- Kategori
- Gündelik Yaşam
80 Yaşındaki Emekliye aylık şoku
80 YAŞINDAKİ YİĞİT DEDE'Yİ AĞLATTILAR (ALINTI)
Bu olay yaşanmış bir yaşam öyküsü. Tam bir dram. Çocuk televizyonu açtı yaşlı bir dede ağlıyordu. “Baba koş bak yaşlı dede ağlıyor” babası çoğun yanın gelip oturdu gerçekten hüngür, hüngür ağlayan bir dede gördü. Spiker soruyor o yaşam öyküsünü anlatıyordu: “Ben 80 yaşındayım, adım Burhan Yiğit bana 14 yıl önce Bağ-Kur vasıtasıyla aylık bağlandı. Meğer emekli aylığım, yanlış hesaplanmış şimdi iptal edildi. 14 yıl boyunca ödenen para faiziyle geri istendi.” Spiker : “Dedeciğim biraz bize yaşam öykünüzü anlatır mısınız? Diye sorunca “Ne anlatayım güzel kızım ben Tokat’ta yaşayan evli 2 çocuk babasıyım., adım Burhan Yiğit, karımın adı Razıya. 14 yıl önce lokanta işletmeciliği yapıyordum. 1988 yılında Bağ-Kur’dan emekli oldum. Devlet bana 14 yıl boyunca emekli aylığı bağladı. Sevindim, o parayla ailemi geçindiriyordum. Geçen Haziran ayında aylığımı çekmeye gittim. Bankamatikte bana hesapta para yok denildi. İnanamadım, Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğüne gittiğimde, bana bir yazı gönderildi. Yazıyı Spikere verdi: Yazıda “Prim hesaplanmasında yanlışlık yapılmış, hizmet süreniz daha önce 15 yıl olarak hesaplanmış, 720 gün askerlik borçlanması dâhil, 11 yıl 7 ay 8 güne düşmüştür. Bu nedenle aylığınız iptal edilmiştir. Yapılan kayıtlarda Bakkallar, Manifaturacılar ve Tuhafiyeciler Odası kayıtlarında yapılan usulsüzlük nedeni ile prim gün sayısının fazla gösterildiği belirtilmiştir. Bu nedenle 1988 yılından itibaren aldığınız aylıkları ödemeniz gerekmektedir. 55 bin 981 lira o6 kuruş ana borç ve 25 bin 3 lira 61 kuruş fazla olmak toplam 80 bin 984 lira 67 kuruş olan faturanızın ödenmesi gerekmektedir.” Deniyordu. Spiker okumayı bitirdi.
Burhan Dede ağlıyor, bir yandan mendili ile gözyaşlarını siliyor ve “Onlar verdi ben aldım, yanlışlıklarını niçin bana ödetiyorlar böyle şey olur mu? Siz söyleyin kızım. Bak burası Sulu Sokak bu ahşap evde eşim Razıya ile yaşıyorum. Onlardan bu parayı çarpmadım, çırpmadım, kendileri verdi ben aldım. O kadar Bağ-Kur ödedim. Ben başkalarının yanında çalıştım, eziyet çekince lokanta açtım, daha sonra emekli oldum. Aylığımı bağlasınlar, sigortadan yararlanamıyorum, beni hastanelerden kovdular. İlaç alamıyorum, benim okuryazarlığım yok borcum varsa o zaman söyleselerdi. Karım kalp ve şeker hastası bana yardım etsinler.” Diye sızlanıyordu. Çocuk çok etkilenmişti ağlıyordu, babasına: “Baba şimdi ne olacak bu dedenin durumu?” diye sorunca babası: “Ne olacak Yetkililer PARDON demesini biliyorlar, bu fakirciğe elbette ki yardım edip bir çözüm getirmeleri gerekir. Sen ağlama.” Dedi. Çocuk: “Ben büyüyüp okuyup adam olunca PARDON demeyeceğim” diye cevapladı.
NAHİDE ÇELEBİ
- Toplam blog
- : 1977
- : 1045
- Kayıt tarihi
- : 25.11.08
Erzurum doğumlu, Ankara'da yaşıyor. D.T.C.F mezunu, emekli lise öğretmeni, evli, 2 çocuklu. "İsya..