- Kategori
- Psikoloji
Değer miyim, değmez miyim
Bir eşyanın değeri parayla biçilir. Ne kadar değerliyse o kadar para verilir ya da ne kadar pahallıysa o kadar değerlidir. Peki ya bir insanın değeri neyle biçilir??
Bu soruyu kendime sormuyorum. Sordum, çok sordum ama gerçekten yanıtını bulamadım. Şu sıralar yetersiz olduğumu hatta değersiz olduğumu düşündüren olaylarla karşılaştığım halde, yanıtını bulamadım.
Karşınızdakine verdiğiniz (adı ne olursa olsun) manevi tepkinin veya duygunun bir karşılı olmalı mı olmamalı mı? Bence olmalı. Yani en bildik bir duygu (belki de hala bilinmeyen) aşkın karşılı olmamalı mı? Ya da en sivri bir örnekle, bir tartışma anında verdiğiniz tepkinin bir karşılığı olmamalı mı? Karşılıksız aşk kişiyi hasta etmez mi? Beğenilmemenin/ istenilmemenin verdiği o özgüvensizlikle kişi ne kadar mutlu olabilir. Diğer örnekte ki gibi, tarışmanın başından sonuna karşınızda umursamazca duran, dinlenmediğinizi düşündüren biriyle ne kadar mutlu olunabilinir.
Benim karşılıktan kastım, "ben veriyorum senden de isterim!" gibi bişey değil tabiki. Sadece karşınızdakine hakkını vermektir. İlişkiler, iki taraflı değil midir. Aşk, evlilik, dostluk, yöneticinle arandaki iş ilişkisi v.s. .. Tek taraflı bir fedakarlık kısa solukludur. Bir tarafı bitirirken diğer tarafı da olabildiğince şımartan.
Oysa ki, sevdiğin kadar sevilmek, varlığını hissettirdiğin kadar varlığını hissetmek, saygı duyduğun kadar saygı görmek... Kulağa ne kadar hoş geliyor değil mi?
İlgi, şevkat, umursanmak, düşünülmek... Hatta tebessüm dolu bir çift bakış. Bazen yapılan kocaman bir fedakarlığın, kocaman bir yüreğin karşılığına eşit olabiliyorken.
Gelgelelim kıymet bilmek, değer vermek kaybedince vicdana damlıyor. Ne kadar acı bir durum. İçin içini yiyiyor ama iş işten geçmiş oluyor.
...
Bu yazının son satırı maalesef ki yok. Bir temennim de yok. Ama buna doğanın kanunu da demem! Çok ucuz bir bahane olur. Ve ben "ucuz" şeyleri sevmem...
- Toplam blog
- : 12
- : 483
- Kayıt tarihi
- : 22.08.08
1984 Diyarbakır doğumluyum. Özel bir hastanede yaklaşık çalışmaktayım. Okumak kadar yazmaktan da büy..