- Kategori
- Özel Günler
21 Mart Dünya Şiir Günü
Bir şiir yazabilmek, bir şiir okuyabilmek, yazılan o satırlarda yolculuk edebilmek, okurken yazanın duygularına bir an için ortak olabilmek ya da yazanın sizi bir ucundan da olsa yakalayabildiği duygularınıza ortak olabildiğini hissedebilmek…
Şiir, tamamen bir harf topluluğundan ibaret değil midir?
Evet, tamamen bir harf topluluğudur ama öyle başıboş harflerden ibaret değildir…
Tıpkı başıboş olarak bir araya toplanan fakat görünüşleri itibariyle insan denilenler misali…
Bir araya toplanan bu harfler adeta ahenkle dans ediyorlar…
Ve yan yana gelince o harfler görenleri şaşkına çeviriyor;
büründükleri kelime ve cümle halindeki kişilik duygusallıklarıyla…
Kim bilebilir ki belki de bazılarında olmayan o duyguyu kimselere fark ettirmeden içine işliyorlar…
Ve artık o kişinin içinde de fırtınalar kopmaya başlıyordur.
Yani bir nevi bir hayat da kurtarmış oluyorlar değil mi?
Ahenkle dans eden bu harflerin, hayata küstürülmüş veya acılarla boğuşurken aslında büyüdüğünün farkına varamayan birinin yanına uğradığını düşünsenize…
Tanışma süreci çabuk geçer harflerin ve kısa bir süre sonra sanki kırk yıllık muhabbetleri varmışçasına konuşmaya başlar sizinle ve o harfler aracılığıyla önce içinizde bir deprem meydana gelir. Sonra da içinizdeki o depremi paylaşmaya başlarsınız harflerle…
Bazen çok sevecen olabilirken bazen de kendinize bile şaşarcasına
korkunç olabilirsiniz önünüzde duran beyaz sayfalara.
Ve artık haykırmak yerine sadece muhabbet edersiniz harflerle…
O harfler gerektiğinde haykırır gerektiğinde istenileni yapar sizin yerinize.
Belki ezer, belki sessizce ilerler hedefe belki de; direkt olarak işler duygulara…
Şiir her şeyin kralıdır ve herkesten büyüktür.
Onu yok etmek isteyenler hiçbir zaman farkına varamazlar yok etmeye çalıştıkça
aslında dizelerin çoğaldığını…
Şiir gücünü tek bir yerden alır, ne bir kağıttan ne de bir mürekkepten,
sadece hisli bir sol yandır işin özü.
Şiir herkesle konuşur ve herkesle anlaşır lakin herkes onunla anlaşmak istemeyebilir…
Şiir herkesin inandığına inanmadığı gibi herkesin inanmadığına da inanmamazlık etmez…
Şiir, içinde sevgi, aşk varsa eğer çok şeydir. Fakat öfke ve nefret varsa sadece o kadardır…
Ve şiir kucaklar harfler ile yürekleri. Kötüyü gösterir ama dışlamaz.
Düzelmesi için yardım eder katılıp katılmamayı kendinize bırakır.
Şiir, nefreti boşluklar dolsun, görünmeyenler açıkça görülsün diye besler.
Lakin şiir, sevgiyi, merhameti, insanlık duygusunu, yüksek merdivenlerden ziyade
ilk merdivene önem verir ve aşkla kucaklar herkesi…
Yardımcı olur size siz farkına varmazsınız çoğu zaman…
Sessizce sizin yerinize haykırır sevdanızı, nefretinizi ve haksızlıklara karşı duruşunuzu…
Ve sonra; sonra fark edersiniz ki siz,
ahenkle bir araya gelmiş harf topluluğuyla muhabbetlere dalıp giderken
aslında hayata tutunmuşsunuz…
Hepinize harflerle hoş sohbetler diliyorum…
21 Mart Dünya Şiir Günü kutlu olsun.
Sevgi ve saygılarımla…