İşsizlerin pazartesi sendromu da başka oluyor. Benim de nur topu gibi bir pazartesi sendromum var. Koca işe gönderildi, öğle yemeğine geldi, yine gitti. Pazartesi ve ben başbaşayız. Televizyon, int..
Bir fotoğrafçıyım ben. Yani mezun olduğum okul öyle diyor. Mezun olunca ne yapacağımı sık sık düşünürdüm okuldayken. Sonra bir rehavet çöker; “Amaan mezun olunca düşünürüz” derdim. Sonra mezun oldu..
Bir iş görüşmesi. Yine umutlar. “İşe girersem şöyle yaparım, böyle yaparım”lar.. İş görüşmesi yapacağım ‘plaza’ya giriyorum. Plaza dediysem bizim apartmandan hallice.. Güvenliğe iş görüşmesi için g..
İşsizliğin belli aşamaları var; iyimserlik, kabullenememe, isyan, son çırpınışlar, vazgeçiş, iyimserlik. Evet bundan da anladığınız gibi işsizlik bir döngüdür. İyimserlik: İlk iş günleriniz..
