- Kategori
- Güncel
ama... belki...
“..bir aptalın anlattığı, hiçbir anlamı olmayan, gürültü ve öfkeyle dolu bir masaldır yaşam..”
diye bağırıyor yine kulağımın dibinde sevimsiz bir Shakerpeare karakteri.
Kulaklarımı tıkamak ve bu tiyatro salonundan kaçıp gitmek istiyorum.
( hayali teknem limanda her an avara edilmeye hazır beni beklerken)
Sonra “dur” diyorum kendime, “dur, bak ileride biri ışık yaktı”
Çekilir dert değil, sürekli kendini tekrarlayan bir ülkede siyaset ve gündem takip etmek.
Yaşanan bir olay karşısında hangi gazetenin hangi manşeti atacağını, hangi köşe yazarının ne söyleyeceğini bilmek ve karşıt bildiklerinin hiçbir koşulda birbirine yakınlaşmamasını, aynı kelimeleri kullanıp böyle uzaklara düşmelerini izlemek.
Uzlaşmacı başlayıp “ama” ile birbirine bağlanan cümlelerle bir ucu bir kutupta diğer ucu diğer kutupta konuşmalar dinlemek…
“ama” lardan nefret etmek…
Kırpıp kırpıp hayali okyanusuma yakamoz yapmak istemek…
Tepişen fillere ezilen çimenleri ve ağızlarınla yiyecekleriyle yuvalarına gitmeye çalışan karıncaları göstermeye çalışan bir sinek olduğunu hissetmek…
Kimbilir, belki Obama 24 Nisan konuşmasında benim doğum günümü de kutlar…
Belki de kelebekler basar 1 Mayıs’da Taksim’i…
- Toplam blog
- : 38
- : 633
- Kayıt tarihi
- : 04.01.08
Safça eski konuklarını bekleyen sahil pansiyonlarından birine kaydımı yaptırabilirim. Yine boşaltmam..