Az kaldı geçeceğim galiba çizginin öbür tarafına. Kayboldum. Yok oldum, hiç oldum yani. Yabancılaştım artık herkese, anlayamıyorum artık kimseyi, kimsenin de beni anlamadığı gibi. Yok bu böyle ..
Sen hiç yorulmaz mısın zaman kardeş? Arada bir dursan, dinlensen şöyle biraz. Yetişemiyorum artık sana, yetmiyorsun artık bana. Yok mudur ki bir yolu acep seni durdurmanın. Mesela şöyle tavşan kanı ..
Sustum galiba kendimi dinlemek istedim biraz. Sustu kendim de, devam ettim susmaya. Bekledim biraz daha bekledim. Konuşmadı ama küstüm dedi sadece. Nasıl olur dedim sen ben değil misin? Benden değil ..
Hayır vermeyeceğim, alamayacaksınız onu benden, o kadar kolay vazgeçmeyeceğim. Ne kadar büyütmeye uğraşsanız da saklı kalacak bir köşede daima. O benim bütün hayallerim sahibi çünkü, çünkü ..
Gitsem diyorum uzaklara hiçkimsenin beni tanımadığı ve benim hiç kimseyi tanımadığım bir yerlere. Yanıma yalnız anılarımı alsam, içerisinde acılarımın bulunmadığı, ruhumu hoş bir gülümsemeyle ısıtan..
