Gözlerimize sığmıyor artık keder. Dünya bir han, bizler yolcu, nedir bu dünya insanının paylaşamadığı? “Herkes mutsuz, herkes mutluluk peşinde…” Her yeni yıla gi..
Geçen geçti, ışığı her seferinde kırpıp ev eksilmeye başladığında ölüm gibi sustu gün ıssızdık ve duyulmayan yürek sireninden bir alev yalazındaydı bedenle..
Bir hiç’ lik uğruna bin hüzünle soldu yaşam gözleri kamaştıran karanlığında deryası çalınmış soluğa çırpınıyorken göz bebeklerin sana ağl..
Terör belâsı başımızdan hiç gitmeyecekmiş gibi görünüyor. Paylaşılan soyut oldukça, acıyane alışılır ne de acılar paylaşılır. Acınız acımızdır- kanı yerde kalmayacak- hainler döktükleri ka..
Öremediğim duvarları örttüm kendimce her şey çok uzakta kalmalı açıldı hayâllerimin ayası çektim aldım içinde kaybolanları majör bir savaşım var kendimle ..
eğri taşlar nasıl durur üst üste nasıl denklenir yeniden nasıl bir araya gelir dökülenler yarına kalan beklemelerin aheste ayaklarında cevapsız sorular
ayrı pencerelerden bakıyorsunuz dünyaya yeni gelen, hayat türküleri getirirken ağzında yankısız yansımasız senin çağrın, avazın sana dönmeyen gün ufukta ya..
acıya yenilmeden/cabbarca geçip toz duman yıkımın arasından diğer akşamlar gibi, buna da alışacaksın içinde bağıran korku /aslında sönen renklerin belirsizliğiyle
sonbahar yorgunuyum ne içime sığıyorum ne dışıma ömürde kış yaklaşmakta ne yaptı(k)m dünya için her yer kargaşa /kavga ve ölüm topraklar, kan içiyo..
Herkes için böyle mi elbette ki bilmiyorum? Kendi tarafımdan bakınca, yaş ilerledikçe yapılamayanların telâşına düşüyor kişi. Bir ara bayağı bir takıntı olmuştu bu bende. Baktım ki olmuyor; çünkü d..
Güzel Sanatlara tutkulu, Türk sanat müziği hayranı, deniz ve İstanbul âşığı şiiryazar bir fâni....
