiliyorum .Bağırmak yerine bana bunun neden yanlış olduğunu sakince, anlayabileceğim şekilde anlatmalarını beklerdim.
-Bazen gök gürültüsünden korktuğumda gece ağlayıp annemin-babamın yanına sığındığımda bana "korkak olma gök gürültüsünden korkulur mu" demelerine kızardım ; çünkü tüm korkularımda ilk ihtiyacım olan bana sarılmaları ve korkumu küçümsemek yerine paylaşmaları. Sonra sakinleştiğimde neden korkmamam gerektiğini bana anlatmalarını beklerdim.
-Ev eşyalarından birini kırdığımda annemin-babamın bana bağırmasına kızardım; çünkü o eşyayı istemeden kırdığım için yeterince üzgün olduğumu, ama bu yaşlarda biraz meraklı olduğum için ve de kaslarım henüz tam gelişmediği için böyle kazalar yaşayabileceğimi bilmelerini isterdim.
-Kıyafetlerimi, ayakkabılarımı giymeyi öğrenemediğim için beni eleştirmelerine kızardım ; çünkü bu davranışları öğrenmek için evde ve okulda bana fırsat tanımaları gerektiğini ve çoğu zaman bu işi benim adıma yaptıkları için deneyimlemeye çok fırsatım olmadığını düşünmelerini beklerdim.
-Yemek yerken yemeği döktüğüm için bana kızmalarına ya da dökmemem için yemeğimi bana kendilerinin yedirmeye çalışmasına kızardım;çünkü ilerde dökmeden yemek için bunu kendi başıma yapmama izin vermelerini beklerdim.
-Ben bir şey anlattığımda bana bakmadan, ilgisizce dinlemelerine kızardım;çünkü o an paylaştığım şeyin onlar için olmasa bile benim için önemli olduğunu ve sırf çocuk olduğum için anlattığım şeylerin onlar tarafından önemsizleştirilmesinin beni ne kadar üzdüğünü fark etmelerini isterdim.
-Bana, yanlış olduğunu söyledikleri bir davranışı sadece "bunu bir daha yapmamalısın" diye belirtmelerine kızardım; çünkü benim ihtiyacım olanın o davranışın neden yanlış olduğunu bilmek olduğunu anlamalarını beklerdim.
-Sokakta yürürken annemin-babamın elimden tutsalar bile beni araçların geçtiği tarafta yürütmelerine kızardım;çünkü beni güvenli tarafta tutmaları gerektiğini bilmelerini beklerdim.
-Hava biraz soğuk olsa bile dışarda oynamama izin vermemelerine, öğretmenim bizi bahçeye çıkardığında öğretmenime bu havada çocuklar dışarı mı çıkarılır diye kızmalarına kızardım; çünkü açık havanın bizim için çok önemli olduğunu, soğuk havalarda bile gerekli önlemleri alarak bahçede, parklarda sık sık vakit geçirmemiz gerektiğini bilmelerini isterdim.
-Arkadaşım bana vurduğunda çok sinirlenip arkadaşımın kendisine ya da ailesine kızmalarına kızardım; çünkü bizlere öğretmeleri gereken şiddetin yanlış olduğuyken şiddete şiddetle karşılık vermelerinin yanlış olduğunu bilmelerini isterdim.
-Beni kendi çocukluklarında yapmak isteyip yapamadıkları bir aktiviteye benim fikrimi almadan yönlendirmeye çalışmalarına kızardım ; çünkü beni iyice tanımalarını ilgi ve isteklerime göre planlama yapmaları gerektiğini bilmelerini isterdim.
-Özel gereksinimli arkadaşlarım olduğunda onlara karşı ya fazla temkinli ya da sadece derin bir acıma duygusuyla yaklaşmam gerektiğini hissettirmelerine kızardım; çünkü bana kazandırmaları gereken bakış açısının bu arkadaşlarımdan korkmama ya da acımama engel olması gerektiğini bilirdim.