Uzak.. Yanmış bir tütsünün küllerinde çağrışan eski bir sevgili kokusu.. Yalnız uyanılan sabahlarda hala kapalı tutulan gözlerin duvarlarında titreşen ve aslında hiç de o kadar olmayan mutlu anların s..
Sadece siyahı kullanarak her şeyin resmini yapabilirim. Işık bu iki penceresi de apartman boşluğuna bakan demir ve beton kokan odalara şöyle bir dokunmaz bile. Akşam olduğunda karşı evde bütün gün acı..
Bir babanın kızına gurur dolu bakışına tanıklığın sivrilttiği kamburumla gözümü ayırmadan bakıyorum ekrana. Keşke benim babam da bir kez olsun baksaydı bana böyle. En çok dişlerini sıkıp baktı.“Kı..
Arka bahçem mezarlık benim. Öyle şehirden epey uzakta bir dikili taş değil benim ölülerim. Çocuklarımın oynadığı, eşimin ağaçlarını budayıp çimlerini biçtiği, yazın sabahtan akşama dek yiyip içtiğim..