Bir yılın başlangıcı, ben ve işim.Kış, ilkbahar ve yazzz. İşte başlamıştı. Henüz bir plan yoktu ama olsun, plansız da olsam benim 16 günlük bir tatilim var. Erken kalkmayacaktım, yarın iş var diye..
Hasta ! Haftanın altı günü etrafımda. Ölümler, doğumlar, kazalar, ağlayışlar, inleyişler, mutluluklar…Sağlıklı insanlarla anlaşmanın bile zor olduğu şu hayatta benim işim hastalarla. Bir kere..
Davet edildiğim düğünler, nişanlar; eve gittiğimde tv da karşıma çıkan “izdivaç” programları; annemin mürvetimi görmek istemesindeki baskısı; mailime gelen evliliğe dair slaytlar; arkadaşlarımın “beb..
Bütün gece uyuyamamadım, yıldızlara bakıp ağladım..Buna rağmen sabah nasıl olmuş anlamadım..Sabah gözlerimin şiştiğini kimse görmesin diye erkenden evden kaçarcasına çıktım..Radyoyu açtım..
Ve ramazan geldi. Yıl içerisinde unutulan insani kavramları hatırladığımız tek ay maalesef. Olsun ama ben yine de mutlu oluyorum. Çadırlar kuruluyor, beraber sofralara oturuluyor, aç insanlar hatırl..
Bir eşyanın değeri parayla biçilir. Ne kadar değerliyse o kadar para verilir ya da ne kadar pahallıysa o kadar değerlidir. Peki ya bir insanın değeri neyle biçilir??Bu soruyu kendime sormuyorum. S..
