Diyorum ya mizah yazmak için düşünmeye gerek yok diye. İşte sizlere onlardan biri daha... Ben çocukken rahmetli babam bir yere çabuk gidip gelmem için beni gönderdiğinde hep “ Ulaa.. uşak, ..
İstanbul da hafta içi bir gün.. Yer; Kadıköy Bomanti çay bahçesi, 1. toplantı da dostlarla birlikte içtiğimiz ince belli bir bardak demli çay ın mutluluktan ayaklarımı yerden kesmesinin üze..
Çocukken, tırstığım tek yer! Sessiz, sakin, huzurlu olduğu kadar bir o kadar ürkütücü! Karadenizlilerin dediği gibi furdi, furdi fulirdilerin mişil, mişil uyuduğu, mekanlar! Mezar..
Şimdi Çok değer verdiğim bir arkadaşımın az önce blog unu okudum. Hızır a.s alakalı kısa da olsa güzel şeyler yazmış. Güldüm:) Neden mi güldüm? Hatırası var da:) Anlatayım...
